BUM! Wszystko, co musisz wiedzieć o chemii, żeby przeżyć kolejny dzień

„BUM! Wszystko, co musisz wiedzieć o chemii, żeby przeżyć kolejny dzień” Wojciecha Orlińskiego to świetna propozycja dla osób, które nigdy nie potrafiły w szkole zrozumieć chemii, czy też dla osób, które właśnie zmagają się z nią na swoich lekcjach. Przyznam szczerze, że chemia nigdy nie była moją mocną stroną, ale winię za to nauczycielkę, która w ogóle nie miała podejścia i nie potrafiła przekazać uczniom posiadanej wiedzy. Jakie to jest ważne, aby nauczyciel również potrafił zainteresować uczniów swoim przedmiotem i przekazywał informacje w sposób zrozumiały. Niestety pierwszy nauczyciel sprawił, że podstawy chemii u mnie były zaniedbane, tak już się to za mną ciągnęło. W tej publikacji autor zdecydowanie potrafi zainteresować i widać, że lubi to, co robi! Mając takiego nauczyciela, nauka byłaby przyjemnością. Autor ciekawie przypomina podstawy, które mieliśmy okazję poznać w szkole średniej. Świetnym zabiegiem jest wiele anegdot, nawiązania do życiowych sytuacji, w których mamy do czynienia z chemią, a nie zawsze jesteśmy tego nawet świadomi, że takie efekty są skutkiem chemii, która jest obecna w naszym codziennym życiu. Dla mnie było to niezwykle ciekawe przypomnienie wiedzy z lat szkolnych, a wiele zagadnień wreszcie udało mi się zrozumieć. Myślę, że ta książka jest świetnym rozwiązaniem dla młodzieży, która zmaga się ze zdobywaniem wiedzy z dziedziny chemii, a idzie im to dość opornie! Bardzo pomocna może okazać się również dla rodziców, którzy chcieliby pomóc swoim dzieciom, a ich wiedza nieco się już zakurzyła!

Jestem niedoszłym chemikiem. Tak, tak! W szkole podstawowej dzięki wspaniałemu nauczycielowi uwielbiałem ten przedmiot, ale zdziwicie się bardzo – nie były to doświadczenia, ale ta matematyczna część chemii, czyli zadania. Rozwiązywałem je namiętnie, a mój nauczyciel dostarczał mi co chwilę, coraz trudniejsze zbiory zadań do rozwiązania. Niestety nie poszedłem do Technikum Chemicznego, bo należę do pokolenia, w którym dobry uczeń nie mógł pójść uczyć się zawodu nawet jeżeli było to technikum. Co, by ludzie i rodzina powiedziała? Trafiłem zatem do najlepszego liceum i tu moja pasja do chemii prysła jak tytuł książki BUM i to za sprawą tym razem nauczycielki, która nie tylko nie potrafiła przekazać wiedzy, ale nie umiała dostrzec, że ma faceta w klasie, który ma fisia na punkcie chemii. I zamiast chemikiem zostałem dziennikarzem. Czy żałuję? Dzisiaj odpowiem NIE, nawet cieszę się, że tak się to poukładało. No, ale ja tu o sobie, a przecież miała być recenzja. Mam jednak problem i zaczynam odwlekać jej pisanie, bo przeżyłem małe rozczarowanie. Po opisach oraz blurbie liczyłem na takie chemiczne BUM, a tu sporo wiedzy bardzo ścisłej i mało zachęcającej do pokochania chemii. Jeszcze często opatrzonej informacją, że zakres programowy czegoś nie obejmuje, to o tym będzie mniej. Odniosłem zatem wrażenie, że jest to podręcznik do chemii napisany trochę z luzem, a nie książka dla każdego małego i dużego, który dzięki niej pokocha chemię. Nie odbudowała we mnie dawnej pasji, a nawet jeszcze bardziej przygasiła. Oczekiwałem, że z humorem dowiem się o tym dlaczego to wybucha, a tamto nie, dlaczego to nie chce się mieszać, a tamto się zabarwia. Jest jeden sugestywny opis wypadku, dlaczego płonącego oleju nie można gasić wodą. Dla mnie zbyt dużo teorii, a zbyt mało tego, co tak ładnie się zaczyna Czy wiesz, że… Nie twierdzę, że książka jest słaba, ale dla mnie nie przydatna, czasami bywa w życiu tak, że oczekiwania rozmijają się z rzeczywistością. Tu właśnie tak jest, bo nie dowiedziałem się tak naprawdę o tym, co jest w podtytule: „wszystko, co musisz wiedzieć o chemii, żeby przeżyć kolejny dzień”. Muszę jednak bić gromkie brawa za fragment tekstu, z którym się absolutnie identyfikuję. Autor podkreśla, że uczniowie często pytają się, ale do czego mi się to przyda, przecież jak będę czegoś potrzebował, to znajdę to w internecie. Autor odpowiada: „W internecie znajdziemy też odpowiedzi błędne, na pierwszy rzut oka wyglądające na poprawne. Gdy to piszę (w 2024 roku), mamy w sieci inwazję śmieciowych treści generowanych przez sztuczną inteligencję i chwilowo nikt nie wie, jak to powstrzymać. Sztuczna inteligencja, gdy czegoś nie umie, zmyśla jak nieprzygotowany uczeń, który na klasówce ściemnia, licząc, że doda mu to chociaż pół punktu do oceny. Bez wiedzy szkolnej nie odróżnimy prawdy od fałszu.” Zawsze będę mówił, że wiedza zdobyta w szkole jest bezcenna i dlatego namawiam do przeczytania książki, by wyrobić sobie swoje zdanie o niej i do przykładania się do nauki. Ja nie żałuję!

