Książki podobne do „Małego Księcia”. Co czytać po tej wzruszającej powieści?

Ta powieść doczekała się swojej ekranizacji. „Był sobie pies. Ten świat jest naprawdę pomerdany” od W. Bruce Cameron to książka, przy której wielokrotnie się wzruszysz. Może ona skraść serca szczególnie tych czytelników, którzy mają w swoich domach psy i doskonale wiedzą, jak wielką miłością je darzą.

W „Był sobie pies” pojawia się zwierzęcy bohater, który wypełnia swoją misję i trafia do tej samej rodziny w swoich kilku wcieleniach. Po życiu w ciele bezpańskiego kundla odrodził się jako niesforny szczeniak i trafił pod opiekę kilkuletniego chłopca. Wtedy odkrył w sobie misję kochania swoich najbliższych osób. I tę misję spełniał w kilku wcieleniach. Ta pozornie prosta opowieść pokazuje, że każdy z nas rodzi się z pewnym celem, a jego życie ma głębszy sens.

Bezwarunkowa miłość psa wzrusza i pokazuje, jak piękna i cenna jest miłość oraz przyjaźń. Ta wyjątkowa książka od razu budzi skojarzenia z „Małym Księciem”, jego rozważaniami i wnioskami dotyczącymi najważniejszych relacji w życiu każdego człowieka.

„Mały Książę” to książka wielowymiarowa. Jednym z jej najistotniejszych aspektów są filozoficzne rozważania dotyczące relacji, misji człowieka i jego miejsca w świecie. Jeśli to właśnie ta kwestia Cię poruszyła, to i „Świat Zofii” powinien przykuć Twoją uwagę.

Ta powieść graficzna jest komiksową adaptacją bestsellerowej książki Josteina Gaardera, która sprzedała się w nakładzie przekraczającym 50 milionów egzemplarzy. Teraz „Świat Zofii” zyskał nowe oblicze, które spodoba się zarówno młodym, jak i dorosłych czytelnikom.

Tytułowa bohaterka otrzymuje list od tajemniczego korespondenta, w którym ten zadaje pytanie Kim jesteś? Niedługo po tym dostaje następny, tym razem z pytaniem Skąd wziął się świat? W ten sposób rozpoczyna się korespondencja, która naprowadza bohaterkę na drogę samopoznania i zapoznaje ją z najważniejszymi zachodnimi szkołami filozoficznymi.

Przy tej książce trudno nie zapłakać. Pozornie prosta powieść Schmitta budzi u czytelników ogrom emocji – wzruszenie, zatrzymanie, ból związany z niesprawiedliwością świata i szok, że czasem bywamy zaślepieni. I podobnie jak „Mały Książę” pozwala docenić, jak ważna jest obecność drugiego człowieka i co tak naprawdę liczy się w życiu.

To opowieść o śmiertelnie chorym chłopcu i wolontariuszce, która spędza z nim ostatnie dni jego życia. Każdy jeden jest traktowany jak dekada. W ten sposób odchodzące dziecko chce poczuć przynajmniej namiastkę życia, którego nie zdąży doświadczyć. Dzięki temu odkrywa nowe emocje, trudy i wartości, jakich wcześniej by się nie spodziewał. Daje także wiele uwagi i wdzięczności wolontariuszce i pokazuje zwykle nieobecnym rodzicom, że nie warto bać się okazywać bólu, bo w ten sposób nie poznamy prawdziwej bliskości.

„Alchemik” Coelho to opowieść bardzo podobna do „Małego Księcia”. W obu został wykorzystany motyw podróży oraz przemiany wewnętrznej, jaka zachodzi w bohaterach pod jej wpływem. Przemieszczając się w świecie fizycznym postaci pokonują jeszcze dłuższą drogę w swoim wnętrzu.

W tej powieści poznajemy pasterza, który marzy o tym, by odkryć skarb. Wyrusza więc w podróż z Hiszpanii do Egiptu. Wybiera tę drogę za sprawą osób spotykanych po drodze – Cyganki, człowieka nazywającego siebie królem oraz Alchemika. I choć wyrusza w poszukiwaniu dóbr materialnych, to odkrywa coś o wiele cenniejszego: samego siebie.

Ta książka porusza serca i wyobraźnie. Pokazuje prawdę o sile ludzkich pragnień, o naszych marzeniach i cenie, jaką jesteśmy w stanie ponieść, by je spełnić. Ukazuje również, że życie ma dla nas czasem inny scenariusz. I choć wcześniej go nie zakładaliśmy, to w gruncie rzeczy ten okazuje się być dla nas o wiele lepszy.

„Traktat o łuskaniu fasoli” Myśliwskiego na pierwszy rzut oka może wydawać się nie do końca trafnym porównaniem z „Małym Księciem”. W końcu to obszerna książka. A jednak i ona zostawia czytelnika z ogromem wniosków. Podobnie do opowieści Exupery’ego bohater snuje historię, która naprowadza nas na kolejne wnioski i sprawia, że po jej przeczytaniu nie jesteśmy już tacy sami. Obie książki budzą w nas coś bardzo intymnego, potrącają jakąś trudno uchwytną wrażliwą strunę.

