Bibliotekarka na froncie

Książki wojenne mają w sobie coś więcej niż tylko ukryte historie o których chcą aby dowiedział się świat. Większość z nich jest opisana na dwa sposoby i tutaj zastosowano jeden z nich. Chodzi o ukazanie wydarzeń w sposób, który nie powoduje większych wzruszeń. Pomimo tego, co tu kogo boli, to bardziej suche łzy, więc można czytać ją jednym ciągiem, bez potrzeby wyciągania chusteczek. Autorka z dużą dozą szczegółów opisuje nam losy dwóch kobiet, których losy będziemy czytali naprzemiennie. Wpierw czekają nas wspominki z utraconych chwil i stanie jaki pozostawili po sobie Niemcy. W niektórych momentach robi się przykro, ale bez większych opisów emocjonalnych nie robimy sobie przerwy od czytania. To tak naprawdę wstęp do tej drugiej opowieści, do kobiety, która żyje w późniejszym czasie i tak jak ona pomagała innym kobietom się pozbierać. Przeszukując co tylko może, jest zafascynowana jej losem, gdyż z wieloma sprawami czuje, że przechodziły przez to samo. Pomimo tego, że kiedyś słyszała o Jessie Carson, wcześniej o tej walecznej kobiecie w ogóle nie myślała. Im dalej, tym jej życie coraz bardziej ją hipnotyzuje, a my kończąc rozdział przechodzimy do czasów w których Jessie żyła. To tam poznamy opowieść pełną miłości i trudnego czasu. Miłym dodatkiem były listy, które mogliśmy przeczytać. Wiemy jakie mieli problemy, przez co przechodzili i jak wielkim uczuciem się darzyli. Na końcu jednak wydarzyło się coś, co nawet mną wstrząsnęło. Wyszedł bowiem na jaw pewien sekret, który odkryła kobieta zainspirowana losami Jessie. Niestety najlepiej jest odkryć go samemu:-) Uwielbiam taki historie, kiedy możemy poznać innych z podstaw tego, co udało nam się na ich temat znaleźć. Jak wiadomo każdy z nas ma swoje sekrety, a tym bardziej miały je osoby z wojennych lat. Historia miłości jest przepięknie opisana, aż człowiek ma ochotę poczuć to wszystko na własnej skórze. Mamy tu sporo dialogów, więc naprawdę szybko się ją czyta, a odkrywane przez nas kolejne sekrety hipnotyzują do tego stopnia, że nie chcemy przerywać lektury. Bardzo mi się podobała, dlatego ją polecam!

„I choć opowieści są wieczne, to książki są delikatne jak ludzie. […] Książki, prasa, dzienniki, wszystkie niosą w sobie naszą przeszłość, naszą wizję tego, jakiego świata pragniemy. Niosą nasze tęsknoty, marzenia, to, czego chcemy dla naszych dzieci, są naszym ratunkiem i nauką.” . Wierzycie w moc sprawczą książek? W to, że mogą przynieść nam ukojenie? Podnieść na duchu, dopomóc w powrocie do świata żywych wtedy, gdy wydaje się nam, że nasze życie traci sens… Ja tak! I taką samą wiarę miała także bohaterka powieści „Bibliotekarka na froncie” autorstwa Janet Skeslien Charles. . Jessie, bo o niej mowa, porzuciła pracę w nowojorskiej bibliotece, by wyruszyć do Francji z początku 1918 roku, w której to szalała wielka wojna. Jako członkini organizacji CARD miała nieść pomoc mieszkańcom terenów zajętych przez działania wojenne, a przede wszystkim odbudować miejscową bibliotekę. Zaczęła od organizacji spotkań czytelniczych, które przerodziły się w obwoźną bibliotekę. Na jednym z nich poznała Toma - stacjonującego nieopodal żołnierza, w którym zakochała się z wzajemnością. Niestety, gdy wydawać by się mogło, że odbudowa miasteczka zmierza ku końcowi, nadeszła niemiecka ofensywa, która wymusiła ewakuację całego regionu… Nowy Jork, 1987 rok - początkująca pisarka Wendy natrafia w archiwach biblioteki na wzmiankę o Jessie Carson i organizacji CARD, do której należała kobieta. Zaintrygowana jej losami, postanawia dowiedzieć się na temat jej życia więcej. Co uda się jej odnaleźć na końcu swoich poszukiwań? . Jakże to była interesująca lektura! Całe tło historyczne, okres tzw. wielkiej wojny, niestety zazwyczaj pomijany, albo najczęściej traktowany po „macoszemu”. Tutaj zaprezentowany w niezwykle fascynujący sposób, z postaciami członkiń organizacji CARD, które żyły naprawdę! . W książce dużo się dzieje. Trwa wojna, więc mamy ból, cierpienie, stratę, żałobę… Jednak dzięki głównej bohaterce na tym pochmurnym niebie pojawia się i tęcza. Tęcza, która przynosi, ukojenie, wiarę w drugiego człowieka i przyjaźń. Przyjaźń ponad podziałami. Jest też i rozwijające się uczucie oraz nadzieja. Nadzieja na lepsze jutro! . Powieść mnie zachwyciła! Do tego stopnia, że gdybym mogła, nie odkładałbym jej na później! Dlatego też zamiast zdradzać więcej z fabuły, po prostu zachęcam Was do przeczytania! Na pewno nie pożałujecie tej lektury!