Błędne łąki

„Błędne łąki" Jarosław Szczyżowski To była świetna historia. Lubię sięgać po takie książki, które prócz realizmu wciągają mnie w rejony niepoznane przez umysł, magiczne, niewytłumaczalne. Już podczas prologu zaświtało mi w głowie, że będzie to historia podobna do "Szczeliny" Jozefa Kariki. Miały coś wspólnego, choć w przypadku tej opowieści z Gór Izerskich, autor skupił się wyłącznie na konkretnym miejscu i umieścił bohaterów w chacie w ośnieżonych górach, wokół której toczyła się akcja. Od samego początku czułam, że rzeczywistość zacznie ścierać się z czymś, co wymyka się racjonalnemu pojmowaniu. I nie myliłam się. Klimat narastającej tajemnicy bardzo mi się podobał. Opisy mglistych polan i kamiennych wałów zapadały w pamięć, a każda kolejna noc w Chatce Górzystów przynosiła nowe szepty i stłumione krzyki. Były momenty, gdy szybciej zabiło mi serce. Ale... domyślałam się co mogło się stać z zaginionymi studentami, których poznałam w prologu, jednak nie spowodowało to u mnie mniejszego zainteresowania. Co do bohaterów to tworzyli oni wielobarwną mozaikę. Podobała mi się kreacja Cebiusza, który mimo tego, że był skryty i milczący, to zyskał mój szacunek. Ponadto Esterka, miejscowa „szeptucha”, otaczała wszystko aurą tajemnicy i dawnej mądrości. Była jakby duchem tej historii. "Błędne łąki" z pewnością kryją w sobie sporo tajemnicy, a kamienne wały na pewno przeciągnęłyby wielu amatorów poszukiwania niecodziennych wrażeń, miłośników tajemnic, jakie kryją Góry Izerskie. Mnie się bardzo podobało i z chęcią po takie książki sięgam, żeby oderwać się od prawdziwego życia. A może nieprawdziwego... bo "... gdy przyjrzymy się temu, co nas otacza, okaże się, że to my żyjemy w świecie iluzji, dziwnych wyobrażeń oraz rozwijającej się na złamanie karku AI i coraz częściej nie potrafimy odróżnić prawdy od kłamstwa."

Uważajcie na „Błędne łąki”, bo nawet się nie spostrzeżecie, jak was wciągną, pochłoną, zagubicie się w nich i nie będziecie mogli z nich wyjść. Nie dają odetchnąć od pierwszej strony po ostatnie słowo. Czytacie na własną odpowiedzialność!!! Po przeczytaniu „Obserwatorium” byłam ciekawa, jaka będzie kolejna książka tego autora, w którą stronę pójdzie, czy dalej to będzie szlak górski pełen horroru, fantazji, legend, mroku i...śmierci. Całe szczęście nadal tak jest i to wyróżnia te powieści sposób innych. Tym razem wyruszamy wraz z dziennikarzem Aleksem Lipskim i Kaśką, detektywką na poszukiwanie dwójki zaginionych rok wcześniej studentów. Każdy z bohaterów niesie ze sobą potężny bagaż życiowych dramatów, których nie sposób się pozbyć. Scenerią są Góry Izerskie i schronisko Chatka Górzystów. Niesamowite, tajemnicze postaci, a każda z nich także ma mroczne tajemnice. Do tego nieopodal są błędne łąki. Kto na nie zabłądzi, nie może odnaleźć drogi, umysł odmawia mu posłuszeństwa… Dziwna siła pozwala wyjść albo nie – człowiek nie ma wyboru... Legendy, opowieści, magia, cytaty z etnologa Ericha Peuckerta i nawiązania do folkloru Gór Izerskich to wielkie atuty tej książki. Jednak tak naprawdę to wszystko służy do kreowania nastroju. Razem z bohaterami odczuwamy coraz większy strach, spowija nas mrok, pojawia się więcej tajemnic, których nie można wyjaśnić. Autor chwyta nas w sieć i nie wypuszcza, coraz bardziej kierując nas w stronę błędnych łąk, które są w Górach Izerskich, ale też w każdym z nas. Kiedy tam zabłądzimy, od razu pojawia się głos: „Odejdź stąd”. Jarosław Szczyżowski potrafi mieszać elementy horroru i kryminału, legendy i rzeczywistości, snu i jawy... Czytając, czujemy się tak, jak ci którzy zabłądzili, przekroczyli kamienny mur stanowiący granicę między jawą a snem. Czy jednak na pewno to, co nam się wydaje, jest na jawie, a może to jest jednak sen… Autor prowadzi nas w góry pełne tajemnic i do samego końca nie daje ich wyjaśnić, a kolejne ofiary giną. Czy padają ofiarą sił nadprzyrodzonych, czy może jest jednak realny morderca? Zaczęłam czytać i wypuściłam książkę z rąk dopiero po przeczytaniu ostatniej strony. I żałowałam, że to już... Tak naprawdę recenzja mogłaby się ograniczyć do jednego słowa: WOW!!!

