W ramach akcji „Wspieramy polskich autorów” zapytaliśmy Magdalenę Kubasiewicz m.in. o etapy pracy twórczej, o polską literaturę oraz o autorów i tytuły, do których sama wraca najchętniej. Sprawdź, co nam zdradziła!
Tylko w dniach 05.01.2026 - 18.01.2026 r. książki Magdaleny Kubasiewicz możecie kupić z 10% rabatem, korzystając z dedykowanego kodu promocyjnego magdalenakubasiewicz10 - TUTAJ.
Q&A z Magdaleną Kubasiewicz
Który moment w procesie twórczym jest dla Pani najważniejszy?
Magdalena: Dla mnie nie ma czegoś takiego jak „najważniejszy moment w procesie twórczym”. Pisanie książki to proces i wyłącznie jednego elementu sprawi, że wszystko przestanie działać. Mogę jedynie powiedzieć, że dla mnie w pisaniu książki najważniejsze jest to, żeby ją dokończyć – znam dziesiątki osób, które planowały napisanie czegoś własnego, ale nigdy nie zdołały dotrzeć do zakończenia.
Dlaczego, Pani zdaniem, warto sięgać po polską literaturę?
Magdalena: Z tych samych powodów, z których warto sięgać po literaturę zagraniczną. Ta polska nie jest ani lepsza, ani gorsza. Żałuję, że wiele osób twierdzi, że nie czytuje polskich autorów, bo albo są kiepscy (uważam, że szansa na dobrą polską książkę jest taka sama jak na dobrą książkę zagraniczną), albo przeszkadzają im polskie imiona.
Czy ma Pani ulubionego polskiego autora? Jeśli tak, kogo?
Magdalena: Nie mam jednego, ulubionego polskiego autora. Jest kilku pisarzy i pisarek, zwłaszcza fantastyki, których książki szczególnie cenię.
Uwielbiam na przykład Gracje Anety Jadowskiej, cykl o wampirach Mileny Wójtowicz, Nomen omen Marty Kisiel, cykl Roberta Wegnera, Wiedźmina, ze starszych pozycji Twardokęska Anny Brzezińskiej czy Naznaczonych błękitem Białołęckiej, ale miałabym problem z wybraniem jednej osoby jako tej, której twórczość lubię najbardziej.
Czy mogłaby Pani wskazać swoją ulubioną książkę, do której często Pani wraca?
Magdalena: Znowu, to trudne pytanie, bo jest sporo takich książek. Chyba najczęściej czytałam kilka powieści Terry’ego Pratchetta, cykl wiedźmiński, Dumę i uprzedzenie, Harry’ego Pottera, serię o Kate Daniels i Prywatne skandale Nory Roberts.
Co najczęściej jest pierwszym impulsem do napisania nowej historii: bohater, świat czy konkretny problem, który chce Pani poruszyć?
Magdalena: Zupełnie nie patrzę na to w ten sposób, czasem nawet nie potrafię wskazać, co dokładnie sprawiło, że zdecydowałam się siąść do danego tekstu. Bywa, że chodzi o bohatera, bywa, że to ogólny pomysł na fabułę, a zdarza się, że opowiadanie czy cała książka powstaje, ponieważ wymyśliłam jedną scenę i chciałam stworzyć historię, która do tego momentu doprowadzi.
Magdalena: Dla mnie nie ma czegoś takiego jak „najważniejszy moment w procesie twórczym”. Pisanie książki to proces i wyłącznie jednego elementu sprawi, że wszystko przestanie działać. Mogę jedynie powiedzieć, że dla mnie w pisaniu książki najważniejsze jest to, żeby ją dokończyć – znam dziesiątki osób, które planowały napisanie czegoś własnego, ale nigdy nie zdołały dotrzeć do zakończenia.
Dlaczego, Pani zdaniem, warto sięgać po polską literaturę?
Magdalena: Z tych samych powodów, z których warto sięgać po literaturę zagraniczną. Ta polska nie jest ani lepsza, ani gorsza. Żałuję, że wiele osób twierdzi, że nie czytuje polskich autorów, bo albo są kiepscy (uważam, że szansa na dobrą polską książkę jest taka sama jak na dobrą książkę zagraniczną), albo przeszkadzają im polskie imiona.
Czy ma Pani ulubionego polskiego autora? Jeśli tak, kogo?
Magdalena: Nie mam jednego, ulubionego polskiego autora. Jest kilku pisarzy i pisarek, zwłaszcza fantastyki, których książki szczególnie cenię.
Uwielbiam na przykład Gracje Anety Jadowskiej, cykl o wampirach Mileny Wójtowicz, Nomen omen Marty Kisiel, cykl Roberta Wegnera, Wiedźmina, ze starszych pozycji Twardokęska Anny Brzezińskiej czy Naznaczonych błękitem Białołęckiej, ale miałabym problem z wybraniem jednej osoby jako tej, której twórczość lubię najbardziej.
Czy mogłaby Pani wskazać swoją ulubioną książkę, do której często Pani wraca?
Magdalena: Znowu, to trudne pytanie, bo jest sporo takich książek. Chyba najczęściej czytałam kilka powieści Terry’ego Pratchetta, cykl wiedźmiński, Dumę i uprzedzenie, Harry’ego Pottera, serię o Kate Daniels i Prywatne skandale Nory Roberts.
Co najczęściej jest pierwszym impulsem do napisania nowej historii: bohater, świat czy konkretny problem, który chce Pani poruszyć?
Magdalena: Zupełnie nie patrzę na to w ten sposób, czasem nawet nie potrafię wskazać, co dokładnie sprawiło, że zdecydowałam się siąść do danego tekstu. Bywa, że chodzi o bohatera, bywa, że to ogólny pomysł na fabułę, a zdarza się, że opowiadanie czy cała książka powstaje, ponieważ wymyśliłam jedną scenę i chciałam stworzyć historię, która do tego momentu doprowadzi.
