Bezsenni

" Kochała ten las, miejsce, w którym czuła się bezpieczna, z dala od ludzi i ich kłamstw. " Potrafilibyście żyć, nie zaznając dotyku i nie mogąc go ofiarować? Elver została sprzedana. Nie dość, że była sierotą i jej życie było z góry skazane na porażkę, to w grę weszło kilka monet, a ona miała stać się ofiarą w rytuale. Zrzucona w morze, gdzie pływały bestie. Spadając w wodę pełną złotołuskich węży, widziała tylko twarze oprawców, a potem... Koniec. Ale czy napewno? Dano jej szansę. Została przemieniona. W dziwotwora. Istotę, w którwe żyłach płynie jad. Stała się dzieckiem Królowej Węży. I od tej pory jej dotyk zab.ijał. " Witaj w domu, jadowite dziecko." Elver, chociaż otoczona twardą skorupą, jest dobra. Pilnuje Dziwolasu, kocha swoją chatkę i wszystkie stworzenia. Dba o bezpieczeństwo swoich przyjaciół. Ale z całego serca nienawidzi ludzi. Za to, co jej zrobili, jak szybko ją oddali i jak łatwo przyszło im ją zamo.rdować. Nie jest już tym przestraszonym dzieckiem co kiedyś. Nieustraszona, pyskata, nieugięta. Czasem obce jest jej słowo litość. I na jej drodze staje ktoś, kto kradnie jedno z leśnych dzieci, a Elver nie puści mu tego płazem. Artair. Oddany przez rodziców do Zakonu. Nie może spać. Nie może, bo stanie się coś złego. Nie może, bo obudzi się ten drugi. I będzie siał spustoszenie. Dlatego spędza życie w Złotej Wieży. Ale co to za życie, w klatce? Artair jest niezwykle ciekawy świata. W jego oczach wręcz widać dziecięcą fascynację tym, co go otacza. Chociaż dawno pogodził się z losem w zamknięciu, to ogląda krajobraz i marzy. Aż nagle w jego Zakonie dzieje się coś strasznego, a mężczyzna będzie musiał opuścić jego mury i zmierzyć się z niebezpieczeństwem. Artair jest poczciwym i prawdomównym człowiekiem. Nie lubi sporów, chce wszystko załatwić polubownie i nigdy nie unosi głosu. Bardzo go polubiłam, za tę jego prostolinijność i łagodną naturę. Ale czy da radę utrzymać drzemiącego w nim potwora z dala od ludzi? Stawką jest życie jego przyjaciół. Elver i Artair spotykają się w dość nieprzyjemnych warunkach. Szybko okazuje się, że muszą współpracować, a to wcale nie będzie takie łatwe. Dziewczyna jest wulkanem, a on bezpiecznym niebem. Znacie motyw grumpy and sunshine? Mam wrażenie, że idealnie tutaj pasuje. Oboje muszą zmierzyć się z najróżniejszymi przeciwnościami losu i nauczyć się dzielić troski. Na ich drodze stają nie tylko potwory, ale i ludzie. I zaczyna nasuwać się pytanie, czy to nie ludzie są największymi potworami? Książkę czyta się naprawdę szybko. Wkraczamy w barwny świat, a akcji tutaj nie brakuje. Wątek miłosny jest dość nietypowy i bardzo delikatny, nie dominuje, a stanowi piękne tło. Do tego dochodzą oryginalni bogowie i stworzenia, o jakich nam się nawet nie śniło. "Bezsenni" to dobra pozycja jako odskocznia od ciężkich i opasłych tomów.