Tarocista

„Tarocista” Jakuba Rutki to książka, która wpadła mi w ręce zupełnie przypadkiem, a dosłownie mnie wessała! 🌪️ Okładka intryguje, tytuł obiecuje tajemnicę, a środek? To połączenie thrillera psychologicznego z nutą ezoteryki, które trzyma w napięciu od pierwszych stron. Klimat jest gęsty, mroczny i momentami niepokojący – idealny na zimowy wieczór z herbatą w dłoni ☕🖤 Fabuła kręci się wokół tytułowego tarocisty, który wplątuje się w sieć kłamstw i zagadek. Nie mogę zdradzić za dużo, ale powiem tyle: autor umiejętnie dawkuje napięcie, a zwroty akcji są naprawdę zaskakujące. To nie jest kolejna przewidywalna historia – tu nic nie jest oczywiste! Każdy rozdział odkrywa nowe tropy, a ja złapałam się na tym, że próbowałam łączyć fakty szybciej, niż główny bohater. Niestety, Rutka i tak był o krok przede mną! 😅 Jeśli chodzi o bohaterów – są bardzo ludzcy, z wadami i sekretami, przez co łatwo się z nimi (lub przeciwko nim!) zżyć. Główny protagonista intryguje swoją charyzmą i tajemniczością, ale to postaci drugoplanowe dodają tej historii soczystości. Emocje? Były momenty, gdzie czułam autentyczny dreszczyk, ale też chwile refleksji nad tym, jak bardzo przeszłość może wpływać na nasze wybory 👁️🗨️ Styl Rutki jest płynny I wciągający, ale bez przesłodzenia – akcja gna do przodu, a dialogi są naturalne. Nie ma tu dłużyzn, a książkę czyta się błyskawicznie. To jeden z tych tytułów, przy których mówisz sobie: „Jeszcze jeden rozdział…” i nagle robi się 3 nad ranem ⏳🌙 Komu polecam? Na pewno fanom thrillerów psychologicznych, ale też osobom, które lubią, gdy rzeczywistość miesza się z magią i symboliką. Jeśli lubicie książki, które zmuszają do myślenia i zostawiają niedosyt – to będzie strzał w dziesiątkę! 🎯 Moja ocena: 8/10 🌟 To mocny, intrygujący kawałek literatury, który zapada w pamięć. BRUNETTE BOOKS

„Tarocista” Jakuba Rutki to mroczna, duszna historia, która od pierwszych stron wciąga i pochłania czytelnika. Gdy dochodzi do brutalnej zbrodni, a przy ciele pojawia się tajemniczy symbol w postaci karty tarota, wiadomo jedno - to dopiero początek. Autor prowadzi nas śladem kolejnych wydarzeń w sposób niezwykle sugestywny, stopniowo zagęszczając atmosferę i odsłaniając kolejne warstwy tej historii. Ogromnym atutem tej książki jest styl autora, który absolutnie mnie zachwycił. Jest konkretny, obrazowy, momentami surowy, ale jednocześnie bardzo wciągający. Każdy rozdział kończy się w taki sposób, że trudno odłożyć książkę na bok. Napięcie narasta z każdą stroną, a poczucie niepewności towarzyszy czytelnikowi aż do samego finału. Na szczególną uwagę zasługuje również pomysł na fabułę i wykorzystanie motywu tarota - nie jako ozdobnika, ale ważnego elementu całej układanki. Śledztwo prowadzone jest nieszablonowo, a obecność podcastera nadaje historii świeżości i współczesnego charakteru. Do końca nie byłam pewna, w jakim kierunku to wszystko zmierza i właśnie za to cenię takie książki najbardziej. Zdarzają się książki, które nie pozwalają czytać ich „na raty”- myślami wciąż się do nich wraca, a każda kolejna strona wywołuje nowe pytania. „Tarocista” to jedna z tych historii, po których mam tylko jedną myśl: chcę więcej takich książek!

„Tarocista” Jakub Rutka Znów wróciłam do Ostrołęki, do „Wieczoru grozy” w Radiu Narew i słynnego podcastera Jacka Gadowskiego, którego poznałam już w „Domu zła” - w debiucie autora. Tym razem podczas transmisji na żywo stało się coś czego Jacek się nie spodziewał. Telefon od słuchaczki... Krzyk... Koniec rozmowy... To jakaś ściema czy coś na serio się stało? Jacek musiał to sprawdzić, poszedł więc tym tropem i wplątał się w niezłą aferę. Już na początku mamy morderstwo młodej księgowej. Ma zaszyte usta, a w środku kartę tarota... Sam motyw jest już dość niepokojący i od razu sugeruje, że można spodziewać się następnych ofiar. Pojawiają się kolejne tropy, wróżbici, tarociści i karty, za pomocą których tajemniczy morderca chce coś przekazać. Podobało mi się, że tym razem fabuła lekko skręciła w stronę ezoteryki. Jestem zupełnym laikiem jeśli chodzi o tę tematykę i może dlatego mnie to zaciekawiło. Na szczęście nie było tu żadnych wróżbiarskich „odlotów” ani magicznych sztuczek, a autor skupił się raczej na symbolice kart tarota i tłumaczył ich znaczenie w bardzo przystępny sposób. Nie czułam się ani zagubiona ani przytłoczona. Wręcz przeciwnie. Bardzo fajnie budowało to klimat i aż chciałam sprawdzić, co dana karta znaczy. Czy to była dla mnie książka idealna? Nie do końca. Intryga była trochę uproszczona, tempo momentami nierówne, a rozwiązanie mnie nie zaszokowało. Miałam też wrażenie, że Jackowi zbyt łatwo przychodziło pozyskiwanie informacji, także tych z policyjnych akt. Trochę to było naciągane, ale wybaczam, bo go polubiłam i nic mnie nie może do niego zniechęcić. Mimo pewnych minusów bawiłam się bardzo dobrze przy „Tarociście”, choć przyznam, że „Dom zła” bardziej mi się podobał. Myślę jednak, że warto dać szansę tej historii. Czytajcie i sprawdzajcie! Ja czekam na kolejną książkę autora.