Biały łabędź

Lubicie przenosić się w powieściach do minionych czasów? Chociażby do XIX wieku? Ja bardzo! To moja druga ulubiona destynacja (że się tak wyrażę) po okresie II wojny światowej. Od zawsze ciekawiło mnie życie w tamtej epoce, zwłaszcza to, które wiodły arystokratyczne rody. Ówcześnie obowiązujące konwenanse, moda, te wszystkie bale i proszone herbatki… I do takiej scenerii zabiera nas Anna K. Bandurska w powieści „Biały łabędź”, pierwszym tomie Opowieści z Kresów. Głównymi bohaterkami są córki państwa Przeździeckich: Agnieszka i Gabriela, dla których warszawski karnawał okaże się być brzemienny w skutkach. Jako dorosłe panny na wydaniu, szlachcianki stanowiące dobrą partię, będą łakomym kąskiem dla kawalerów, niestety żadna z nich nie okaże zainteresowania obecnymi tam absztyfikantami, gdyż ich serca będą już zajęte. Czy uda się im spełnić marzenia o zamążpójściu z miłości? Czy jednak obowiązek wobec rodziny okaże się ważniejszy? I jak potoczą się losy majora Jana Wyrebskiego, poświęcającego się złudnej iluzji odnalezienia wielkiego skarbu, który zaginął przed stuleciem? #białyłabędź to niezwykle wciągająca historia o miłości. O uczuciu pełnym złudzeń i obietnic bez pokrycia. O rozczarowaniu, złamanym sercu, niewyobrażalnej rozpaczy i tęsknocie. Wreszcie, o powinnościach, z którymi nie tak łatwo się pogodzić. To także opowieść o obsesji związanej z tajemniczym skarbem. O chęci pozyskania go za wszelką cenę! I o pochodzeniu i związanym z nim bogactwem, stanowiącym wtedy o wartości człowieka… Historia nie nuży, jest wręcz przeciwnie! Ciekawe tło historyczne, wojny napoleońskie - opisywane sceny batalistyczne, ubarwiają powieść. Wątek niespełnionej miłości i związanej z nim rodzinnej tragedii sprawia, że nie sposób odłożyć lekturę na później, a samo zakończenie powoduje, że już wyczekuję kontynuacji!

(...) Agnieszka i Gabriela Przeździeckie, dwie urocze siostry, przybywają do rezydencji Tęczyńskich na zbliżający się bal. Po drodze ich powóz zostaje napadnięty. Na ratunek kobietom przybywa niespodziewanie major Wyrębski, żołnierz, któremu dane było walczyć u boku Napoleona. Mężczyzna w ramach wdzięczności otrzymuje zaproszenie do rezydencji. Jak się wkrótce okaże, jego nagłe pojawienie się na miejscu napadu nie było przypadkowe.. "Biały łabędź" to pierwsza część serii "Opowieści z Kresów" poruszającej dzieje arystokracji zamieszkującej Polskie Kresy. Niezwykle intrygująca rodzinna saga, której akcja rozgrywa się na tle historycznych wydarzeń, z pewnością przykuje uwagę miłośników romansów i opowieści o poszukiwaniu szczęścia i miłości wbrew społecznym konwenansom. Autorka przenosi nas do czasów Księstwa Warszawskiego, pełnego eleganckich balów, rodzinnych tajemnic, miłosnych marzeń. Z niezwykłą lekkością łączy losy bohaterów powieści z losami narodu polskiego, a odtwarzane z wielką starannością realia tamtego czasu, pozwalają poczuć atmosferę epoki napoleońskiej. Bardzo przypadły mi do gustu opisy rezydencji, wystawnych przyjęć i życia codziennego. To historyczne tło nie przytłacza fabuły, a wręcz stanowi jej naturalne dopełnienie. Najbardziej poruszający wątek powieści, to zdecydowanie uczucie Agnieszki do Tomasza, i ten moment, gdy musi się ona zmierzyć z bolesną prawdą. Sposób w jaki autorka zaprezentowała swoich bohaterów, pozwala łatwo wczuć się w ich przeżycia. A nie brak tu emocjonujących wydarzeń, romantycznych uniesień, rozczarowań, trudnych wyborów. Wątkiem, który również zasługuje na szczególną uwagę jest fascynacja Jana Wyrębskiego tajemniczym skarbem.To nadaje całej historii nutę przygody i zagadki, przełamując romantyczny charakter powieści. Podsumowując "Biały łabędź", to historia pełna emocji, marzeń i sekretów, która zachwyca klimatem dawnej Polski i pozostawia po sobie przyjemne wrażenie. Gorąco polecam !!

Po przeczytaniu „Białego łabędzia” miałam wrażenie, jakbym na kilka godzin przeniosła się do zupełnie innej epoki. Jakbym uczestniczyła w całej tej akcji, ale bohaterowie mnie nie widzą, lecz gram swoją rolę. Nie chce być banalna w tym, co napisze, ale przed wami jedna z tych historii, w których od pierwszych stron można poczuć atmosferę dawnych czasów, wejść między bohaterów i z zainteresowaniem śledzić ich losy. Pewnie niejedną już książkę przeczytaliście w podobnym klimacie. Autorka zabiera nas do Warszawy początku XIX wieku. Poznajemy tam siostry Przeździeckie, Agnieszkę i Gabrielę, które przyjeżdżają do stolicy na karnawał. Przed nimi otwiera się świat pełen bali, spotkań towarzyskich i nowych możliwości. Szybko jednak okazuje się, że nie będzie to jedynie spokojna opowieść o życiu młodych panien. W ich codzienność wkraczają uczucia, rodzinne tajemnice i wydarzenia, które potrafią całkowicie odmienić przyszłość. Fiu fiu, już oczami wyobraźni widzę, jak większość z was zanurza się w fotelu, otulona kocem, z kubkiem ciepłego napoju. Mała prywata! Mam nadzieje że powstanie audiobook. Chciałabym poznać tę historię w inny sposób. (mam nadzieje, że lektorka będzie dobrana idealnie do tej historii)