Cienie między nami

Bardzo lubię książki, w których pełno jest intryg i tajemnic. I tak właśnie jest w „Cienie między nami”. Nie jest to jednak najlepsza powieść jaką czytałam z tymi wątkami. A wszystko to za sprawą głównej bohaterki, która od początku drażni. Nie uważam jednak, że książka nie jest warta uwagi. Czasami warto i taką lekturę przeczytać. Na pewno dostarcza ona innych emocji. To co ratuje tę historię to intrygi, o których wspomniałam i tempo akcji, które jest bardzo dynamiczne. Alessandra Stathos jest cały czas ignorowana przez swojego ojca, który myśli tylko o ratowaniu swojego majątku i odnalezieniu swojej starszej córki. Dziewczyna wpada wiec na plan, w jaki sposób zdobyć władzę. Chce: 1) uwieść Króla Cieni, 2) poślubić go, 3) zabić go i zagarnąć jego królestwo dla siebie. Aby osiągnąć swój cel, Alessandra zrobi wszystko. Nie są jej straszne moce Króla Cieni. Co się jednak stanie, gdy odkryje, że nie tylko ona chce go zabić? Albo co gorsze, co się stanie gdy straci dla niego serce? Przekonacie się sami. Pomimo, że nie polubiłam się z główną bohaterką to czytało mi się tę książkę dość szybko i przyjemnie. Nie posiada ona za dużo stron i napisana jestem lekkim stylem, dzięki czemu strony same przekładają się.

Jak dla mnie opis "Cienie między nami" zrobił robotę. Totalnie zachęcił mnie do zagłębienia się w tę historię. Czy treść sprostała wywiązaniu się z obietnicy porządnej dawki przyjemności z lektury? A jakże! Chociaż początkowo nie było łatwo. Jak wiadomo wprowadzenie do nowego świata wymaga odpowiedniego przedstawienia i oswojenia. Jednak im dalej w las, tym łatwiej pochłaniała mnie ta treść. Główna bohaterka ma charakter i potrafi rozbawić. Jest taka zepsuta, pruderyjna i naprawdę złowieszcza. Początkowo nawet trochę mnie przerażała. Nie spodziewałam się, aż tak daleko idącego wyrachowania. Jednak z biegiem czasu i ona ulegała zmianie na lepsze. W tym miejscu przyczepiam się do genezy jest popsutego charakteru. Wyjaśnienie co, jak i dlaczego zostało potraktowane nieco po macoszemu i dość płasko. Mimo wszystko miło ją wspominam. Wzbudzała we mnie sporo skrajnie odmiennych odczuć. Bywała niechęć i irytacja, a z drugiej strony zawzięte kibicowanie i szczera sympatia. Co do postaci młodego Króla, to nie spodziewałam się tak powściągliwego, stonowanego młodzieńca. Ale czego oczekiwać po człowieku "cieniu"? "Cienie między nami" jest naprawdę fajną historią. Mieści w sobie ciekawe intrygi i totalnie zaskakujące zakończenie