444

Świetne połączenie fikcji literackiej z faktami. Na tyle dobre, że po skończonej lekturze zaczęłam szukać informacji w źródłach historycznych, żeby się przekonać, co autor wymyślił. Jakub Kania sympatryczny prokurator z IPN-u, który potrafi być bardzo złośliwy i bardzo skuteczny. To jemu szef podkłada śledztwo, które ma go wykończyć i sprawić, że będzie trzeba go zwolnić. Jakub wchodzi coraz głębiej w tę historię i poszukiwania, a szef się rozmyśla. I tak zaczyna się prywatne śledztwo. Akcja dzieje się teraz i co 444 lata od 998 roku. Zgodnie z przepowiednią świat będzie miał cztery osoby co 444 lata, które będą mogły pojednać chrześcijaństwo z islamem. Do tego dochodzi jeszcze historia obrazu Jana Matejki „Chrzest Warneńczyka”, który zawiera tajne bardzo ważne przesłanie. Jakub Kania ma go znaleźć, a islamiści po raz kolejny nie chcą dopuścić do pogodzenia się religii. Z każdym rozdziałem akcja nabiera tempa. Prokurator Kania coraz bardziej zagłębia się w historię obrazu i odkrywa, że kto za bardzo się zbliży ten ginie. Oczywiście pojawia się też piękna kobieta i miłość. Jest tajemnica, bractwo istniejące od wielu wieków, możni tego świata, którzy zapłacą każde pieniądze, by tylko utrzymać władzę i odpowiedni podział na świecie. Bardzo odpowiadało mi przenoszenie się z czasów współczesnych do historycznych. Niesamowicie to uruchamia wyobraźnię. Lubię takie klimaty, które wyrywają czytelnika ze schematów. Maciej Siembieda, jako dziennikarz śledczy posiada umiejętność wciągania w centrum historii. Najpierw powoli, jakby od niechcenia zaczyna toczyć się akcja, która tak pochłania, że trudno się oderwać. Widać, że pisarz poświęcił mnóstwo czasu na przygotowanie materiałów i dba o każdy szczegół. Hmmmm i jeszcze zakończenie. Rok 2331/2332 i Polska, która ma szansę stać się krajem najważniejszym decydującym o losach świata. To spełnienie marzeń wielu...