Blizna na sercu

Książka jest wydana w małym druku, dlatego treści jest całkiem sporo nawet jak na 287 stron. Jedyny plus w tym, że czytamy ją z przyjemnością i wtedy zaciera się fakt, że najlepiej czytać ją w dzień aby nie mrużyć oczu. Przelatujemy tutaj przez różne czasy, ale w treści jest utrzymywana nasza uwaga. Nieraz podpowiedź ile go minęło, gdyż postacie sami o sobie opowiadają. Czytając byłam zaintrygowana tym jak bohaterzy potrafią być tutaj pewni siebie. Swoim słowem oraz zachowaniem dają nam pewność, że wiedzą co robią, że nie ma niczego pomiędzy tak a nie. Dodatkowo co jakiś czas wrzucona była pewna mądrość, z których najbardziej utkwiła mi jedna: ,,Żadne spotkanie nie jest przypadkowe, a każde wypowiedziane słowo ma jakieś znaczenie w dalszej historii...". To dało mi pewność, że osoba pisząca tą pozycję była nie tylko mądra, ale posiadała sporą wiedzę na temat manifestacji oraz prawa przyciągania. Podobało mi się też to, że w momencie zagrożenia mogli na sobie polegać licząc na wsparcie choćby strefy psychicznej, choć same potrafiły być twarde wtedy, kiedy było to potrzebne. Nie każdy tutaj urodził się w czepku, niektórzy musieli nauczyć się przetrwać swoje młode życie, co poskutkowało tym, że gdzieś wewnątrz nich próbowali komuś coś udowadniać. Za to posiadali niesamowitą smykałkę do rozpoznawania zagrożenia oraz wątłych informacji, którymi byli uraczeni. Naszą główną postacią jest właśnie kobieta po przejściach, która pracując na wydziale kryminalnym pokazała, że ma w sobie czujnik wykrywalności zła. Tym razem jednak trafia na trupa, który z pozoru wygląda jakby stał się nim przez przypadek. Diana jednak wie, że w świecie przypadki nie istnieją. Następnie ze zdziwieniem podchodzi do tematu, kiedy dowiaduje się, że nie będzie pracowała sama. Ta wiadomość nią wstrząsa, choć nadal próbuje zachować pozory profesjonalistki. Do czasu, kiedy w pewnym momencie pęknie... Myślę, że na dalszy ciąg znajomości tych obu czekał każdy z czytelników:-) Kobieta torpeda, tak mogę nazwać Dianę. Imponowała mi swoją stanowczością, choć bywała też uparta z pobudek pokazania, że jej płeć nie oznacza słabości. Ta pozycja udowadnia, że cokolwiek w życiu przeszliśmy rzutuje na całym naszym dorosłym życiu. Napisana z twardością i momentami chamskością. Mocna i głośna, idealna dla tych, którzy czują, że nic ich nie złamie:-)

„Warto wierzyć i warto śnić, a przede wszystkim walczyć. O siebie, o bliskich, o miłość, o świat.” Diana Montero jest dwudziestotrzyletnią policjantką, wydziału kryminalnego. Dziewczyna uważa się za silną i pewną siebie osobę, którą ukształtowało życie, które nie rozpieszczało jej. Wychowywała się sama, a teraz również pracuje w pojedynkę, a na koncie ma najwięcej rozwiązanych spraw. Tym razem zostaje wezwana na miejsce samobójstwa, gdzie poznaje swojego tymczasowego asystenta. Diana nie jest zadowolona z takiego obrotu sprawy, tym bardziej że nowo poznany mężczyzna, staje się świadkiem jej chwili słabości. Czy samobójstwo było na pewno samobójstwem? Jak potoczy się współpraca Tomasa i Diany? „Żadne spotkanie nie jest przypadkowe, a każde wypowiedziane słowo ma jakieś znaczenie w dalszej historii.....” "Blizna na sercu" to książka, która, choć nie jest perfekcyjna to czyta się ją bardzo przyjemnie. Fabuła chwilami jest przewidywalna i te momenty trochę nudzą. Jednak akcja mknie a mroczna przeszłość głównej bohaterki dodaje uroku tej historii. A to jak rozwija się znajomość między Tomasem a Dianą jest taka prawdziwa, aż miło się śledzi ich losy, choć potrafią chwilami irytować. Dodatkiem w tym wszystkim jest motyw kryminalny, (który mogłyby być bardziej rozwinięty), który przeplata się z Dark romansem. A przyznam ja lubię takie połączenia. Styl autorki jest przyjemny w odbiorze, pióro lekkie a język niewulgarny. Pomimo minusów, książkę przeczytałam na raz, a że to debiut autorki to możemy jej wybaczyć te małe niedociągnięcia i mam nadzieje, że kolejna książka będzie już bardziej perfekcyjna. Czy polecam? Jasne, że tak. Przecież każdemu podoba się coś innego, każdy ma inny gust i to, co mi zdawało się minusem, dla innych może być perfekcją 😉 „Pewność siebie tak naradę często jest niepewnością, którą próbujemy zamaskować swoje słabe strony"

Przyznaję, dałam się skusić nie tylko tej okładce, alee kupiła mnie zarówno główna bohaterka niejaka policjantka z wydziału kryminalnego, jak i akcja dziejąca się w Barcelonie, gdzieś tam marzy mi się podróż do tego miejsca. Jednakże niestety zostałam srodze zaskoczona przedstawioną treścią i nie jestem w stanie przejść dalej bez informacji, jak bardzo mnie ona zawiodła, mimo iż naprawdę miała ogromny potencjał. Autorka trzeba jej przyznać, potrafiła namotać w życiu bohaterów, ale na moje oko było to zbyt wiele razy i równie brutalne, by czytelnika wzruszyć tymi scenami, które są tym takim światełkiem w tunelu. Jest to jeden z typowych zabiegów, lecz nie przekonałam się tutaj do prezentowanej treści w tym wydaniu. Nie mogłam również polubić naszej głównej pary przez ich zachowanie, które było źle dobrane, biorąc pod uwagę ich wiek, a jednocześnie swoimi czynami potrafili sami sobie zaprzeczać i to jakie wartości reprezentują lub czym się kierują w życiu. Rozpościeram wachlarz ochronny przez wzgląd na debiut, bo gdzieś tak po prologu byłam bardzo zaciekawiona i liczyłam na coś zupełnie innego. Tak też styl był całkiem w porządku, momentami mniej wciągający tekst, ale jest to coś, co zdarza się nawet w najlepszej powieści, a więc nie mam tutaj nic do zarzucenia. Brakowało mi jednak rozwinięcia wielu wątków i ukazania takich emocji, które by dodały bohaterom prawdziwości w tym wszystkim, bo tutaj częściej miałam świadomość jak bardzo cienka granica między fikcją literacką a rzeczywistością. Nie jestem w stanie pozytywnie rozpływać się nad tą powieścią, ale gdzieś z zaciekawieniem sięgnę po inną książkę autorki, jak tylko pojawi się na rynku wydawniczym.