Chemia! Zmora wielu uczniów. Przedmiot spędzający sen z powiek. Wiedza trudna w przyswajaniu i skomplikowana. Ale czy dla każdego i w każdym wydaniu? Niekoniecznie. Przekonajcie się, czy do chemii można się przekonać i ją polubić … Wojciech Orliński, dziennikarz i nauczyciel, odsłania przed nami tajniki chemii. Nie jest łatwo i przyjemnie. Ale autor stara się, aby było ciekawie i intrygująco. Bo czy można o chemii mówić na wesoło i z przymrużeniem oka? Oczywiście, że tak. Każdy z nas ma z chemią do czynienia na co dzień, może jednak nie każdy zdaje sobie z tego sprawę. Chemia jest wokół nas, używamy różnych składników, wdychamy je, obcujemy z nimi w różnej postaci. Autor przedstawia informacje w pewien ustrukturyzowany sposób, po kolei, z rozmysłem. Jest chemia organiczna i nieorganiczna, dodatkowym smaczkiem jest chemia jądrowa. Stara się nie wychodzić poza ramy programowe, o czym przypomina nam wielokrotnie. W sumie takie podejście do tematu sprawia, że jest to lektura bardziej dla uczniów szkół średnich. Na pewno jest znakomitym skryptem przed egzaminem maturalnym z tego przedmiotu. Dużo w niej definicji, wzorów i opisów. Chociaż bardzo się starała, to nie byłam w stanie zbyt wiele zapamiętać. Nie są to łatwo przyswajalne i zrozumiałe informacje, zwłaszcza dla osób, którym z chemią nie zawsze było po drodze. Tak, jak mi. Bum! Wszystko, co musisz wiedzieć o chemii, żeby przeżyć kolejny dzień to zderzenie z zagadnieniami, które są ważne i istotne dla każdego człowieka. Mnie najbardziej zaskoczyła i przekonała część dotycząca tablicy Mendelejewa. Nie pamiętam, aby ktoś tak ciekawie i z finezją opowiadał o pierwiastkach, ich znaczeniu i wykorzystaniu w codzienności. Tajemna wiedza na wyciągnięcie ręki, okraszona licznymi anegdotami. Chemia na wesoło i z przytupem. Warto taką pozycję mieć zawsze blisko siebie, na wyciągnięcie ręki. Zawsze można na szybko sprawdzić informację o tym, co nas otacza, czego używamy, czym oddychamy. Trzeba się jednak dobrze przygotować na taką dozę wiedzy, bo to lektura wymagająca i nie dla każdego. Dla odważnych i pewnych siebie, dla tych, których chemia nie pokona i którzy potrafią stawić jej czoła …