Beach Read. Wakacyjny romans

Czy da się pisać o miłości, kiedy nagle przestajesz w nią wierzyć? „Beach Read. Wakacyjny romans” Emily Henry to książka, która na pierwszy rzut oka wygląda jak idealna historia na leżak - lekka, ciepła, z obietnicą romansu i happy endu. Jednaj nic bardziej mylnego! Sięgając po nią spodziewałam się czegoś prostego, przyjemnego, może nawet trochę przewidywalnego. Ale im bardziej się w nią zagłębiałam, tym bardziej czułam, że pod tą wakacyjną fasadą kryje się coś znacznie bardziej… niewygodnego. January nie jest bohaterką która po prostu szuka miłości. Ona próbuje poskładać siebie na nowo. Po stracie ojca, po odkryciu jego tajemnic, po rozpadzie własnych wyobrażeń o tym, czym w ogóle jest miłość. I nagle okazuje się, że wszystko, w co wierzyła - te wszystkie szczęśliwe zakończenia, które sama tworzyła - zaczyna się chwiać. I wtedy… pojawia się on. Gus. Cyniczny, zamknięty w sobie, trochę irytujący… ale też zaskakująco prawdziwy. Ich relacja od początku jest napięta, podszyta rywalizacją i czymś, czego nie da się łatwo nazwać. I właśnie ten motyw - od niechęci do czegoś znacznie głębszego - jest tutaj poprowadzony naprawdę dobrze. Wszystko dzieje się w odpowiednim tempie. Autorka skazuje to jako proces - powolny, momentami nieoczywisty, czasem wręcz niewygodny. Jednak trzeba zaszczać, że nie jest to tylko romans. To historia o żałobie, o rozczarowaniu, o tym, jak trudno jest pogodzić się z tym, że ludzie, których kochamy, nie są tacy, jakimi chcieliśmy ich widzieć. I wiesz co? Te momenty są tutaj najmocniejsze. Cichsze, mniej efektowne, ale zostające gdzieś pod skórą na długo. Ale pomimo wielu plusów nie wszystko jest idealne. Były chwile, kiedy miałam wrażenie, że historia idzie trochę zbyt bezpieczną ścieżką. Że pewne schematy są aż za bardzo widoczne, a niektóre emocje mogłyby być znacznie głębsze, zamiast tylko zarysowane. Momentami dialogi balansują na granicy błyskotliwości i sztuczności - jakby bohaterowie trochę za bardzo wiedzieli, że są bohaterami książki. Ale mimo tego czytałam ją dalej, bo nie mogłam się oderwać. Styl Emily Henry jest lekki, płynny, wciągający. Klimat tej historii - jezioro, lato, wieczory z winem, rozmowy, które przeciągają się do nocy - ma w sobie coś niesamowicie kojącego. I gdzieś pomiędzy tym wszystkim naprawdę pojawiają się emocje, które trafiają prosto w punkt. „Beach Read. Wakacyjny romans” to książka, którą czyta się bardzo dobrze. Dostajemy coś znajomego, schematycznego… ale z nutą czegoś, co zostaje z nami na dłużej. Ocena: 7/10

☀️„BEACH READ” to historia z wieloma fajnymi i intrygującymi zwrotami akcji. Najbardziej ujął mnie wątek sąsiedzki,zawarty układ,pisane nowych książek i spędzanie wspólne czasu przez bohaterów.To staje się początkiem ciekawych zdarzeń oraz początkiem odkrywania siebie po trochę. Okazuje się,że złudne myślenie o drugiej osobie jest całkowicie nie takie,jak sobie to wyobrażamy. Dopiero rozmowy i szczerość jest początkiem odkrywania niewygodnej prawdy. ☀️Powieść trochę mnie zaskoczyła tym,że mało w niej gorących chwil na plaży.Byłam przekonana,że plaża i słońce będzie towarzyszyło mi ciągle podczas czytania. Okazało się,że fabuła skupia się na bohaterach,ich przeszłości i wątków w których przybliżają się do siebie. To jest początkiem nowych pisanych powieści,które mają szansę na sukces i pokazaniem innej swojej twarzy. ☀️ „BEACH READ.Wakacyjny romans” to lekka lektura z którą spędza się spokojny czas. Bohaterowie potrafią nieraz zaskoczyć a odkrywana ich przeszłość zaintrygować. Idealna lektura na wieczór👌 ☀️Czytajcie-polecam📖