„Czarna Kompania”. W jakiej kolejności czytać książki o wojnie i najemnikach?

„Czarna Kompania” Glena Cooka wciąż się rozrasta. Obecnie liczy ona 10 tomów, z których większość została zebrana w tomach zbiorczych. Czytelników zachwyciło u Cooka realistyczne podejście do tematyki wojny i najemników. Narracja prowadzona przez osoby będące w centrum wydarzeń nadaje całej serii unikalnego podejścia. Perspektywa kronikarzy Kompanii i sposób opisu fabuły zdaje się niczym nie różnić od meldunków, jakie żołnierze składają swoim dowódcom. I choć nie brzmi to fascynująco, to takie jest. Co więc warto wiedzieć na temat „Czarnej Kompanii” i w jakiej kolejności ją czytać?

„Czarna Kompania” jest uznawana za klasykę fantastyki. Książki z tego cyklu wyróżniają się na tle innych z gatunku brutalnością opisywanych scen, realistycznym podejściem do wojny oraz płynącymi z niej konsekwencjami. Postaci wykreowane przez Glena Cooka nierzadko działają w moralnie szarych strefach, a sama kompania jest tu przedstawiona jako zwyczajny zespół najemników, który w celu przetrwania musi podejmować często trudne decyzje.

W trakcie pisania kolejnych tomów autor inspirował się własnymi doświadczeniami z czasów służby wojskowej, co nadało stworzonym przez niego opisom realizmu. W tej serii występuje wiele złożonych postaci, a świat wykreowany przez Cooka jest pełny niebezpieczeństw, surowy i wypełniony zarówno rzeczywistymi, jak i nadprzyrodzonymi istotami. Z powodu brutalności „Czarna Kompania” jest dobrą lekturą przede wszystkim dla tych czytelników, którzy szukają mocniejszych wrażeń i chętnie sięgają po tytuły z zakresu dark fantasty.

W przypadku czytania tej serii warto też pamiętać, że chronologia powstawania tomów nie pokrywa się z chronologią opisywanych w nich wydarzeń i rozwoju postaci. Stąd też kieruj się tym, które tomy uznaje się za kolejne, a nie datami ich premier.
 

„Czarna Kompania” rozpoczęła równo 40 lat temu serię, po którą sięgają kolejne już pokolenia czytelników. Pierwszy tom opowiada historię najemników, którzy nieświadomie wiążą się z siłami zła. Jednak ironia losu sprawia, że mimo tak nierozważnego powiązania stają się strażnikami i wojownikami dobrej sprawy. Po wielu latach odosobnienia i przebywania w mroku na świecie pojawiła się Zła Pani. Według legendy jedyną, która może ją pokonać jest Biała Róża. To dziecko, które właśnie się narodziło. Gdy te wieści docierają i do Pani, ta daje im zadanie odszukania malucha.

Tomy 1-3 wchodzą w skład zbiorczego wydania „Kronik Czarnej Kompanii”. Możesz więc zdecydować się na ich zakup, zamiast pojedynczo sięgać po pierwsze trzy tomy. Pamiętaj jednak, by po zapoznaniu się z pierwszym z nich zrobić przerwę i sięgnąć po „Port cieni”, który został wydany dopiero w 2018 roku, ale uznaje się go za drugi w kolejności czytania.
„Port cieni” opowiada o tym, że członkowie kompanii przyciągają coraz większą uwagę innych i w ten sposób gromadzą coraz więcej wrogów. Szczególną uwagę przyciąga Konował, który jest faworytem Pani. Dlaczego? Bo to jedyny człowiek, który po osadzeniu w Wieży Pani wrócił z niej niezmieniony. To budzi szok, obawy, ale i zainteresowanie. Szczególnie zaciekawieni są czarnoksiężnicy, których nazywa się Dziesięcioma, Których Schwytano.

Członkowie Czarnej Kompanii walczą z rebeliantami Białej Róży. Mściwość Pani nie zna umiaru, ale i w kompanii rebeliantów znajdują się zdrajcy. Powoli do członków kompanii dociera świadomość, że nieme dziecko, które kiedyś znaleźli i mu pomogli jest właśnie Białą Różą. To jedyna osoba, która może zmienić świat, przywrócić go do normalności i pomóc wszystkim, nawet takim osobom jak członkowie kompanii.