Czytałam wcześniejszą książkę autora Obserwatorium i powiem wam, że ta w zupełności ją przebiła. Oczywiście gdzieś tam został zachowany wątek doktorskich opisów, jakby spraw technicznych, jednak już w mniejszej ilości. Tutaj najprawdziwszym uczuciem jakie będzie nas trzymało to niepewność i niepokój. Autor przedstawia las jako: ,,Las jest zły. Las potrafi nami zawładnąć. Strzeżcie się tych, którzy ani z krwi, ani z kości ludzkiej nie są zbudowani." Często bowiem niektórzy wymyślają jakieś legendy, czy strachy, żeby przyciągnąć ciekawskie byty lub wręcz przeciwnie, odstraszyć zbyt ciekawskich, by własne sprawy pozostawić ukryte. My wpierw czytamy o sytuacjach, gdzie dwójka studentów zaginęła. Wiemy, że towarzyszył im ogromny strach, gdyż z jakichś powodów byli rozdzieleni. Po czasie przyklejono im łatkę zaginionych i schodzimy na tory kryminału, gdzie dziennikarz będzie się starał dowiedzieć co się stało z zaginioną parą młodych ludzi. W zanadrzu wisi kolejna tajemnica, gdyż wciąż napomina, że tak bardzo starał się wyrwać z tego miejsca, a teraz tam powrócił. Tak naprawdę będzie tutaj bardzo tajemniczo, gdyż autor dodaje nam kolejne zagadki, więcej sekretów i niewyjaśnionych zjawisk. Do towarzystwa dziennikarzowi będzie przydzielona znana youtuberka, która sama fascynuje się sprawami kryminalnymi. Z pewnością nie odłożycie jej na bok, bo odpowiedzi, które tutaj znajdziecie będą potrafiły zaszokować. Autor obrał bardzo ciekawy kierunek na książkę, gdyż postacie są jakby w kręgu zainteresowań dzisiejszego świata. Kiedyś rządziła telewizja, teraz youtuberzy i dziennikarze szukający sensacji. Nagrywając niebezpieczne i niewyjaśnione zagadki są bardziej autentyczni aniżeli prawdziwa policja i ich tropy. Strach nie jest tutaj obecny od razu, tylko kręcimy się wokół tego tematu, a ciekawość ciągnie nas by czytać dalej i dalej. Żaden rozdział nie kończy tego, co robią, a zostaje zatrzymany w momencie, kiedy coś może się właśnie wydarzyć. Mega mi się podobała, aż żałuję, że nie przeczytałam jej wcześniej. Jeśli lubicie thrillery kryminalne, to powinniście po nią sięgnąć:-)

