Córka Azrai T.2 Tajemnice Oceanu

Syrenka Olga, którą poznaliśmy w pierwszym tomie "Córka Azrai", po długiej, pełnej wrażeń, ale i niebezpieczeństw podróż przez głębiny oceanu, w końcu dociera do krainy Azrai. To co tam zastaje zapiera jej dech w piersiach. Infrastruktura podwodnego miasta wykracza po za jej wyobrażenia. Jak się okazuje ma tutaj rodzinę, która wyczekuje, by ją poznać. Jednak Olga najpierw postanawia odwiedzić Tamaza. Niestety jej wizyta przebiega w bardzo nieprzyjemnych dla młodej syrenki okolicznościach. Jest zaskoczona jego obojętnością i wręcz obcością. Na szczęście kuzyni, którym została ona oddana pod opiekę, mają dla niej tyle zajęć, dodatkowo czeka ją nauka, tak, że nie ma zbyt wiele czasu na rozmyślania i użalanie się. Mało tego, okazuje się, że Olga do Ardżuna, ktoś wyjątkowy dla ludu Azrai. Jednak ta wyjątkowość niesie ze sobą pewne konsekwencje... Ale o tym syrenka ma się dopiero dowiedzieć... "Tajemnice oceanu" to drugi tom serii "Córka Azrai", w którym podążamy śladami Olgi w odkrywaniu jej powołania. Tak jak w przypadku pierwszej części, tak i czytając tę, przeniosłam się w cudowny, baśniowy, podwodny świat. Autorka w bardzo plastyczny sposób odmalowała cuda jakie skrywają głębiny oceanu, przybliżając czytelnikowi faunę i florę, której większość z nas nigdy na własne oczy nie ujrzy. Również wykreowana przez nią fantastyczna kraina Azrai bardzo przypadła mi do gustu. Ale niestety na tej pięknej fabule znalazły się też rysy. A jakie? Ludzie i ich brak szacunku wobec otaczającego świata. Autorka zwraca uwagę czytelnika na zniszczenia jakich dokonuje człowiek, choćby poprzez wyrzucanie śmieci do morza. Tu jedna butelka, tam jeden woreczek foliowy i w konsekwencji powstają tony, istne wodne wysypisko. A to nie zostaje bez wpływu na życie, które toczy się w wodnym świecie. Dostaliśmy w darze cuda natury, tylko niestety nie potrafimy być za to wdzięczni. Polecam wam bardzo obie części tej niezwykłej historii, która nie tylko daje wiele przyjemności z poznawania jej, ale i uczy. Bo mądrość, którą ze sobą niesie, z którą utożsamić możemy postać Olgi, daje do myślenia i nie można przejść obok niej obojętnie.