Czarna Wiedźma Kroniki Czarnej Wiedźmy Tom 1

Za każdym razem, gdy w książce jest motyw akademii to jestem zachwycona. I coś musi w tym być, bo „Czarna wiedźma” Laurie Forest taki motyw właśnie posiada. Jednak biorąc tę powieść do recenzji wiedziałam tylko tyle, że jest grubaskiem (prawie 600 stron), to pierwszy tom i z pewnością musi opowiadać o jakiejś wiedźmie. Nie spodziewałam się jaka to wielowymiarowa, wielowątkowa książka, która dosłownie porwie moje serce. Gdybym miała możliwość, to na pewno byłby to mój patronat. Zdecydowanie ta historia znajdzie się w mojej topce tego roku. Elloren Gardner jest wnuczką słynnej Czarnej Wiedźmy z przepowiedni. Jest tylko jeden problem, może i wygląda jak swoja babcia, ale nie posiada żadnej mocy. Dorasta w małej wiosce pod opieką wujka wraz z dwoma braćmi. Pewnego dnia jej ciotka Vyvian postanawia wprowadzić ją na salony i nakłonić ją do związania się z wyjątkowym mężczyzną jakim jest Lukas Grey zanim zacznie studia na uniwersytecie Verpax. Elloren jest tym wszystkim przytłoczona, nie mieści jej się w głowie jak może obiecać komuś całą siebie, skoro nawet tego kogoś nie zna. A obiecała wujkowi, że wstrzyma się z tą decyzją do końca studiów. Czeka ją ciężki los zwłaszcza, że wygląd legendarnej Czarnej Wiedźmy wcale nie pomaga. To jest tylko chyba jeden procent tego co znajdziemy w tej książce. Nie chcę tutaj za dużo odkrywać, żeby nie zepsuć wam zabawy. Elloren pokochałam od pierwszych stron książki. Jest to niezwykle zdeterminowana i odważną dziewczyna z bardzo dobrym serduszkiem. Owszem, była pełna uprzedzeń i kilka razy podjęła złą decyzję, ale potrafiła to wynagrodzić po stokroć. Ta książka to powieść o różnego rodzaju istotach, które zostały podporządkowane lub nawet zniewolone przez Gardnerian. Społeczności obdarzonej mocą i trzymającej władzę. Na szczęście uniwersytet trochę opiera się podziałom i można spotkać tutaj uczących się Gardnerian jak i keltów, elfów, wilkołaków, a nawet ikarytów. Ci ostatni są okryci złą sławą i posądza się ich o rzucanie złego uroku. Pojawiają się nawet smoki! Nie mam słów, by opisać jak wielowymiarowa jest ta książka. Mimo wielu postaci, nowych nazw, dziwnych istot świetnie się w tym odnalazłam i od pierwszych stron weszłam w tę historię bez problemu. Nie opiszę ile razy ta książka mnie zaskoczyła, ile pozytywnych i negatywnych emocji we mnie wywołała. Miałam ciarki podczas czytania, a gdy skończyłam czytać to dosłownie zalałam się łzami, bo nie wiem ile będę musiała czekać na kontynuację. Jestem pełna podziwu dla autorki dla jej wyobraźni, kreacji świata oraz poszczególnych postaci. Mogłabym jeszcze długo tutaj zachwalać tę książkę, ale napisze jedno, proszę czytajcie „Czarną wiedźmę”. Jest to cudowna historia fantasy, w której można się doszczętnie zatracić. Ja już wyczekuję z niecierpliwością kolejny tom.

Elloren Gardner jest bardzo podobna do swojej babki, była bardzo silną Czarną Wiedźmą i zyskała sławę dzięki odparciu sił wroga podczas ostatniej wojny o królestwo. Przepowiednia mówi, że nadchodzi jej następczyni. Lud wierzy, że teraz to Elleen stanie się kolejną Czarną Wiedźmą z przepowiedni. Jest tylko jeden problem Elloren nie ma magicznych mocy. Dziewczyna chce zostać aptekarką, jak jej matka. Rozpoczyna więc naukę na Uniwersytecie Verpax. Szybko okazuje się jednak, że uniwersytet nie jest bezpiecznym miejscem dla wnuczki Czarnej Wiedźmy. Elloren musi jak najszybciej poznać kto jest przyjacielem, a od kogo lepiej trzymać się z daleka. "Czarną Wiedźma" to historia Elloren, dziewczyny, która żyje pod presją sławy babci, wielkiej Czarnej Wiedźmy. Została wychowana przez wujka, a kiedy trafia na uniwersytet w końcu przestaje żyć pod ochroną swojego opiekuna. Teraz sama musi poznać co jest dobre, a co złe i sama zacząć podejmować, nie zawsze trafne, decyzję. "Czarną Wiedźma" to książka przy której zdecydowanie nie da się nudzić. To co dzieje się na Uniwersytecie Verpax przechodzi najśmielsze oczekiwania, fabuła jest bardzo dynamiczna, a mnogość bohaterów zachwyca. Mamy tu wilkołaki, fae, demony, czarownice, elfy. Chwilami czułam się trochę przytłoczona tą akcją i chciałam żeby było tego trochę mniej. Końcówka zdecydowanie mnie porwała. Juz nie mogę doczekać się kolejnego tomu.

„Czarna wiedźma” to opowieść o Elloren, która jest wnuczką sławnej Czarnej Wiedźmy. Niestety, ale nie posiada jej mocy. Jednak do niej podobna przez co społeczność boi się jej. „Czarna wiedźma” to powieść z gatunku fantasy. Posiada elementy polityczne, ale również należy do tych książek, które skłaniają do refleksji. Ukazuje jak ludzie są wobec innych uprzedzeni. Może Elloren nie ma magicznych zdolności, ale jej marzeniem jest uczyć się aptekarstwa. Marzenie to udaje się jej zrealizować. W nowym otoczeniu spotyka wiele różnych stworzeń. I szybko okazuje się, że nie są one przyjaźnie nastawione wobec nowej uczennicy. A wszystko przez to, że jest bardzo podobna do swojej babci. Ale ona również nauczona od dziecka nienawidzić inne gatunki niż ona, nie pozostaje im dłużna. Jeśli ktoś myślał, że ta książka to przyjemna lektura o czarownicach i innych magicznych stworzeniach to się mylił. Autorka porusza tutaj trudne tematy tj. nienawiść i uprzednia wobec innych. I chociaż to trudne tematy, to potrafią wywołać wiele emocji. Od uczucia niesprawiedliwości i smutku, poprzez złość. Są tutaj sceny brutalne, ale bywają też takie, które sprawiają, ze robi się ciepło. Oprócz wątku politycznego, mamy tutaj również motyw enemies to lovers, który bardzo lubię. Główni bohaterowie, jak również drugoplanowi zostali świetnie wykreowani. Książkę czyta się bardzo szybko. Początek książki może wydawać się dość długi i może nieco nudny, ale później akcja książki przyspiesza i czyta się bardzo przyjemnie. Czytając jednak czegoś mi brakowało i myślę, że to coś dostanę w 2 tomie i nie mogę już się go doczekać.