Coffee on Ice

Zgłosiłam się do Booktour bo zaciekawiły mnie motywy: age gap i samotny rodzic. Na początku wciągnięcie się w historię szło mi trochę opornie. Głównie dlatego, że jest sporo opisów i sytuacje z życia bohaterów ciągną się i powtarzają w kolejnych rozdziałach , które przez to są długie. Aczkolwiek na wielki plus, że są one pisane z perspektywy obu bohaterów. Akcja jest bardzo powolna i momentami bywa monotonna. Chyba jednak wolę jak w książce jest szybkie tempo 😉 Sami zaś bohaterowie są bardzo fajni. Avery mimo młodego wieku radzi sobie bardzo dobrze godząc wychowanie syna z nauką i pracą. Jest bardzo dojrzała i odpowiedzialna jak na swój wiek. Mason to ideał. Duży, umięśniony, wysportowany, ułożony o wielkim sercu. Choć przyznam, że momentami był za idealny, aż nierealne, że taki facet mógłby istnieć. 😍 Bardzo podobali mi się bohaterowie drugoplanowi tj Wayne i Cassie. Wprowadzali dawkę humoru, który pasował idealnie do różnych sytuacji.  Na uwagę zasługuje również cudny Patrick. Choć momentami było to za idealne i za dojrzałe jak na swój wiek dziecko, to skradł moje serce ❤️ Jest takim miodem na serce po przeżyciach bohaterów. Autorka przedstawiła ważny problem jakim jest wykorzystywanie psychiczne i fizyczne. Pokazała jaki to ma wpływ na psychikę i dalsze życie człowieka. Z jakimi demonami musi walczyć w przyszłości i jak to rzutuje na życie człowieka. Było to bardzo realne i przejmujące. Podobał mi się ten motyw i jego pokazanie. Cała historia to taki słodki romans z elementami walki o samego siebie. Jest wolno, spokojnie, relacja między bohaterami również idzie swoim tempem. Ogólnie historia podobała mi się, mimo kilku przeszkód wyciągnęłam się i miło spędziłam z nią czas.