Co zrobi Frania? Akceptacja

Tym razem nasza rezolutna 5latka udaje się na krótki wypoczynek ze swoją rodziną. Pakowanie zabawek okazuje się być dość trudne ale na szczęście z pomocą przychodzi tata, który decyduje że każde dziecko może wziąć ze sobą dwie zabawki, które zmieszczą się do kieszeni (swoją drogą - dobry pomysł!). Na miejscu Frania poznaje nowego chłopca, który zachowuje się dość dziwnie. Dziewczynka na początku nie wie jak rozgryźć chłopca, jednak chwilę później łapią wspólny kontakt i zaczynają się fajnie bawić, mimo iż nie wszystko jest dla Frani jasne. Następnie dziewczynka wybiera się z tatą do parku rozrywki, gdzie bardzo spodobała jej się jazda w waganiku na karuzeli. Niestety tata nie do końca dobrze się tam czuł, a wieczorem nie miał siły na czytanie książeczek... Później Frania z samego rana budzi mamę, bo chce iść na basen - dziewczynka zapragnęła pływać niczym prawdziwa syrenka! Niestety w rzeczywistości wyglądało to troszkę inaczej... Każda z tych wakacyjnych historyjek pokazuje Frani, że nie na wszystko mamy wpływ i czasami musimy po prostu przyjmować pewne rzeczy takimi, jakie są. To jest właśnie AKCEPTACJA, której dziewczynka się uczy. Frania stara się akceptować odmienność swojego nowopoznanego kolegi, niedyspozycję taty z powodu złego samopoczucia, swoje pluskanie w wodzie, które mało przypomina pływanie syrenek... Na końcu książeczki znajdziecie bardzo przydatną część z poradami Frani. Warto tam zajrzeć i opórcz ciepłych historyjek, porozmawiać także z dziećmi o akceptacji.

Frania to pięcioletnia dziewczynka, która opisuje czytelnikom sytuacje, z jakimi przyszło jej się zmierzyć, a także rozważa, jak w danej chwili powinna postąpić. W części "Co zrobi Frania? Akceptacja" poruszony zostaje bardzo ważny temat samoakceptacji i tolerancji względem odmienności. Książka zawiera trzy opowiadania. W pierwszym z nich Frania, podczas wyjazdu z rodziną, poznaje Konrada i jego mamę. Kobieta tłumaczy dziewczynce, że jej syn bawi się nieco inaczej, niż większość rówieśników. Czy Frania poradzi sobie w tej sytuacji? Czy zaakceptuje Konrada i jego zwyczaje? W drugim opowiadaniu Frania staje przed koniecznością zaakceptowania faktu, że tata źle się czuje. Początkowo nie jest zadowolona. Czy zrozumie, że czasem dorośli miewają gorsze dni? W ostatnim, trzecim opowiadaniu Frania mierzy się z najtrudniejszą formą akceptacji - dotyczącą siebie. Dziewczynka bardzo chciałaby pływać jak syrenka. Mimo starań jej nogi nie chcą podjąć współpracy. Co na to Frania? Czy zaakceptuje siebie i swoje niedoskonałe jeszcze umiejętności? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie oczywiście w książce. W poradniku, na jej końcu, autorka zebrała najważniejsze informacje na temat tego, czym jest akceptacja. Całość doskonale została zobrazowana w pięknych ilustracjach przez Agatę Dobkowską. Uczmy dzieci tolerancji względem odmienności i szacunku do samych siebie. Rozmawiajmy o różnych kolorach skóry, różnicach we wzroście, wadze i sposobach poruszania się. Uwrażliwiamy nasze dzieci na obecność wśród nas osób z niepełnosprawnością intelektualną, by w przyszłości te wszystkie rodzaje inności nie były dla nich powodem do, tak bardzo krzywdzących, kpin i wyzwisk.