Akademia Ransmoor

Akademia Ransmoor to gra paragrafowe dziejąca się w świecie paranormalnym. Wiedźmy, wampiry, zmiennokształtni, elfy czy... duchy to normalka. Dlatego jeśli czujesz w sobie choć odrobinę magii ta książka w formie gry powinna trafić w Twoje gusta. Medeia to wiedźma, która od samego początku spotyka trudności w dołączeniu do słynnej Akademii. Jej zdziwienie jest tym większe gdy trafia do domu Lorinoth, w którym "nie odczuwa się leku. Wiedza jest neutralna i tylko od naszych serc zależy, jak ją wykorzystamy". Zwykle grając w grę paragrafową kieruje się zasadą: pierwszy raz odważnie, drugi ostrożnie z odważnymi 2 decyzjami, trzeci tylko ostrożny, a czwarty mieszanie. Tym razem dość szybko znalazłam się w epilogu jednak wiele rzeczy które wyjaśniłoby mi sytuację pominęłam. I ten pierwszy epilog był bardzo mroczny i trochę krwiożerczy. Jednak tak bardzo mi się spodobał, że przy każdym kolejnym razie próbowałam wybrać inaczej a i tak zwykle trafiałam na ten epilog. Tylko raz był inny, który wszystko mi rozjaśnił. Bardzo starałam się wybierać innego partnera w zbrodni ale od początku był mi pisany wampir. Z wilkołakiem się nie polubiłam, coś mi nie pasowało w jego charakterze a na koleżankę w ogóle nie trafiłam. Choć wydaje się, że historia jest lekka i okładka może być myląca to fabuła jest mroczna i osadzona bliżej dark academii. Momentami jest strasznie, ale to nie jest wysoki poziom strachu. Przede wszystkim jest klimatycznie. Zagadka jest o tyle ciekawa, że nie łatwo poznać jej początek a bardzo trudno domyślić się dlaczego spotyka to naszych bohaterów póki nie trafimy na właściwą ścieżkę. Co ciekawe jeden z epilogów daje nam nadzieję że kolejny tom, którego jestem bardzo ciekawa. "To, co bardzo chcesz zobaczyć, może dostrzec Ciebie". Akademia Ransmoor to ciekawa, dobrze przemyślana gra paragrafowa ale i strategiczna. Klimat i sceneria wpisuje się idealnie w świat paranormalny, a relacje głównych bohaterów zależą też od nas. Idealna w deszczowy dzień ale i leniwy pod kocykiem, od której trudno się oderwać i bardzo łatwo zapomnieć o otaczającym nas świecie. Polecam~