Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr

Czym jest normalna rodzina? Według różnych źródeł to pojęcie ma różne znaczenia w zależności od kontekstu i perspektywy. Ale ogólnie rzecz biorąc, normalna rodzina to taka, w której panuje miłość, zrozumienie i wzajemnie wsparcie. To taka, w której każdy może liczyć na pomoc innych jej członków i wszyscy starają się rozwiązywać konflikty w sposób racjonalny. Książka/reportaż/wspomnienia Chrysty Bilton „Córka dawcy nasienia” przedstawia autobiograficzny zapis z życia autorki, zapis nie byle jaki. Chrysta opowiada o swoim nietypowym dzieciństwie, dorastaniu i jeszcze bardziej niecodziennej rodzinie. Główna bohaterka zabiera nas w podróż w głąb siebie. To trochę tak, jakby przez ten moment czytania książki żyło się jej życiem. Przeżywa się wszystko: każde dobre i złe chwile; porażki i sukcesy; jak radzi sobie z trudnościami dorastania. Trudno jednak nie czuć do Chrysty szacunku, bo siła jaką dysponuje jest tak wielka, że potrafi pokonać wszystkie przeszkody i przyznaję, że już to samo byłoby świetnym tematem na całkiem przyzwoitą książkę. I mniej więcej w tym momencie dowiadujemy się wraz z Chrystą, że jej ojciec oddał nasienie do banku spermy i w tej chwili (po poszukiwaniach) kobieta odkryła szokującą prawdę – ma 35. rodzeństwa. Jak uważacie, czy łatwo jest się od razu pogodzić z taką sytuacją? Winnam małe wytłumaczenie. Matka Chrysty miała niekonwencjonalne podejście do życia, była artystką i lesbijką, ale bardzo pragnęła mieć dziecko. „Materiał na tatusia” spotkała w zakładzie fryzjerskim. Jednak ów człowiek złamał wszystkie możliwe zasady i prośbę Debry (miał zostać ojcem tylko dla jej dzieci). Stało się jednak inaczej, co zaowocowało odnalezioną przez Chrystę ogromną liczbą braci i sióstr (a najpewniej ta liczba jest większa, bo tatuś odkrył na handlu nasieniem złoty interes). Mimo iż ta autobiografia może niektórych szokować to przyznaję, że jest to bardzo interesująca propozycja na rynku wydawniczym. Czytanie o poznawaniu rodzeństwa oraz o budowaniu z nimi więzi wiąże się zarówno z sentymentem, refleksją, jak i z ogromnymi emocjami oraz humorem. Dzięki zapisom Chrysty można dowiedzieć się w jaki sposób zacząć badać swoje pochodzenie i od czego zacząć. „Córka dawcy nasienia” opisuje emocjonalną podróż autorki oraz proces budowania więzi z nowo poznanymi członkami rodziny. Książka została utkana ze wspomnień autorki a także z odnalezionych dzienników. W powstaniu jej pomogły zgromadzone przez matkę Chrysty rodzinne zdjęcia i filmy oraz niewątpliwie szczere rozmowy tak z matką, ojcem, siostrą, jak i innymi osobami, które pojawiają się na kolejnych kartach tej książki/dokumentu/pamiętnika/autobiografii. „Córka dawcy nasienia” to nieprawdopodobnie świetny debiut Chrysty Bilton i w tym momencie mogę tylko dodać, że mój apetyt wzrasta i jestem ogromnie ciekawa kolejnych książek autorstwa tej początkującej amerykańskiej pisarki.

