Co by było, gdyby

Miłość to przeznaczenie czy wybór? Właśnie takie pytanie nasunęło mi się po lekturze książki Holly Miller "Co by było, gdyby". To moje już drugie spotkanie z autorką. Pisze ona niezwykłe obyczajówki, które na długo zapadają w pamięć. Lucy musi podjąć decyzję rzutującą na resztę jej życia. Zostać w rodzinnej miejscowości i podążać za marzeniami czy wyprowadzić się do Londynu i spełniać swoje ambicje. Dwie drogi, dwóch mężczyzn, dwa sposoby na życie. Co wybierze Lucy? To był doskonały pomysł na książkę, by ukazać życie Lucy z dwóch perspektyw. Śledzimy tak jakby dwie rzeczywistości naszej bohaterki, która zależna jest od jej wyborów. Bardzo dobrze się to czytało. Dwie różne decyzje, dwie inne drogi życia. Nie wiadomo która lepsza, bo ciężko o czymś takim zdecydować. Każde doświadczenie jest ważne, każde potknięcie, cierpienie czegoś nas uczy. Czy miłość jest nam przeznaczona? Czy można coś w tej kwestii zmienić, czy nie mamy na nią wpływu? Ja też chcę wierzyć, że jednak wszystko zależy od naszych wyborów. Często jak coś nam nie wychodzi, albo uważamy, że decyzje które podjęliśmy nie były dobre, zastanawiamy się co by było gdyby. Ale tak naprawdę nie ma to sensu. Nie zmienimy przeszłości. Trzeba patrzeć na aktualne możliwości. Ja mam zamiar tak robić. Patrzeć do przodu, a nie w tył. I chcę wierzyć, że za zakrętem znów czeka mnie coś dobrego. Druga książka autorki nie zachwyciła mnie tak mocno jak pierwsza, ale zdecydowanie jest warta uwagi i po lekturze skłania do refleksji. Polecam.

"W chwi­lach nie­pew­no­ści za­wsze się­ga­łam po książ­kę, po­dob­nie jak wtedy, kiedy po­trze­bo­wa­łam uciecz­ki, chcia­łam się w czymś za­tra­cić choć na chwi­lę – gdy tatę zwol­ni­li z pracy, gdy na na­szej ulicy do­szło do serii wła­mań, gdy nasza uko­cha­na bab­cia po dłu­giej walce zmar­ła na raka żo­łąd­ka. A te książ­ki, w któ­rych szu­ka­łam po­cie­sze­nia, to były pra­wie bez wy­jąt­ku hi­sto­rie mi­ło­sne." ◇◇ " – Wiesz, dla­te­go nigdy tak na­praw­dę nie prze­ko­na­ła mnie ta idea dwóch po­łó­wek, Luce. Uwa­żam, że mi­łość to wybór, nie uczu­cie. Sądzę, że to coś, nad czym trze­ba na­praw­dę cięż­ko pra­co­wać." ▪︎▪︎ To była naprawdę piękna, mądra i wzruszajaca opowieść o przenaczeniu. O tym, że niezależnie jakie decyzje podejmiemy i gdzie rzuci nas los, to wcześnie czy później trafimy w miejsce, które było nam pisane. Historia Lucy opowiedziana jest prosto i bez wielkich słów, skłania do refleksji i zapada w serce. Niezwykła książka.

Lucy znalazła się na rozdrożu. Rzuciła frustrującą pracę w niewielkiej agencji reklamowej w Shoreley i nie ma pojęcia co zrobić dalej: wykorzystać swoje oszczędności, by zrealizować marzenie i być pisarką, czy przeprowadzić się do Londynu i spróbować kariery copywriterki, o której marzyła od lat? Mało tego poznaje tego samego dnia Caleba, a za chwilę wpada na Maxa czyli byłą miłość swojego życia. Co tak naprawdę powinna zrobić Lucy? „Co by było, gdyby” to bardzo intrygująca książka, w której tak naprawdę poznajemy dwie historie. Dowiadujemy się co dzieje się z Lucy, gdy wyjedzie do Londynu, ale i co by było gdyby została w małym miasteczku. Wcześniej nie miałam okazji czytać książki, w której wykorzystano by taki zabieg i bardzo mi się to spodobało. Tym bardziej, że autorka pisze ciekawie i ze swego rodzaju pasją. Czuć tutaj świeżość, której ostatnio tak bardzo mi brakowało. Cała fabuła jest bardzo wciągająca i co najważniejsze wzbudza w czytelniku emocje. Udało mi się nawet kilka razy wzruszyć. Bije tutaj prawdziwość, autentyczność, takie historie mogłyby się przydarzyć każdemu z nas. Nasza główna bohaterka jest osobą wyjątkową i powodującą, że w normalnym życiu chciałoby się z nią zaprzyjaźnić. Niesie pokrzepienie, ale i bawi. Jedynim minusem jest fakt, że historia z Shoreley przeplata się z tą z Londynu. Zecydowanie lepiej czytałoby mi się tą historię, gdyby te dwa wątki były rozdzielone. „Co by było, gdyby” to z całą pewnością ciekawa książka, po którą warto sięgnąć. Motyw przeznaczenia i miłości sprawił, że książka była na swój sposób po prostu piękna. Polecam.

Książka mi się podobała, mimo, iż ma 480 (!) stron czyta się BŁYSKAWICZNIE. Bardzo dużo daje tutaj pióro autorki, które jest bardzo przyjemne i takie hmmm delikatne? Romantyczne? Takie inne. Czytasz, czytasz i nawet nie wiesz kiedy, a jesteś już w połowie książki. Niektóre rozdziały tak wciągają, że tylko się modliłam aby nikt mi nie przeszkodził, żebym mogła doczytać do końca... poznać kolejny rozdział… Fajna romantyczna historia która niesie ze sobą gamę wszystkich możliwych uczuć od śmiechu po łzy. No i to zakończenie gdzie pewnie nie jedna osoba się wzruszy. Bardzo fajnie wykreowani bohaterowie, pomysł na historie również mi się podobał. Dużo się tutaj dzieje, były momenty w których zagryzałam wargi z nerwów, bałam się jak to wszystko się potoczy. Nie powiem bo trochę się wzruszyłam na końcówce, ale po ciąży moje hormony to jedno wielkie nieporozumienie, rozczula mnie wszystko Po przeczytaniu długo o niej myślałam, wiecie? Daje do myślenia. Nigdy nie czytałam takiej książki, mnóstwo plot twistów, wzruszeń, emocji. Polecam.