Czartoryska. Opowieść o matce

Jest to drugi tom, a dla mnie pierwsze spotkanie z historią. Nie spodziewałam się, że wywoła we mnie tyle emocji. Głównie smutek, gdyż za sprawą losów kobiety przypomniałam sobie jak dawniej ludzie nie mieli wyjścia i wychodzili za mąż za tego z kim łatwiej będzie im podwoić swój dobytek. Nie ważne, że serce rwało się do innego, który wyglądem byłby najwspanialszą rzeczą, która by ją spotkała. Be większego dobytku mógł zaledwie pomarzyć o dłoni Marii Czartoryskiej. Autorka zaznaczyła, że szesnastoletnie już panny miały zaplanowane przez rodziców za kogo muszą wyjść. Jej wybrankiem okazał się być intrygant i hulaka. Grzeszny hazardzista, który sprytem zniesławił dobre imię Marii i teraz zacierał dłonie do ożenku z nią. Z wielkim smutkiem czytaliśmy jak jej było z tego powodu źle. Najbardziej winiła jej matkę, która sama niegdyś musiała poślubić człowieka bez miłości, teraz dla niej gotowała los znacznie gorszy. Bolało ją to, że pieniądze przesłaniały im widok dźgając boleśnie serce kruche i niewinne. Z perspektywy czasu jakąkolwiek opowieść poznajemy w szkole, to zaprawiona jest suchymi faktami, gdzie nie dane nam jest pojąć perspektywy samych osób. Tutaj widzimy jak boleśnie im się wiedzie. Ile łez wylewają dla swojej rodziny, gdzie nie ma najmniejszych spojrzeń w jakąkolwiek przyszłość. Poznając jej dalsze losy traktujemy ją jako człowieka, który swoim poświęceniem jedynego życia jakie posiadała, działał na korzyść innym. W ogóle w samej rodzinie Czrtoryskich dochodziło do ogromu kłamstw i matactw, tylko tam ludzie potrafili tych sekretów dochować. Najważniejsze aby mroczne tajemnice nie wychodziły spoza ich miejsce zwane domem. Dużym plusem dla mnie było opisanie wydarzeń historycznych bez przesadnej ilości poświęcanych temu stron. Czasami zastanawiałam się, czy autorce udało się doszperać tajnych wiadomości, czy jedynie poddała wodze swojej fantazji, by historia nabrała barw dla każdego człowieka. Zupełnie jakby chciała powiedzieć, że tamten czas można przyswoić w miłym czasie, tylko trzeba wiedzieć jak się do tego zabrać:-) Według mnie warta polecenia:-)

„Czartoryska. Opowieść o matce” to kontynuacja pierwszego tomu „Czartoryska. Historia o marzycielce”. Jak sugeruje tytuł, możemy się tutaj spodziewać opowieści z perspektywy macierzyństwa i dodam, że nie tylko samej księżnej Izabeli Czartoryskiej. I nie będzie to bynajmniej historia o sielance, raczej o miłości trudnej, pełnej poświęcenia, ale także i tej zakazanej ze względu na ówczesne konwenanse. To opowieść o matce, która po błędach, niewłaściwych decyzjach, próbuje odbudować na nowo relacje z własną, wkraczającą już w dorosły świat córką Marią, po zaślubinach już Wirtemberską. A będzie miała ku temu najlepszą z możliwych okazji - uratowanie jej z opresji - jakiej, tego już nie zdradzę! 🤫 . W powieści znajdziemy oczywiście o wiele więcej - chociażby ze względu na ówczesne realia historyczne, czas tuż przed wybuchem rewolucji francuskiej, schyłek panowania Ludwika XVI - będzie się więc działo! A gdy dodamy do tego tajemniczego hrabiego Saint-Germain, wraz z otaczającymi go zdarzeniami oscylującymi na granicy metafizyki, możemy być pewni, że będzie ciekawie! . Wciągająca fabuła, ciekawe, nietuzinkowe postacie, także te historyczne! Do tego sekrety rodzinne, głęboko skrywane tajemnice z przeszłości, które nie powinny ujrzeć światła dziennego, spiski, knowania, romanse… Ale też złamane serce, rozpacz, ból , ogromna strata i poświęcenie, które wydaje się być jedynym właściwym rozwiązaniem. . Po lekturze jestem zachwycona i czekam na więcej - w planie tom trzeci.