Tydzień, zanim umrę

„Tydzień to było za mało, żeby zrobić razem wszystko, o czym marzyłem.” . A Wam? Wystarczyłby tydzień, aby skreślić wszystkie rzeczy z tzw. listy do zrobienia przed śmiercią? Mi z pewnością nie, podobnie jak i bohaterom książki Seo Eun-chae „Tydzień, zanim umrę” . Hee-wan nie dowierzała, gdy ujrzała przed sobą Nam-u, swojego przyjaciela, który zmarł przed kilkoma laty. Był dla niej kimś ważnym i to bardzo… i najgorsze w tym wszystkim jest to, że wtedy nie zdążyła mu o tym powiedzieć. Gdy Śmierć ponownie wita do jej życia, ukazuje się jej właśnie Nam-u - czyżby to właśnie on, jako ukochana osoba, przyszedł właśnie teraz po nią? Dziewczyna dostaje siedem dni życia. Siedem dni, by móc nadrobić stracony czas, zrobić wszystko to, o czym zawsze marzyła, a towarzyszyć jej w tym ma właśnie Nam-u. Tylko czy tydzień wystarczy? Czy to nie za mało? Czy w siedem dni da się przeżyć całe życie? A co z miłością? Czy i tym razem to Śmierć będzie triumfować?… . „Tydzień, zanim umrę” to była piękna i niezwykle smutna historia. Zupełnie inna, niż te, które czytałam dotychczas. Tematyka właśnie śmierci, straty była omówiona w niekonwencjonalny sposób - ciekawie, inaczej. Jako instytucji mającej pełne ręce roboty, ale też i „kogoś”, komu ludzki los nie jest całkowicie obojętny, kto daje najważniejszą wartość - czas, by móc jeszcze odmienić przeznaczenie. . Niosła ze sobą cały wachlarz uczuć i wartości - od smutku, rozpaczy, przez żal za utraconym, ale także nadzieję, poczucie spełnienia, pogodzenia się ze stratą, miłość i przyjaźń. Pokazała, co tak naprawdę w życiu jest ważne i że nie zawsze są sytuacje bez wyjścia. . Powieść czytało mi się bardzo dobrze. Zaciekawiła mnie już od pierwszej strony. Urzekła klimatem i mimo smutku, jaki ze sobą niosła, sprawiła, że pozostanie ze mną na dłużej.

„Tydzień, zanim umrę” Seo Eun-chae to historia, która od pierwszych stron otula melancholią i delikatnym smutkiem. Autorka sięga po motyw znany z koreańskich wierzeń, nadając mu niezwykle emocjonalny wymiar. Spotkanie po latach z ukochaną osobą, która dawno odeszła, nie jest tu cudem - jest zapowiedzią końca. I właśnie ta świadomość sprawia, że każda wspólna chwila boli podwójnie. Relacja Hee-wan i Nam-u została przedstawiona z ogromną czułością. To opowieść o niewypowiedzianych słowach, o miłości, która nie zdążyła wybrzmieć, i o tęsknocie, która nie zna granic czasu. Ich siedem dni razem wypełniają drobne gesty, zwyczajne marzenia i momenty, które nagle stają się całym światem - kino, morze, nocne rozmowy pod gwiazdami. Ta książka nie epatuje dramatem, ale powoli, konsekwentnie kruszy serce czytelnika. Pokazuje, jak bardzo boimy się pożegnań i jak często odkładamy życie „na później”. Jest w niej dużo bólu, ale też ciepła, ukojenia i subtelnej nadziei, że nawet strata może czegoś nauczyć. „Tydzień, zanim umrę” to poruszająca, refleksyjna lektura, która zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony.