A jak Andromeda

A jak Andromeda jest powieściową adaptacją serialu BBC o tym samym tytule z 1961 roku. Nie miałem okazji go oglądać, ale w trakcie czytania, od razu przypomniał mi się film Kontakt z 1997 roku, w którym ludzkość odbiera sygnał z kosmosu, będący instrukcją zbudowania pojazdu kosmicznego. W powieści A jak Andromeda ludzkość otrzymuje sygnał, ale zawierający instrukcję zbudowania super komputera i pakietu danych, jakie trzeba do niego wprowadzić. Od tego momentu kolejnych informacji dostarcza już maszyna, a ich wynikiem jest żywy organizm, ale nie tylko. Z początku wszyscy są bardzo entuzjastycznie nastawieni, pracują wytrwale, żeby rozszyfrować informację z kosmosu, a później zbudować komputer. Z czasem jednak pojawia się coraz więcej wątpliwości i pytań bez odpowiedzi, a skala możliwych zagrożeń coraz bardziej rośnie. Książkę czyta się bardzo dobrze - autorzy zachowali dobre tempo akcji, nie ma przydługich opisów, wszystko jest napisane zrozumiałym, ale zwięzłym językiem, dzięki czemu zanim się obejrzałem, dotarłem do końca powieści. W powieści pojawiają się ciekawe dyskusje, czy dalsze badania nie doprowadzą do zagłady ludzkości, czy bardziej rozwinięta technologicznie rasa nie zdominuje mieszkańców ziemi, albo czy to bezpieczne ufać bezgranicznie temu, co podaje komputer. Ten ostatni wątek stanowi doskonałe odniesienie do współczesnego korzystania ze sztucznej inteligencji, często bez weryfikowania tego, co się otrzymało. Jest to jednak nie tylko historia o kontakcie z obcą cywilizacją, ale również o brutalnej polityce, konfliktach wielkich mocarstw i międzynarodowych biznesach korporacji, które mają wpływ na losy całej planety. Wiele z tych tematów jest krótko opisana, czy wręcz zasygnalizowana, więc nie ma co oczekiwać tutaj długich i dogłębnych rozważań. Nie przeszkadza to w lekturze, ale pewnie gdyby poświecić więcej czasu niektórym wątkom, książka zdecydowanie by zyskała. A jak Andromeda to ciekawa historia o pierwszym kontakcie z obcą cywilizacją, ale tym razem w postaci otrzymanego z kosmosu sygnału, zawierającego informacje jak zbudować super komputer.

Reklama @dom_wydawniczy_rebis Oglądaliście film Kontakt z Jodie Foster? Odkąd go zobaczyłam jako dziecko zawsze nurtowała mnie kwestia pierwszego spotkania z obcymi cywilizacjami. Zastanawiałam się czy te w ogóle istnieją we wszechświecie, a jeśli tak, czy kiedykolwiek dotrą do naszej planety. Jeśli chciałyby nadwiązać z nami relacje, jak by to wyglądało i jaką formę przyjęło? Na ten temat powstało wiele teorii, a wątek ten od lat rozgrzewa umysły naukowców, ale i artystów. A jak Andromeda to opowieść o właśnie o tym przełomowym momencie zetknięcia się ludzkości z obcą cywilizacją. Nowoczesny radioteleskop, będący cudem technologii, tuż przed oficjalnym uruchomieniem, odbiera sygnał z Andromedy. To moment przełomu, bo człowiek nareszcie kontaktuje się z obcymi, a teoria o inteligentnym życiu w kosmosie zostaje potwierdzona, co wprawia świat naukowców w euforię. Ludzie otrzymują od kosmitów schematy budowy superkomputera. Decyzja, by posłuchać kosmitów, ma być przełomem, który przyczyni się do rozwoju naszej cywilizacji, jednak wraz z postępem prac i samorozwojem maszyny, która zadaje swoim twórcom coraz więcej pytań mających na celu stworzenie żywego organizmu, doktor John Fleming, będący głównym realizatorem tego projektu, zaczyna mieć coraz więcej wątpliwości co do intencji obcych. Ich zamiary mogą być błędnie interpretowane przez ludzi, a ich ślepa fascynacja i ciekawość, całkowicie pozbawiona ostrożności i refleksji, mogą przynieść więcej zła niż pożytku. To była bardzo ciekawa lektura, zwłaszcza, że powieść zawiera wartką akcję i wątki szpiegowskie. To nie tylko książka o naukowcach i ich przełomowym odkryciu, ale w znacznej mierze historia o konflikcie mocarstw, wielkiej polityce i biznesach, które mają wpływ na losy całej planety. Sam superkomputer i jego twór przywodzą na myśl AI. I choć obecnie sztuczna inteligencja nie jest dla nas niczym nadzwyczajnym, przesłanie zawarte przez autorów A jak Andromeda pozostaje aktualne i w dzisiejszych czasach. Czy człowiek powinien bezgranicznie ufać komputerowi? Czy maszyna, która na razie uczy się od nas, kiedyś nie przejmie naszej roli i nie będzie chciała nas zdominować? Zaskakująca, pełna zwrotów akcji, ze świetnym zakończeniem. Polecam!