Czy można być pewnym, że to, co widzimy, jest prawdziwe? A jeśli góry kryją więcej tajemnic, niż chcielibyśmy wiedzieć? 💬 "Błędne łąki" Jarosława Szczyżowskiego to powieść, która zabiera nas na górskie szlaki, gdzie rzeczywistość i legenda splatają się w jedno, a każdy krok może prowadzić do miejsca, z którego nie ma powrotu. Mamy tu zaginięcie dwojga studentów, dziennikarza poszukującego prawdy i youtuberkę, która nie boi się zaglądać tam, gdzie inni odwracają wzrok. Aleks i Kaśka próbują rozwikłać tajemnicę Błędnych Łąk, ale czy w ogóle można rozwikłać coś, co wydaje się nie do uchwycenia? Czy mroczne legendy to tylko wymysł lokalnych opowieści, czy raczej ostrzeżenie, które należy potraktować śmiertelnie poważnie? Już od pierwszych stron czuć niepokój. Autor kreuje gęstą atmosferę grozy, w której przyroda zdaje się mieć własną wolę. Każda ścieżka może prowadzić w przepaść, każdy las skrywa tajemnice, a mgła gęstnieje nie tylko na polanach, ale i w umyśle czytelnika. To nie jest zwykły kryminał. To opowieść z pogranicza gatunków: mamy tu elementy thrillera, horroru i mrocznej baśni. Wydarzenia można interpretować na wiele sposobów i to właśnie sprawia, że "Błędne Łąki" tak mocno oddziałują na wyobraźnię. Poczucie osaczenia, niewytłumaczalne zjawiska, niepokojące legendy - to wszystko buduje niesamowity klimat, który wciąga bez reszty. Czyta się jednym tchem, bo Szczyżowski wie, jak dawkować napięcie i jak sprawić, by czytelnik czuł się jak bohater jego historii - zagubiony, zaniepokojony, niepewny, co jest prawdą, a co jedynie wytworem wyobraźni. Jeśli lubisz historie, które zostają w głowie na długo po odłożeniu książki, "Błędne Łąki" to lektura dla Ciebie. Ale ostrzegam - po tej książce już nigdy nie spojrzysz na górskie szlaki tak samo.

Dwójka młodych ludzi znika w Górach Izerskich. Śledztwo nic nie daje. Obie osoby zasilają i tak już bardzo długą listę osób zaginionych bez szans na odnalezienie. Dokładnie rok później Aleks Lipski – dziennikarz z Wrocławia dostaje zlecenie napisania artykułu i przeprowadzenia dziennikarskiego śledztwa mającego na celu wyjaśnienie tej sprawy. Zatrzymuje się w pewnej górskiej chacie gdzie spotyka dość znaną „blogerkę”, która zajmuje się dokładnie tym samym tematem. Towarzyszą im dość ekscentryczni gospodarze i pracownicy obiektu. Od samego początku nic nie idzie po ich myśli. Wyczuwalna bardzo mocno atmosfera tajemnicy i odosobnienia powoduje, że dwójka głównych postaci musi zacząć na siebie liczyć mimo początkowego braku sympatii. Czy uda się wyjaśnić co stało się z młodymi ludźmi? Czy „zły las” odda to co zabrał? O twórczości autora można napisać naprawdę dużo. Po świetnym „Obserwatorium” miałem bardzo duże oczekiwania wobec „Błędnych łąk”. Nie zawiodłem się. Ta książka nie jest kolejnym horrorem z górskim klimatem. Wyróżnia się na tle innych podobnych tytułów połączeniem psychologicznego napięcia z elementami nadprzyrodzonymi oraz niesamowicie gęstą atmosferą niepewności. Na dużą uwagę zasługuje niesamowity klimat, który wręcz otacza nas podczas czytania. Jarosław Szczyżowski słynie z pięknych opisów gór. Jako czynny przewodnik z powodzeniem przelewa swoje doświadczenie na kolejne strony książki. Góry Izerskie określane przez bohaterów książki jako najbardziej demoniczne pasmo górskie Sudetów, opisane przez autora staje się niemalże żywym i oddychającym organizmem, dzikim, nieprzewidywalnym i pełnym nieznanych zagrożeń. Czytając „Błędne łąki” naprawdę ma się wrażenie przeżywania przygody razem z bohaterami. W tle dosłownie czuje się zapach knedliczków i czeskiego piwa, co też jest atrakcyjną rekomendacją. Polecam serdecznie osobom kochającym góry, ciekawe kryminalne zagadki ze szczyptą metafizyki i zjawisk paranormalnych oraz klimat serialu „Dark”.