Po wielu trudnościach i perypetiach Czarnej Kompanii udało się odnaleźć Białą Różę. Teraz członkowie walczą w jej szeregach w imię dobra. Jednak wtedy pojawia się nowe zagrożenie. To Dominator, o wiele potężniejszy, bardziej bezwzględny i brutalny niż Pani. Morduje bez mrugnięcia okiem i pustoszy wszystko, na co się natknie. Czarna Kompania musi stawić mu czoła, zanim będzie za późno, a świat zamieni się w straszne miejsce.

Tomy 4-6 zostały wydane w zbiorczym tomie „Księgi Południa”. Tom 4 często traktuje się jako poboczny, niekoniecznie w pełni należący do cyklu, ponieważ przedstawia wątki dodatkowe. Z tego powodu niektórzy uznają go za spin-off całej serii.
„Srebrny gron” opowiada o losach tych, którzy odłączyli się od kompanii. Dominator został pokonany przez Panią i uwięziony w pniu Syna Drzewa. Grupa złodziejaszków dociera do Grota. W ten sposób złośliwy i chciwy duch wydostaje się na świat. Zebrały się wszystkie armie świata i stanęły ramię w ramię. A jednak w bitwie Władców Cienia śmiertelnicy nie mają najmniejszych szans.

Pod Wieżą Uroku doszło do straszliwej, niszczycielskiej bitwy. Konował prowadzi resztki Czarnej Kompanii i kieruje ją na południe. Liczy na to, że grupie uda się odnaleźć zagubione Kroniki. Jednak bohaterowie są nieustannie obserwowani przez Władców Cienia. To nowe, śmiertelne niebezpieczeństwo składające się z istot, których domeną jest ciemność i śmierć. Istoty cienia chcą zdławić świat, otaczając go ciemnością.

Czarna Kompania praktycznie się rozpadła. Konował padł, a cała grupa poniosła straszliwą klęskę pod Dejagore. Pani jest jedną z niewielu ocalałych. Zamierza pomścić Kompanię oraz pokonać Władców Cienie, choćby za najwyższą cenę. W tym celu zbiera nową armię. W ten sposób trafia na wyznawców tajemniczego kultu morderców, którzy funkcjonują wśród mętów w Taglios. Ci proponują Pani swoją fachową pomoc.

Tom 7 i 8 wchodzi w skład zbiorczego wydania „Powrót Kompanii”. „Ponure lata” opowiadają o garstce przetrwałych z kompanii. Ci ostatkami sił odbijają twierdzę Stormgard z rąk Władców Cieni. Nie wiedzą, czy iść dalej czy czekać na atak ze strony przegranych. W świecie robi się coraz trudniej, a o władzę nad nim walczą mroczne siły. W tej książce poznajemy też starożytną rasę Nyueng Bao, której przedstawiciele uważają, że w walki zamieszali się pradawni bogowie. W tym szaleństwie dowódca kompanii dopuszcza do siebie siły zła.

Kompania ma konkretny cel: dotrzeć do legendarnej krainy Khatovar. W tym celu jej członkowie walczą z wojskami Władcy Cienia i ich zdradzieckim dowódcą, przedostają się za mury Przeoczenia, czyli największej twierdzy świata oraz znoszą warunki srogiej zimy. Jednak gdy zasłona między światami stała się szczególnie słaba, do gry wkroczył kolejny przerażający przeciwnik. Kompania nie wie, czy z nim sobie poradzi.

Tomy 9 i 10 zostały zebrane w zbiorczym tomie „Zagłada Czarnej Kompanii”. W „Woda śpi” ocalali członkowie Czarnej Kompanii zaczynają działać w partyzantce. Akcja „przeskakuje” o kilkanaście lat w porównaniu z 8 tomem cyklu. Tutaj bohaterowie zastanawiają się, w jaki sposób przedostać się do swoich braci, którzy zostali pogrążeni w magicznym letargu na Równinie Lśniącego Kamienia. Wyruszają w morderczą podróż, która rozpruje trzewia świata i zmieni układ sił.

„Żołnierze żyją” to pod względem chronologii wydarzeń najnowszy tom. Domyka on niektóre wątki poznane w poprzednich książkach, np. te związane z Panią czy Konowałem. Fabuła opowiada o kolejnych sprzymierzeńcach, którzy są wrogami Czarnej Kompanii. Jednym z nich jest Narayan Singh marzący o apokaliptycznym Roku Czaszek. Dochodzi do walk. Te nie są jednak wyrównane, bo spora części kompanów dochodzi jeszcze do siebie po piętnastu latach bycia w sennym odrętwieniu. Pomimo swoich słabości zamierzają jednak stanąć do walk.