Córka dziekana

Ivory nie ma łatwego życia. Mieszka z apodyktycznym ojcem, dla którego jest tylko balastem. Pomimo to stara się spełniać jego oczekiwania. “" Mój ojciec był jak męska wersja królowej lodu” Niestety nadszedł czas, że dziewczyna miała już wszystkiego dość. I wtedy na jej drodze pojawia się Marcus Sordon. Dziewczyna przez pół roku nie może zapomnieć o nieznajomym mężczyźnie, którego spotkała. Gdy ich drogi ponownie się krzyżują. Chemia między nimi wzrasta, choć oboje wiedzą, że to uczucie jest zakazane. Jednak im bardziej starają się z nim walczyć tym bardziej ich do siebie ciągnie. Czy nauczyciel chemii i jego studentka zaznają szczęścia? Czy warto ryzykować, gdy na szali stoją kariera Marcusa i przyszłość Ivory? Powiem Wam, że tu autorka mnie zaskoczyła. Pierwszy raz odkąd czytam jej książki nie mam ochoty jej udusić😱. Ta historia to taki powiew świeżości, dawno nie czytałam tak lekkiego, pikantnego, pełnego humoru i zaskakującego romansu. Przepychanki między tą dwójką wywoływały uśmiech na mojej twarzy przez prawie całą książkę. Nie zabrakło również scen, w których się wzruszyłam oraz tych, w których miałam ochotę przetrzepać bohaterom skórę za ich dziecinne zachowanie. Oczywiście nie zabrakło też przekleństw z mojej strony na rzeczy, które robili poboczni bohaterowie. Podsumowując. “Córka dziekana” to historia, która pokazuje, że miłość przychodzi znienacka i nic nie stanie jej na przeszkodzie, czy to duża różnica wieku, czy kłody rzucane pod nogi przez innych. Prawdziwa miłość zawsze znajdzie sposób, aby połączyć dwoje ludzi.

Dzięki Patronkom tej historii wybrałam ją do przeczytania ;-) Ivory bardzo utalentowana studentka chemii, która w niecodziennych okolicznościach poznaje mężczyznę. A jego spojrzenie wywiera na niej niesamowite wrażenie i dziewczyna nie może przestać o nim myśleć. Czy ten mężczyzna zapomniał o niej? Czy myślał o niej tak jak ona o nim? Pół roku później tych dwoje spotyka się ponownie. Tylko ten nieznajomy okazuje się być jej wykładowcą. Mało skomplikowana sytuacja? Proszę bardzo kłopotów ciąg dalszy.. Marcus jest starszy od niej o piętnaście lat, a ona jest córką apodyktycznego dziekana. Długo oboje walczą ze swoimi pragnieniami i opierają się pokusie jak tylko potrafią. Z taką chemią jednak każdy by przegrał, oni również ulegli namiętności. Oboje przekonają się, że przyjdzie im zapłacić wysoką cenę. Na szali postawili swoje reputacje, musieli stoczyć niejedną bitwę i pokonać niejednego potwora. Czy było warto? A może to nic nieznaczący epizod miłosny? Mam na swojej liście do przeczytania zapisaną niejedną książkę tej autorki, ale pod wpływem impulsu najnowsza wygrała w losowaniu i kupiła mnie w stu procentach. To jest jedna z tych historii, która chwyta mocno od pierwszych stron i nie puszcza do końca. Motywy jakie tu znajdziecie to moje ulubione: age gap tajemnica zdrada zakazana relacja emocje poza skalą Pasja do chemii, która jest związana z bohaterami, staje się nie tylko tłem do wydarzeń, ale także głównym polem, na którym występuje ich wzajemne przyciąganie i związek. Fantastyczne emocje i sposoby korzystania ze zmysłów. Ich funkcje i riposty są inteligentne, zawsze z podtekstem co dostarcza sporą dawkę humoru. Pięknie opisane emocje i uczucia między Ivory i Marcusem. Było czuć tą chemię między bohaterami i to, że zakazany owoc smakuje najlepiej. Doskonały balans między uczuciami, emocjami a cielesnymi uniesieniami. Jednak opowieść ta to nie tylko doskonały romans. To także spojrzenie w mroczne zakamarki ludzkie psychiki. Depresja, znaczenie wartości, wszystko to wplecione jest w fabułę. Pokazuje bolesną prawdę o wpływie władzy i maskaradzie doskonałego wizerunku. „Córka dziekana” to książka, która porusza, inspiruje, rozgrzewa i pozostaje w pamięci. Polecam spacer w labiryncie wszystkich tych uczuć.