Partnerzy. Finał

Są takie książki, na które czekam z niecierpliwością, ale i z pewnym lękiem. Z niecierpliwością – bo świat wykreowany przez Roberta Michniewicza wciągnął mnie bez reszty już od pierwszego tomu. Z lękiem – bo podtytuł „Finał” sugeruje pożegnanie z bohaterami, którzy stali mi się bliscy. Od momentu, gdy w Kopenhadze Barbara „Baszka” Szymańska zostaje ranna w głowę podczas starcia z rosyjskimi agentami, akcja rusza z kopyta. Jeśli miałabym to do czegoś porównać, to byłaby to jazda koleją wysokich prędkości – tą samą, której nazwy niektórzy nasi politycy boją się wypowiadać na głos. A skoro o politykach mowa... Michniewicz nie bierze jeńców. Wątki dotyczące polskiej sceny politycznej są tu szokujące, brutalne i boleśnie aktualne. Główna oś fabuły to prawdziwy majstersztyk thrillera szpiegowskiego. Barbara budzi się w obcym świecie. Nie ma pamięci, nie ma dokumentów, nie ma pieniędzy. Nie wie, kim jest, komu może zaufać, a każda twarz wydaje się zagrożeniem. Sceny jej ucieczki przez pół Europy to sekwencja mrożących krew w żyłach wydarzeń. Z jednej strony obserwowałam jej fizyczny ból i tortury, z drugiej – narastający niepokój w warszawskich centralach AW i ABW oraz furię w moskiewskim Jasieniewie, gdzie dowództwo SWR trzęsie się ze strachu o swoje tajemnice. Dlaczego Baszka jest tak cenna? Chodzi o pendrive’a z nazwiskami rosyjskich „kretów” na szczytach polskiej władzy. To stawka, za którą Rosjanie gotowi są spalić połowę kontynentu. W pogoń za nią rusza jej partner – życiowy i służbowy – Piotr Adamski. To wyścig z czasem, w którym stawką jest nie tylko życie kobiety, ale bezpieczeństwo nas wszystkich. Robert Michniewicz po raz kolejny udowadnia, że o świecie służb specjalnych wie wszystko. Tu nie ma „lipy”, nie ma tanich efektów specjalnych. Autor każdy szczegół konsultuje ze specjalistami, co daje nam rzetelną, niemal koronkowej roboty intrygę. Realizm miejsc i procedur sprawił, że czułam się nie jak obserwatorka, ale jak uczestniczka wydarzeń, która desperacko chciałaby pomóc bohaterce, ale może jedynie bezsilnie przewracać kolejne strony. To nie jest świat Jamesa Bonda. Zapomnijcie o dżentelmeńskich dialogach. Dzisiejsze służby to brutalność, akty dywersji i ataki hakerskie. Michniewicz kreśli przerażający obraz korupcji i zdrady, który niebezpiecznie przypomina to, co słyszymy codziennie w mediach. Autor odważnie nawiązuje do polskiej rzeczywistości – do niszczenia karier wybitnych oficerów kontrwywiadu czy blokowania kluczowych kontraktów. Czytając o tych mechanizmach, trudno mi było nie zadawać sobie pytania: dlaczego pewne osoby wciąż nie usłyszały zarzutów? Postać Barbary Szymańskiej w tym tomie osiąga szczytową formę. Jej determinacja i wola przetrwania bez wsparcia najbliższych są imponujące. Ale to właśnie ten pierwiastek niesamowitości w połączeniu z jej ludzką słabością sprawił, że od książki nie mogłam się oderwać. Czy to naprawdę koniec? Zakończenie cyklu w sytuacji, w której znaleźli się bohaterowie, wydaje się jedynym logicznym rozwiązaniem. Jednak autor zostawił maleńką furtkę – światełko w tunelu, że nasi ulubieńcy jeszcze się odezwą. „Partnerzy. Finał” to książka, która zostawia z pytaniem: czy warto iść na współpracę? Gorąco polecam całą serię.