„Traktat o łuskaniu fasoli” to monolog głównego bohatera, w którym ten opowiada tajemniczemu przybyszowi całe swoje życie. W ten sposób dokonuje bilansu i stara się znaleźć odpowiedź, na ile ukształtowało go dzieciństwo i związane z nimi traumy, na ile skomplikowana historia Polski, a na ile on sam był kowalem własnego losu.

Ta książka to medytacja nad ludzkim losem i próba uchwycenia tego, jak wiele w naszym życiu jest przypadków, a ile przeznaczenia.

Postać uroczego misia żyjącego w Stumilowym Lesie razem z Kłapouchym, Prosiaczkiem i Tygryskiem znają wszyscy. A jednak adaptacje filmowego cieszą się o wiele większym zainteresowaniem niż książki. I to błąd, bo „Kubuś Puchatek” to nie tylko bajka dla dzieci, ale i mądra, choć pozornie prosta opowieść dla dorosłych.

„Kubuś Puchatek” podobnie do „Małego Księcia” pokazuje, jak ważne jest to, by otaczać się swoimi przyjaciółmi i życzliwymi sobie osobami. Ponadto rozmowy zwierzęcych bohaterów mają filozoficzny sznyt i zachęcają czytelników do zastanowienia się nad swoim życiem, podejmowanymi decyzjami i tym, co tak naprawdę ma dla nas znaczenie.

W „Tajemniczym ogrodzie” poznajemy cierpiące, ale i rozkapryszone dziecko, które na skutek kolejnych doświadczeń i powolnego dorastania zaczyna rozumieć, że to nie luksusy są ważne, ale zdrowie, wzajemna życzliwość i obecność przyjaciół. Mary, główna bohaterka w epidemii traci rodziców. Dziewczynka wyjeżdża do tajemniczego krewnego i musi dostosować się do reguł życia w jego domu. Bohaterka nie czuje się dobrze w wielkim, ale cichym i smutnym miejscu. Nie ukrywa swoich kaprysów, ale nikt nie zwraca na nie specjalnej uwagi.

Wiele w życiu dziewczynka zmienia poznanie swojego kuzyna i rodząca się między dziećmi przyjaźń. Odkrycie tajemniczego ogrodu, zakazane wyjścia na spacery i ucieczki chłopca z łóżka sprawiają, że ta dwójka wreszcie zaczyna odkrywać, czym jest życie i jak wiele radości może ono dawać.

„Książę Mgły” i cała „Trylogia Mgły” Zafona to lektury przede wszystkim dla dorosłych i nastoletnich miłośników „Małego Księcia”. W tej książce dzieje się wiele, a magia przeplata się z rzeczywistością. Fabuła przenosi nas do 1943 roku do małej osady rybackiej na wybrzeżu Atlantyku, do której przeprowadza się rodzina Carverów. Od pierwszych dni w ich nowym domu dzieją się dziwne, nadprzyrodzone rzeczy.

Dzieci poznają nastoletniego Rolanda, który oprowadza ich po miejscowości i poznaje ich z jego dziadkiem latarnikiem, który uwielbia snuć opowieści. Jedna z nich dotyczy Księcia Mgły, który chętnie wyświadcza usługi, ale nigdy nie robi tego za darmo. I niestety szybko okazuje się, że ta postać to coś więcej niż legenda.

Powieść Zafona, podobnie do „Małego Księcia” pokazuje, że w życiu istnieje magia, a nie wszystko da się prosto wyjaśnić. Dorastające dzieci przekonują się również, jak ważne jest wzajemne wsparcie i przyjaźń, szczególnie w obliczu wyzwań.

„Kubuś Puchatek. Bardzo małe rzeczy. Proste refleksje o przyjaźni i życiu ze Stumilowego Lasu” to książka, która przenosi czytelnika do świata wykreowanego A.A. Milne. Tym razem to współcześni autorzy raz jeszcze nawiązują do zwierzęcych bohaterów i rozmawiając z nimi snują opowieści o tym, jak ważna jest przyjaźń i umiejętność doceniania drobiazgów każdego dnia.

Ta książka jest refleksyjna. Podobnie do „Małego Księcia” jej autorzy wskazują, że czasem warto się zatrzymać i zastanowić, co tak naprawdę się dla nas liczy. Chłopiec z opowieści Exupery’ego próbował podróżować dalej, ale i on zrozumiał, że wszystko, czego mu potrzeba ma wokół siebie. Wystarczy tylko dobrze się rozejrzeć. Obie książki zatrzymują czytelnika i zachęcają do dostrzegania drobiazgów.

Ta książka budzi jednocześnie smutek i wzruszenie. Częściowo oparta na faktach ukazuje, ile nieszczęścia ludzie sprowadzają na zwierzęta. Jednocześnie podkreśla wrażliwość ssaków, ich potrzebę budowania relacji i podtrzymywania więzi. Nikt nie chce być sam, zwierzęta również.

Bohaterem tej powieści jest goryl, który spędził trzy dekady w klatce w małym zoo niedaleko centrum handlowego, gdzie nie widział żadnego przedstawiciela swojego gatunku. Gdy po tak długim czasie poznał małą, oddzieloną od rodziny słonicę zyskał szansę na zmianę swojej perspektywy. Zaprzyjaźniając się z maleństwem odkrył swoją wrażliwość i wartość bycia dla innych. To piękna książka, która pokazuje, jak ważne są relacje. To również taki prztyczek dla ludzi, którzy sądzą, że zwierzęta nie mają takich potrzeb.