Ciemność

W Szwecji jesienny mrok zapada niemal na pół roku, co musi być okropnie przytłaczające. Wyobrażacie to sobie? W powieści Camilli Grebe „Ciemność” to jednak coś więcej niż depresyjna aura - to konkretne miejsce w lesie, gdzie spotykają się młodzi i gdzie zostaje odnalezione ciało dziewczyny. Nie brak tu też tego najgorszego, budzącego ciarki mroku skrywanego głęboko w zakamarkach ludzkiej duszy. To kolejna książka autorki, która całkowicie mnie pochłonęła. Grebe świetnie wyważyła surowy klimat skandynawskiego kryminału z detalami śledztwa i skomplikowanymi relacjami, tworząc historię angażującą pod każdym względem. Klaustrofobiczna atmosfera gęstnieje tu z każdą stroną, a kiedy w tytułowej Ciemności odnalezione zostaje ciało, automatycznie wraca sprawa nastoletniej Elli, która zaginęła bez śladu dokładnie rok wcześniej. Jej siostra, Myra, postanawia na własną rękę wyruszyć jej śladem, a dzięki pierwszoosobowej narracji niemal fizycznie czujemy jej strach, determinację i zagubienie. Ale autorka daje nam wgląd nie tylko w myśli Myry. Prowadząca dochodzenie policjantka Pirjo również obnaża przed nami swoje emocje. Obserwujemy bolesny obraz dziedziczenia traum i problemu alkoholowego, który w jej rodzinie przechodzi z pokolenia na pokolenie. Do tego dochodzą jej skomplikowane, wychodzące poza zawodowe relacje z towarzyszącymi jej w śledztwie mężczyznami - byłym partnerem Manfredem oraz obecnym, Kentem. I to właśnie bohaterowie, tak bardzo ludzcy, pełni skaz i doświadczeni przez życie, budują klimat tej książki. To oni tkają sieć manipulacji i prowadzą grę pozorów, której my, czytelnicy, długo nie jesteśmy świadomi. Próba odgadnięcia, kto w tej małej społeczności jest sprzymierzeńcem, a kto śmiertelnym zagrożeniem, niesamowicie podkręca napięcie. Autorka wyciągnęła z Ciemności największe potwory. Te, które często noszą maski wzorowych obywateli, budzą powszechne zaufanie i potrafią idealnie wtopić się w otoczenie. To, jaką perfidią potrafi posłużyć się człowiek, by osiągnąć swój niecny cel, jest zatrważające, a prawda boleśnie otwiera nam oczy.