Before destiny teaches us to lie. Tom 1. Część 1

Destiny i Oscar się nienawidzą. Gdy ta dwójka się pocałowała, próbowali udawać, że to nic dla nich nie znaczyło. I tak od nienawiści do miłości zmienia się ich stosunek do siebie. Zakochana dziewczyna nie widzi na, że Oskar ją okłamuje, a on boi się, że jego tajemnice wyjdą na jaw. Podobno prawdziwa miłość jest w stanie przezwyciężyć wszystko. Jednak nikt nie mówi o tym, że ludzkie serce nie wszystko potrafi znieść. Nikt nie wspomina, że czasem nagromadzone kłamstwa i wyrządzone krzywdy sprawiają, że rezygnujemy z walki, by nie ponieść większych strat. “Raczej nie byłam typem marzycielki. Ale każdego dnia marzyłam, by w moim życiu zapanował spokój”. No i kochani przyznam, że mam problem z oceną tej książki. Myślę, że to również dlatego, że zabrałam się odrazy za drugi tom, nie nadrabiając pierwszego. Przyznam, że miło było spędzić czas z bohaterami i ich rozterkami, jednak książkę raz czytałam z wielką przyjemnością, raz z nutą irytacji. Bohaterowie często sprawiali, że miałam ochotę odłożyć tę książkę i do niej nie wracać. Czasami byli cudowni, a chwilami nie rozumiałam ich zachowania, normalnie jak nastoletnie smarki. Fabuła tu też było różnie, raz czytało się szybko, raz ciągnęło się w nieskończoność i miałam wrażenie, że niektórych zdań mogłoby w ogóle nie być i historia by na tym nie ucierpiała. Największym plusem tej książki jest zakończenie, które przyznam, złamało mi serce i zachęciło do sięgnięcia po kontynuację, na którą będę czekać. Autorka ma fajny i lekki styl pisania widać, że włożyła w te książkę dużo pracy i serca. Dlatego na pewno sięgnę po kolejne jej książki i z chęcią będę obserwowała jakie postępy robi. Czy polecam? Jasne, że tak. Każda książka zasługuje, aby ją przeczytać i wyrazić swoje własne zdanie na jej temat.

"Before destiny teaches us to lie" to debiut, który mnie rozczarował. Lubię poznawać nowych autorów dlatego gdy zobaczyłam, że jest w tej książce motyw hate-love wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. Autorka napisała romans biurowy, w którym poznajemy Destiny Joyce w chwili kiedy jej chłopak zerwał z nią w Walentynki i to sms-em. Destiny postanawia zemścić się na swoim ekschłopaku i pod wpływem alkoholu wysyła CV do jego największego wroga. Udaje jej się dostać pracę jako asystentka prezesa korporacji. Piorunująco przystojny Oscar Preston wkrótce proponuje Destiny , by przez pół roku udawała jego partnerkę życiową w zamian za to on pomoże wyciągnąć jej rodzinę z tarapatów. Jakie intencje ma Oscar Preston? W książce znajdziecie motyw hate-love, romans biurowy, złośliwości, sarkazm i uszczypliwe komentarze pomiędzy bohaterami. Niestety chociaż fabuła dobrze rozwijała się i była dosyć zabawna to zaczęły mnie denerwować notoryczne wulgaryzmy na każdej przewracanej stronie. Oczywiście pyskówki słowne pomiędzy Destiny, a Oscarem rozbawiły mnie do łez. Oni są równo walnięci. Jednak bohaterka zaczęła mnie totalnie denerwować, bo to kompletnie niedojrzała i irytująca osobą, a jej teksty i zachowanie są na poziomie przedszkola. On jako dojrzały mężczyzna również nie zabłysnął intelektem. Niestety książka nie przypadła mi do gustu, a ze względu na liczne wulgaryzmy nie polecam jej młodym czytelnikom. To pierwsza tak negatywnie oceniona przeze mnie książka w tym roku, ale może komuś innemu spodoba się. Macie w planach? BRUNETTE BOOKS