Cały ten błękit

"Cały ten błękit" to niezwykła opowieść o miłości, strachu i poszukiwaniu wolności w obliczu nieuchronnej śmierci. Melissa Da Costa stworzyła powieść, która łamie serce, ale też dodaje otuchy 🫂 Dzięki pięknemu językowi, malowniczym opisom Francji i skomplikowanym bohaterom, książka wciąga od pierwszej strony, choć liczy ponad 600 stron, czyta się ją jednym tchem! ✨ Bohaterowie powieści to Émile (26 lat). Młody mężczyzna cierpiący na przedwczesnego Alzheimera 🧠 Odmawia leczenia i postanawia spędzić ostatnie 2 lata życia w podróży. Jego ogłoszenie: „Młody mężczyzna (...) pragnie wyruszyć w ostatnią podróż” staje się początkiem wszystkiego. Joanne, tajemnicza introwertyczka 🌿, która zgłasza się do wspólnej wyprawy. Jej przeszłość stopniowo odkrywamy, podobnie jak motywację, ucieczkę od demonów przeszłości. Podróż kamperem 🚐 Trasa wiedzie przez południową Francję. Pireneje, urokliwe miasteczka, zapierające dech krajobrazy. To nie tylko fizyczna droga, ale metafora wewnętrznej przemiany. 💫 Siła książki. Emocjonalna głębia. Historia zmusza do refleksji nad przemijaniem, godnością i miłością w obliczu końca. Łzy? Niemal nieuniknione! 😢 Realizm postaci. Bohaterowie nie są idealni! Émile bywa egoistyczna, Joanne oderwana od rzeczywistości. To dodaje autentyczności. Piękno kryje się w detalach. Opisy przyrody 🏞️drobne gesty, cytaty (np. „Chwila obecna ma przewagę nad innymi – należy do nas”) tworzą klimat, który pozostaje w pamięci. Niespieszne tempo. Autorka w książce „zwalnia czas”, skupiając się na uczuciach i filozoficznych pytaniach. To nie wada – to zaleta! ⏳ 🚫 Czego możesz żałować? Choć finał jest wzruszający, cel podróży Émile’a jest jasny od początku. Niektórym ponad 600 stron może wydać się nużące, zwłaszcza w partiach opisowych. 🎯 Dla kogo jest ta książka? Polecam miłośnikom literatury pięknej z filozoficznym przesłaniem. Tym, którzy cenią motyw drogi i psychologiczne portrety. Dla osób szukających historii o sile ludzkiej więzi mimo bólu. Ostrzeżenie: Jeśli unikasz smutnych finałów – przygotuj chusteczki! 🧻 "Cały ten błękit" to arcydzieło emocjonalnego realizmu 💎 Mimo ciężaru tematu, nie przytłacza. Przeciwnie, uczy, jak „żyć tu i teraz”. Autorka udowadnia, że nawet w cieniu śmierci można odnaleźć błękit nadziei 🌤️ Polecam każdemu, kto gotowy jest na podróż w głąb ludzkiej duszy! Czy warto? Absolutnie TAK! To jedna z tych książek, po których świat wygląda inaczej ✨😊 Moja ocena: 9/10 🌟 BRUNETTE BOOKS