Chrysta Bilton w swoim reportażu „Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr” opisuje, jak to jest wychowywać się w rodzinie, której daleko do normalności. Mama jest alkoholiczką, narkomanką i lesbijką. Ojciec jest dawcą nasienia, który, jak się okazało, doszukał się w tym procederze niezłego źródła dochodu. No i pozostaje jeszcze kwestia 35 rodzeństwa. Sam tytuł zasugerował mi, że Chrysta w swoim reportażu opowie nam o tym, jak poznała swoje rodzeństwo. Jednak prawda jest taka, że całość znacznie odbiega od tego wątku i w głównej mierze jest to nic innego jak autobiografia Bilton. Rodzeństwo pojawia się tutaj głównie na początku i w kilku ostatnich rozdziałach, co muszę przyznać, troszeczkę mnie rozczarowało. Jednak cała reszta wynagrodziła mi ten mały niesmak. Życie Chrysty nigdy nie należało do najłatwiejszych, ale trzeba przyznać, że było niezwykle fascynujące. Podziwiam autorkę za odwagę, że postanowiła się nim z nami podzielić. Z niezwykłą szczerością pisze o relacjach z matką, której daleko było do ideału, ale która kochała swoje córki i starała się zapewnić im jak najlepsze życie. Mówi o ojcu, który odegrał w jej życiu bardzo ważną rolę, ale i mocno w nim namieszał. Z każdej strony bije tu ogrom emocji. Chrysta pisze o trudnych wyborach, niełatwych relacjach z rówieśnikami i rodziną, ale i poszukiwaniu własnej tożsamości, co w tak „dysfunkcyjnej” rodzinie wcale nie jest łatwe. Niejednokrotnie autorka wspomina, że były momenty, w których czuła się jedyną dorosłą osobą, a była tylko dzieckiem/nastolatką. Co może niektórych zaskoczyć, autorka nie chowa urazy do rodziców i pisze w taki sposób, jakby wszystko im wybaczyła i zrozumiała, że po prostu nie potrafili inaczej żyć. Sama książka porusza ważną kwestię zapłodnienia in vitro i zmusza do zastanowienia się nad istotą rodzicielstwa, etyką zostania dawcą nasienia i konsekwencjami, jakie może ono za sobą nieść. „Córka dawcy nasienia. Jak poznałam 35 swoich braci i sióstr” to historia, która wzbudza wiele emocji, dostarcza wielu wrażeń i skłania do refleksji. Jest to lektura, która pozostawia czytelnika z pytaniami dotyczącymi kwestii rodzicielstwa, bycia dzieckiem, ale i poszukiwania własnej tożsamości. Serdecznie POLECAM!

Obraz rodziny to zazwyczaj mąż, żona i dziecko. Książka, którą Wam dzisiaj przedstawiam, ukazuje obraz rodziny dysfunkcyjnej, która bardzo odbiega od utartego schematu. Mało tego, po przeczytaniu tej pozycji dostrzegamy, że definicja rodziny ma szerokie pole interpretacji i to, co widzimy w książce, w żaden sposób nie wpisuje się w kanon prawdziwej rodziny, a jednak rodziną jest. Po przeczytaniu od razu nasuwa nam się pytanie, jak tak naprawdę wygląda prawdziwa rodzina? Książka ,,Córka dawcy nasienia" Chrysty Bilton to opowieść z życia wzięta, a dokładnie historia opowiedziana przez główną bohaterkę, która przekazuje nam wspomnienia na temat matki, ojca, tego, w jaki sposób została poczęta i jak wyglądało jej dalsze życie. I tu właśnie temat poczęcia w dość niekonwencjonalny sposób jest tym przewodnim tematem. Ameryka, lata osiemdziesiąte i kobieta homoseksualna, która również nie stroni od używek, postanawia zostać matką. Szuka potencjalnego dawcy nasienia i znajduje go w salonie fryzjerskim. Jak się później okazuje dawca nasienia, który miał być ojcem jej dziecka, jest też ojcem dziesiątek innych dzieci. Jak to się stało? Książka porusza wiele ważnych kwestii takich jak na przykład samotne rodzicielstwo, wpływ uzyskanej wiedzy na temat poczęcia za pomocą banków nasienia na psychikę dziecka, konsekwencje pochopnych decyzji, bieda, genetyka i wiele innych, które poruszają czytelnika. Poza tym to pełna miłości i ciepła opowieść, która mimo poważnych i czasami smutnych tematów potrafi rozczulić. Główna bohaterka dociera do samego serca swoją opowieścią. Doświadczamy skrajnych emocji. Raz wywołuje łzy, aby za chwilę podarować nam uśmiech. Widzimy trudy życia, które nie zostało do końca przemyślane.Fragment, w którym główna bohaterka poznaje swoje ,,rodzeństwo" stawia przed nami wiele znaków zapytania. To na pewno książka obok której nie można przejść obojętnie. Płynie z niej szczerość, która daje nam do myślenia.Nie sądziłem, że aż tak mnie wciągnie i dostarczy tylu wrażeń, ale to dlatego, że książka jest na faktach, a takie pozycje odczuwa się podwójnie. Po przeczytaniu długo zostaje w głowie i zmusza do przemyśleń na temat funkcjonowania banków nasienia, ale też obrazu rodziny. Polecam. @potis.nam