Czesio i Trema

Cieszę się, że Wydawnictwo BUKA poszerzyło swoją ofertę genialnych audiobooków o równie genialne książki papierowe. Niedawno mogliśmy cieszyć oczy znakomitą książką "Mam pomysł!", a teraz dołączył do niej nowy tytuł - "Czesio i trema". Anna Majcherczyk i Kasia Adamek-Chase wzięły na warsztat temat niełatwy i złożony. Jednak oswoiły go, rozłożyły i sprawiły, że uczucie, które często wiąże brzuch na supeł, stało się puszyste i miękkie, choć nadal niezapowiedziane i nieproszone. Mowa oczywiście o tremie. Któż jej choć raz nie zaznał? My, dorośli, zazwyczaj wiemy, jak się z nią obchodzić. I nawet mimo tego, że jesteśmy bardziej doświadczeni (albo przeszkoleni), to i tak radzimy sobie z nią raz lepiej, raz gorzej. A dzieci? Jeśli zostawimy je same z tą emocją pełną zarówno ekscytacji, jak i obawy, to czy będą wiedziały, jak tremę wytrenować? Gdy mama Czesia stresuje się prezentacją w pracy, to oblewa ją fala gorąca. Gdy tata Czesia, który nie od dziś gra na gitarze, nagle poczuje tremę, to serce wali mu jak młot, a nogi ma z waty. Siostra Czesia natomiast zamienia się w kłębek nerwów na myśl o pierwszym dniu w szkole. I wreszcie Czesio, chłopiec, który na szkolnym przedstawieniu ma zaśpiewać piosenkę. Tylko jak to zrobić, skoro nawet na krok nie odstępuje go olbrzymia, granatowa niedźwiedzica, która specjalizuje się w plątaniu języków, ściskaniu za gardło i oblewaniu potem w najmniej odpowiedniej chwili? Na szczęście Czesia odwiedzi "niewysoki pan w kubraczku i czarnym kapeluszu" do złudzenia przypominający tresera dzikich zwierząt. No bo czy trema to nie jest właśnie takie dzikie zwierzę, które trzeba nieco ujarzmić? Ta książka nie mówi, że trema jest zła i niepotrzebna. Przecież świadczy o naszym zaangażowaniu. Wystarczy więc się z nią zapoznać, obserwować i zrozumieć. A nadanie jej konkretnego wizerunku (w tym wypadku granatowej niedźwiedzicy), sprawi, że stanie się bardziej znajoma, mniej przerażająca. "Czesio i trema" to książka, która o tremie mówi lekko, z humorem i czułością. Pomaga zajrzeć w głąb siebie, nazwać to, co nienazwane i przypomina, jak cenna jest bliskość. A także jak bardzo pomocne są rodzinne uściski mocy!

Jaki macie stosunek do tremy? Działa na Was mobilizująco, czy wręcz przeciwnie? Ja nie lubię paskudy. Bardzo. Wiem, jak potrafi narozrabiać. Jak, nieoswojona, chwyta za gardło i dosłownie paraliżuje. Poznałam jej siłę na własnym przykładzie, bo wiele rzeczy w życiu zrobiłam pod jej dyktando. A właściwie, nie zrobiłam i do tej pory żałuję. „Czesio i Trema” to GENIALNA książka, która pomoże Waszym dzieciom zrozumieć uczucie tremy. Doda im odwagi przed wystąpieniem publicznym i zdradzi tajemnicę, jak ją oswoić. Oswoić, a nie pokonać. Cieszę się, że powstają książki, które nie przekonują dzieci, że tremę trzeba całkowicie wyeliminować, albo wręcz polubić. Bo, w wielu przypadkach, to po prostu nierealne. I chyba też nie do końca potrzebne. Czesio ma wykonać na koncercie ważną piosenkę. I chociaż kocha śpiewać, to na samą myśl o występie, chwyta go trema. I od tej pory nie opuszcza na krok. Co gorsze, zaczyna rozrabiać. Czesio ma pustkę w głowie i źle się czuje. Na szczęście wtedy pojawia się Mario - certyfikowany trener Tremy! To on uświadamia Czesiowi, że Trema jest wielką niedźwiedzicą, której należy pokazać miejsce w szeregu. Powoli, krok po kroku, tresować ją, przyzwyczajając się przy okazji do jej pomruków i ciężkich łap. Nie udawać, że jej nie ma, ale mrugać do niej okiem. Oswoić ją i przekonać się, że zyskuje na bliższym poznaniu. Sprawić, by była jak czekolada! Tak, tak! Bo ona też może dodać energii! Świetna jest ta pozycja. Metaforyczna, ale niezwykle łatwa w odbiorze. Wzmacniająca i wspierająca. Bardzo podobają mi się ilustracje, które w mistrzowski sposób łączą w sobie potęgę tremy i jej puchatość. Granatowa niedźwiedzica ma oczy pluszowego misia i chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się dominować na ilustracjach, nie straszy, ani nie przytłacza. Gorąco namawiam Was do sięgnięcia po tę pozycję, jeśli zauważacie u swojego szkraba wysoki poziom stresu, związanego z występami. To ważne, by nie zaniedbać tego elementu edukacji emocjonalnej. Bo nieoswojona trema rośnie przez lata w siłę i może zatrzasnąć wiele życiowych furtek.