„Cały ten błękit” autorstwa Melissy Da Costa to niezwykła, bardzo wyjątkowa i emocjonalna historia, obok której nie sposób przejść obojętnie! Książka, która porusza niezwykle trudny temat nieuleczalnej choroby, która dotyka bardzo młodego chłopaka, chyba nikomu nie pozwoli na obojętność. Emile w wieku dwudziestu sześciu lat dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chory. Przedwczesny Alzheimer, którym został dotknięty, pozostawia mu jeszcze tylko dwa lata życia, dlatego też chłopak decyduje się, że skoro zostało mu tak niewiele czasu, to zamierza przeżyć je na własnych zasadach, nie pozwalając bliskim patrzeć na swoje cierpienie. Chłopak nie chce również poddawać się eksperymentalnemu leczeniu, bo nie wierzy w jego powodzenie, a jedynie przyczyni się ono do nadziei, która na koniec zostanie pogrzebana. Chłopak decyduje się na podróż kamperem, jednak nie chcąc podróżować sam, umieszcza w Internecie ogłoszenie, na które odpowiada dwudziestodziewięcioletnia Joanne. Kobieta jest cicha i spokojna, początkowo nie znamy jej zbyt dobrze, jednak z czasem, autorka odsłania przed nami kolejne elementy jej życia. Dwoje obcych sobie ludzi, który postanowili wyruszyć razem w podróż, z jej biegiem coraz bardziej się do siebie zbliżają! Podróż, która miała być pożegnaniem, przeistacza się w nowy początek, podczas którego bohaterowie odnajdują w swoim życiu to, czego tak naprawdę im brakowało. „Cały ten błękit” nie jest łatwą historią. Tak naprawdę już na pierwszej stronie decydujemy się na historię, której finał wskazuje nam na tragizm, co dla osób wrażliwych zdecydowanie nie będzie łatwą przygodą. Przyznam, że sama zaliczam się do tego grona, aczkolwiek nigdy nie potrafiłam odmawiać sobie przyjemności z czytania historii, w których, mimo iż szczęśliwe zakończenie jest niemal nierealne, ja do samego końca w nie wierzę. Podczas czytania wylałam morze łez, zaczęłam niemal na samym początku, by zamknąć książkę, nieustannie szlochając, ale muszę przyznać, że było warto, było bardzo warto! Ta historia to istny wulkan emocji, które spływają na nas z każdą kolejną stroną, autorka pokazuje niesprawiedliwości świata, ale pokazuje czytelnikowi również jego piękno! Mamy możliwość towarzyszyć głównym bohaterom w ich podróży życia, która wiele uświadamia, pokazuje, że zawsze warto spełniać swoje marzenia, wierzyć w siebie i na siebie w swoim życiu stawiać. Mimo iż nie zawsze wszystko idzie zgodnie z naszymi planami i założeniami, to jednak zawsze warto walczyć i wierzyć. Historia, w której dominują emocje i trudne tematy, która pokazuje trud, ale zarazem piękno życia, daje nadzieję, choć również przepełnia smutkiem. Jest to historia, którą warto poznać, która z pewnością na długo zostanie w mojej głowie i którą bardzo polecam przeczytać, bo naprawdę warto!! Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Tylko ktoś wystarczająco wyjątkowy zdoła dostrzec niecodzien­ny ton tego ogłoszenia. Czasem to, co wydaje się końcem otwiera nam oczy na najcenniejsze życiowe doświadczenia. To w teraźniejszości drzemie cała tajemnica. Jeśli szanujesz dzień dzisiejszy, możesz go uczynić lepszym. A kiedy ulepszysz teraźniejszość, wszystko to, co nastąpi po niej, również stanie się lepsze." Jedna podróż, dwoje ludzi i świadomość, że nie będzie ciągu dalszego. W obliczu takiej sytuacji staje dwudziestosześcioletni Émile- chłopak do tej pory żyjący w biegu i przeświadczeniu, że wciąż ma czas by zrealizować wszystkie swoje plany. Niestety , jedna diagnoza układająca się w słowa wczesny Alzheimer odbierają mu nadzieję odzierając ze złudzeń i sprawiając, że cierpi nie tylko on lecz także bardzo zżyta rodzina. Nasz bohater chce jednak pożegnać się ze światem na własnych zasadach i zostać zapamiętany jako osoba pełna energii. Wiedząc, że nie ma szans na szczęśliwe zakończenie postanawia wyruszyć w ostatnią podróż kamperem. Jego celem są malownicze Pireneje. Zdając sobie sprawę ze swego z tego,że jego schorzenie jest bardzo poważne, a wyprawa na pogranicze Francji i Hiszpanii w pojedynkę nie jest dobrym pomysłem. Tak właśnie narodziła się inicjatywa z zamieszczenia ogłoszenia w którym to poszukuje towarzysza podróży. Na ów anons odpowiada skryta i małomówna Joanne dźwigająca również własny bagaż emocjonalny. I choć początkowo żadne z nich nie potrafi się przełamać, lecz w miarę upływu czasu relacja tej dwójki zaczyna ewoluwać. Przyjaźń przeradza się w coś więcej zaś Émile właśnie za sprawą kobiety decyduje się na spisanie swoich wspomnień i zajęcie się technikami uważności. To była przepiękna lektura, poruszająca najczulsze struny serca. Powieść porusza tematy choroby, przemijania, miłości, przyjaźni oraz poszukiwania sensu życia. Autorka z wrażliwością ukazuje, jak dwoje nieznajomych, zmagających się z własnymi demonami, odnajduje w sobie nawzajem siłę do stawienia czoła trudnej rzeczywistości. Jednym zdaniem-niezwykla i cudownie napisana. 💙💙💙

„Cały ten błękit” to piękna i poruszająca powieść o dwójce ludzi, których los połączył w szczególnym momencie ich życia. Emile to młody mężczyzna, któremu nie zostało zbyt wiele życia. I następne dwa lata chce przeżyć po swojemu. Wybiera się w podróż w nieznane. A do tej podróży zaprasza przypadkową, nieznaną osobę. Trochę szalone, prawda? Na ogłoszenie w Internecie odpowiada mu Joanna. I na początku Emile ma wątpliwości czy jednak jechać w tę podróż z kimś kogo się nie zna. Zadaje sobie pytanie dlaczego młoda kobieta decyduje się na taki krok. Przed czym ucieka? Na początku ich relacja nie wygląda ciekawie, ale z czasem zaczyna się bardziej poznawać. Odnajdują również spokój i odwagę na coś na co nie liczyli w ogóle. „Cały ten błękit” to piękna opowieść o miłości i o przemijaniu. Jest na pewną książką, która sprawi, że na chwilę zatrzymamy się i zastanowimy się co tak naprawdę jest ważne w naszym życiu. Napisana jest ona w subtelny i delikatny sposób. Niesie na pewno ukojenie i poczucie ciszy. A wszystko to za sprawką głównych bohaterów, którzy bez zbędnych słów i gestów potrafili ze sobą przeżyć coś pięknego. Dopełnieniem tych emocji są cudowne krajobrazy Francji. W książce nie znajdziemy zaskakujących zwrotów akcji ani heppy endu. Sama akcja również jest raczej powolna. Ale pomimo to, powieść ta na długo zostanie w naszych sercach. „Cały ten błękit” to książka która ma ponad 600 stron, ale czytając w ogóle tego nie czuje się. Jest na pewno warta uwagi i bardzo ją polecam.