Cienie w mroku. Rzeźbiarz kości. Tom 1

Twórczość Wojciecha Kulawskiego jest mi bardzo dobrze znana i wiem, że ma on niezwykłe umiejętności przenoszenia w świat, który należy się zagłębić mniejszym lub w większym stopniu. Trzy przeczytane wcześniej poprzednie książki pt.''Patostreamerzy'', Humbug, Rok 2022'' były ciekawą podróżą w świat kryminalny pełen tajemnic. Mocnym atutem Wojciecha Kulawskiego jest umiejętność perfekcyjnej komunikacji połączonej z ogromnym szacunkiem do czytelników. Zauważalne jest, kiedy to wyjaśnia im na samym wstępie od autora, przemyślenia dotyczące czym kierował, się pisząc tę książkę należącą do Cyklu: Cienie w mroku (tom 1). Prolog jest opracowany bardzo ciekawie, ale daje, do myślenia kim jest ten, który odpowiada, za popełniane zbrodnie pozostawiając tytułowe kości. Trzeba mieć wyjątkowego pecha, aby móc przeżyć w jednym dniu wiele niesprzyjających życiowych zdarzeń losowych, czy uda się je pokonać dzielnie, czy jednak należy zapracować na to, aby pech zniknął na zawsze, a może pozostawi drobne ślady lub będzie on niezauważalny. Który z występujących głównych bohaterów okaże się wytrwalszym do samego końca, a może w środku odczuwają lęk przed tym, nad czym obecnie pracują każdy z osobna. Czy pomoże im w tym odwaga, a być może wcześniejsze uzyskane zawodowe doświadczenie okaże się największym dla nich sprzymierzeńcem? Mateusz Dafner podkomisarz jest, co prawda impulsywny w wyrażaniu pierwszych początkowych uwag po dokonanych wnikliwej analizie spraw zawodowych. Potrafi być również chwilami nostalgiczny, sympatyczny, komunikatywny, kreatywny. Polubiłam go. Tomasz Wetliński uwielbia wykonywaną zawodową pracę informatyka, pasjonat matematyki i liczb. Szukający na nowe wszelkie sposoby rozwiązań matematycznych, wzrokowiec, marzący o tym, aby zaznać odrobinę szczęścia w miłości. Trudny jest do rozszyfrowania być może przez jego zamiłowania do liczb. Podoba mi się to, że mogę ocenić już w trakcie czytania początkowych rozdziałów, co jest dla mnie najbardziej zaskakujące w postawie bohaterów drugoplanowych. Dzięki temu poznaje, jacy oni są naprawdę i czym się kierują w zawodowej pracy, a być może lubią skomplikowane zagadki kryminalne lub zachowują pozory pracowników dobrych, a okazuje się, że są tymi złymi działającymi jedynie na pokaz. Jest to łatwo wyczuwalne na pierwszy rzut oka, ale z czasem potrafią być nieprzewidywalni w całościowym policyjnym działaniu. Czy uda się odkryć, kim jest poszukiwany zabójca, który potrafi zacierać po sobie ślady, czy świat liczb będzie przydatny w rozwiązaniu zagadki kryminalnej, czy któryś z bohaterów straci, życie należy się, o tym przekonać czytając ten kryminał?

„Rzeźbiarz kości” Wojciecha Kulawskiego to moje kolejne spotkanie z twórczością autora i po raz kolejny autor sprawia, że nie mam ochoty odkładać książki, póki nie poznam jej zakończenia. Przyznaję, że potrafi zaintrygować fabułą, wciągnąć do kryminalnych zagadek, a nawet przerazić czytelnika! Zdecydowanie podczas czytania książek autora nie brakuje emocji, a ja właśnie za to je pokochałam! „Rzeźbiarz kości” rozpoczyna nową serię, w której główną postacią jest podkomisarz Mateusz Dafner, który został właśnie przeniesiony do Jaworzna. Przeniesiony został z Krakowa i nie był od razu serdecznie przyjęty przez współpracowników, niemniej jednak umiejętnie potrafił zyskać ich sympatię. Od razu zostaje rzucony na głęboką wodę, a przydzielona zostaje mu sprawa rzeźbiarza kości, który ze szkieletów tworzy istne dzieła sztuki. W tym samym czasie poznajemy osobę Tomasza Wetlińskiego, który jest informatykiem, a liczby w jego życiu odgrywają ogromną rolę. W domu, do którego się wprowadził, odkrywa piwnicę, w której ktoś ewidentnie wykorzystał liczby do przekazania czegoś szyfrem… Tylko kto i co chciał przekazać… Tomek postanawia odkryć tę tajemnicę. Te dwie pozornie niezwiązane ze sobą sprawy łączy więcej, aniżeli początkowo przypuszczaliśmy. Przyznam szczerze, że autor potrafi zaintrygować czytelnika i zbudować napięcie już na samym początku powieści. Później jest tylko ciekawiej, a w tym przypadku również bywało i mrocznie, ale mi bardzo się to podobało! Do gustu przypadło mi również wplecenie do całości nieco wątku historycznego i nawiązanie do II Wojny Światowej. Ten zabieg zdecydowanie oceniam na plus! Osoba podkomisarza została świetnie wykreowana. Przyznaję, że mi jego postać przypadła do gustu i myślę, że nikomu nie pozostaje on obojętny podczas czytania powieści. „Rzeźbiarz kości” to świetnie napisany kryminał, który wciąga i zaskakuje, a rozwiązanie zagadki w nim ujętej nie jest oczywiste, co powoduje, że takie książki chcemy czytać! Ja zdecydowanie zamierzam sięgnąć po kolejne tomy tej serii i mam nadzieję, że autor nie każe nam zbyt długo na nie czekać. Bardzo polecam!!