Archiwum Snów

Hae-na jest niezwykle uzdolnioną pisarką, lecz pomysły na nowe książki zaczęły jej się powoli kończyć. Bohaterka doszła do wniosku, że byłoby łatwiej, gdyby pamiętała własne sny. Mogłaby wtedy je wykorzystać do napisania nowych oryginalnych historii. Podzieliła się tą myślą ze swoim mężem – Tae-o, który pracuje jako prezes firmy, w głębi duszy zawsze pragnął tworzyć wynalazki, mające ułatwić ludziom życie. Dlatego postanawia on podjąć się wyzwania i opracować metodę zapisywania snów. Po wielu latach ciężkiej pracy powstaje Archiwum Snów - miejsce, gdzie sny są nagrywane, a następnie można je zobaczyć, tak jak film w kinie. W Archiwum zatrudniła się Yeo-reum, zafascynowana tym miejscem, niezwykle empatyczna kobieta, która doświadczała w życiu wielu przykrości. Ma ona okazję pomóc Ga-eun, dziewczynce, która została dotknięta przemocą w szkole i za pomocą snów szuka odpowiedzi na temat zdarzenia, które miało miejsce w szkole, a z którego nic nie pamięta. Jest to historia poruszająca ważne tematy, choć została osadzona w sennej rzeczywistości. W książce podkreślona jest kwestia stawiania granic, czy zwrócona zostaje uwaga na przemoc rówieśniczą w szkołach, za którą sprawcy albo nie zostają ukarani, albo kara jest niewspółmierna do wyrządzonej krzywdy. Choć miejscem akcji jest Korea, to myślę, że w naszej rzeczywistości jest to niestety również ważny i aktualny temat. Autorka podchodzi do tego tematu bardzo oryginalnie, wprowadzając odrobinę „sennej magii”, dzięki czemu książka nie jest przygnębiająca i czyta się ją bardzo dobrze. „Archiwum Snów” ma zaledwie niecałe 140 stron, jednak zawiera w sobie mnóstwo mądrości i tym samym skłania czytelnika do refleksji. Polecam każdemu!