Bursztynowe słodycze magiczne

Czy gdyby istniało miejsce, w którym można kupić słodycze spełniające najskrytsze pragnienia, odważył(a)byś się przekroczyć jego próg? „Bursztynowe słodycze magiczne” to jedna z tych książek, które nie zachwycają dynamiczną akcją ani spektakularnymi zwrotami wydarzeń. Zamiast tego otulają czytelnika spokojem, delikatną magią i historiami, które skłaniają do zatrzymania się na chwilę i spojrzenia na własne życie z nieco innej perspektywy. Za starą świątynią znajduje się opuszczony pasaż handlowy. Trafiają do niego wyłącznie osoby zagubione, takie, których życie w pewnym momencie straciło równowagę. To właśnie tam działa niezwykły sklep ze słodyczami prowadzony przez Kogetsu - tajemniczego półlisa, półczłowieka. Sprzedawane przez niego słodycze nie są jednak zwykłymi łakociami. Potrafią pomóc spełnić marzenia, rozwiązać problemy i wskazać drogę tym, którzy nie wiedzą, dokąd dalej iść. Brzmi jak bajka? Trochę tak. Ale jednocześnie jest w tej historii zaskakująco dużo życiowej prawdy. „Bursztynowe słodycze magiczne” składają się z kilku opowiadań, których bohaterami są zwyczajni ludzie. Każdy z nich zmaga się z własnymi problemami. Jedni cierpią z powodu samotności, inni zmagają się z zazdrością, brakiem pewności siebie czy poczuciem bycia niewystarczającym. Łączy ich jedno - wszyscy szukają prostego rozwiązania swoich kłopotów. I właśnie tutaj autorka pokazuje największą siłę tej książki. Bo choć magiczne słodycze rzeczywiście działają, bardzo szybko okazuje się, że nie ma drogi na skróty do szczęścia. Żadne zaklęcie nie zastąpi szczerości, odwagi czy pracy nad sobą. Każda historia niesie ze sobą małą lekcję, ale podaną w sposób subtelny, bez moralizowania i nachalnego pouczania. Bardzo podobał mi się klimat tej książki. Jest w nim coś charakterystycznego dla wielu azjatyckich powieści. Niby niewiele się dzieje, a jednak trudno przestać czytać. Autorka nie potrzebuje wielkich dramatów, aby wywołać emocje. Zamiast tego skupia się na codziennych troskach, które większość z nas doskonale zna. Kogetsu również okazał się bohaterem, którego trudno zapomnieć. Tajemniczy, uprzejmy, nieco zdystansowany, a jednocześnie niezwykle intrygujący. Z każdą kolejną historią coraz bardziej chciałam poznać jego przeszłość i dowiedzieć się, dlaczego właściwie prowadzi ten niezwykły sklep. To nie jest jednak książka idealna. Chwilami miałam wrażenie, że niektóre opowiadania kończą się zbyt szybko. Niektórych bohaterów chciałabym poznać lepiej, spędzić z nimi więcej czasu i mocniej zaangażować się w ich historie. Momentami odczuwałam też pewną powtarzalność schematu - ktoś trafia do sklepu, kupuje słodycze, doświadcza konsekwencji swoich życzeń i wyciąga ważną lekcję. Na szczęście urok całej historii sprawiał, że nie przeszkadzało mi to aż tak bardzo. Najbardziej urzekło mnie jednak przesłanie tej książki. W świecie, który nieustannie pędzi, Hiyoko Kurisu przypomina o rzeczach prostych, ale niezwykle ważnych. O tym, by doceniać to, co mamy. By nie porównywać się bez końca do innych. By pamiętać, że czasem największe zmiany zaczynają się od najmniejszych kroków. „Bursztynowe słodycze magiczne” to książka, którą czyta się z uśmiechem, spokojem i kubkiem ulubionej herbaty pod ręką. Nie dostarcza wielkich emocjonalnych rollercoasterów, ale zostawia po sobie coś znacznie cenniejszego - refleksję. Jeśli lubisz azjatycką literaturę, realizm magiczny i historie, które bardziej ogrzewają serce niż podnoszą poziom adrenaliny, koniecznie wpiszcie ten tytuł na swoją listę. Ja z przyjemnością wróciłabym jeszcze do pasażu handlowego ukrytego za świątynią i ponownie odwiedziła tajemniczy sklep pana Kogetsu. Ocena: 8/10