Mój przyjaciel Hitler

Znani zbrodniarze zwykle przedstawiani są jako zimni i bezwzględni, co nie zawsze jest prawdą, bowiem brak prywatnych źródeł z najbliższego otoczenia danej jednostki lub świadome omijanie ich przez historyków prowadzi do subiektywnego i choć trochę mylnego obrazu. W przypadku takiej tematyki, jeśli chcemy naprawdę poznać czyjąś osobowość, to należy sięgnąć po materiały pochodzące z różnych źródeł, gdyż wtedy będziemy mogli samodzielnie wysnuć wnioski, kim był dany przestępca. W książce spotykamy wspomnienia fotografa Adolfa Hitlera z ich długoletniej przyjaźni. Na początku poznajemy ścieżkę zawodową Hoffmanna, dzięki której stał się sławny i ceniony w swoim środowisku. Potem pojawia się wątek dotyczący zapoznania się obu panów jeszcze długo przed II Wojną Światową i nawiązania przyjacielskiej relacji opartej na wspólnych zainteresowaniach sztuką, a nie wydarzeniami politycznymi, co w życiu Hitlera było niezwykłą rzadkością. Następnie autor prowadzi nas przez swą znajomość w czasie pokoju, jak i wojny na tle wydarzeń światowych, jak i prywatnych w życiu Hitlera. Jakie zdjęcia zaprezentował Hoffmann? Jak wspomina swego przyjaciela? Jakich porad mu udzielał? Co się wydarzyło w życiu obu panów? Jakie mało znane ciekawostki zostały przytoczone? O tym i o wielu innych zagadnieniach przeczytacie w książce „Mój przyjaciel Hitler” autorstwa Heinricha Hoffmanna. Autor nawiązał relacje przyjacielskie z Hitlerem na tle wspólnych zainteresowań sztuką, której obaj panowie pomimo swych chęci nie mogli się poświęcić, gdyż każdy był zmuszony zająć się inną profesją. Hitler w swym otoczeniu często spotykał ludzi, którzy ze względów politycznych albo się go bali, albo szukali własnych korzyści w relacjach z nim. Hoffmann nigdy nie angażował się w politykę, a ewentualne porady, sugestie były odzwierciedleniem tego, czego oczekiwała opinia publiczna i tylko w takich sytuacjach, gdy potrzebował Hitler zdobyć na ten temat rzetelną wiedzę słuchał swego przyjaciela. Natomiast podczas wspólnych podróży przed i podczas wojny, a także w trakcie zebrań nie interesował się kierunkiem politycznym. Nawet wtedy gdy był jego przedstawicielem u Stalina, to miał zadanie wyłapać niuanse z ich zachowania względem delegacji niemieckiej, aniżeli brać czynny udział w jakichś ustaleniach związanych z paktem Ribbentrop-Mołotow. Toteż pod tym względem lektura jest ukazująca znanego zbrodniarza z zupełnie innej strony, tej bardziej prywatnej, co niekiedy w niektórych sytuacjach może wywołać zdziwienie u czytelników związane z nieznaną postawą Hitlera. Z lekcji historii życie prywatne Hitlera, jego zachowanie względem znajomych lub rodziny jest najmniej znane i poruszane. Takie podejście zamazuje obraz tego dyktatora i może sugerować konkretne powody jego postępowania. Natomiast czynników, które na niego wpłynęły jest znacznie więcej i nie są tylko i wyłącznie związane z polityką. Wydarzenia osobiste, a także prywatne znajomości lub ich brak też mają dużą wartość przy podejmowaniu przez niego różnych decyzji. Tylko takie osoby, jak Heinrich Hoffmann mogły zaobserwować te szczegóły, bowiem każdy z najbliższego otoczenia wie znacznie więcej, niż nawet najbliżsi współpracownicy. W takim wypadku opowieści na temat jego prawdziwej miłości, przeczuciach, które nagle go dopadały, czy też o jego poglądach dotyczących życia, jako takiego uzupełniają wiedzę historyczną i z pewnością wzbogacają rozważania o przyczynach wybuchu wojny. Książkę czytało mi się z dużym zainteresowaniem wynikającym z poznawania ciekawostek, o których wcześniej nie słyszałem. Pozycja jest wzbogacona dużą ilością zdjęć, a większość z nich jest autorstwa Hoffmanna. Do tego możemy znaleźć na końcu każdego rozdziału przypisy wyjaśniające niektóre zwroty lub odnoszące się do konkretnych przytoczonych miejsc znajdujących się w tekście, co jeszcze bardziej podnosi jakość pozycji. To czy apolityczność autora jest prawdziwa każdy czytelnik będzie musiał sam rozstrzygnąć. Kolorowa okładka przedstawiająca Hitlera od razu zwraca na siebie uwagę, a wybór takiego prywatnego zdjęcia może sugerować o tym, co jest wiodące w lekturze. Gorąco polecam książkę fanom historii, II Wojny Światowej, a także tym, którzy interesują się życiem prywatnym najbardziej znanych dyktatorów świata.