Dama w kapeluszu. Wielkie Litery

Recenzja książki „Dama w kapeluszu” – Anna Stryjewska Na początku miałam obawy. Już od pierwszych stron pojawiło się wrażenie, że książka tonie w opisach, a fabuła może okazać się spokojna aż do granic nijakości. Taka, która ładnie wygląda, ale niewiele zostawia po sobie. Na szczęście bardzo szybko okazało się, że to mylne wrażenie, a „Dama w kapeluszu” kryje w sobie znacznie więcej niż tylko tło i detale. Apolonia to bohaterka, której nie da się nie zauważyć. Życie nie było dla niej łaskawe – doświadczyła wiele bólu, strat i rozczarowań, a jednak do końca zachowała w sobie dobro. To właśnie ono jest jej największą siłą. Łódź, do której trafia, jest dla niej miejscem obcym, nieprzyjaznym, pełnym wyzwań, ale Apolonia nie poddaje się ani na moment. Z uporem, spokojem i cichą odwagą odnajduje swoje miejsce, jakby udowadniała, że nawet najbardziej nieoswojona przestrzeń może stać się domem. Można nazwać ją optymistką, choć nie w naiwnym sensie – raczej kimś, kto świadomie wybiera dobro, nawet wtedy, gdy świat nie bardzo na nie zasługuje. Relacje międzyludzkie zostały w tej książce poprowadzone z dużą wrażliwością. Początkowa przyjaźń z Mańką jest ważna, ale to więź z Helką okazuje się najciekawsza. Zwłaszcza dlatego, że zaczyna się od nieporozumień i dystansu. Ich relacja dojrzewa stopniowo, a szczerość Helki sprawia, że łatwo ją polubić – jest wyrazista, prawdziwa, bez udawania. Wątek romantyczny Poli i Ksawerego to kolejny mocny punkt powieści. To miłość bezwarunkowa, spokojna, ale jednocześnie niezwykle głęboka. Nie opiera się na wielkich gestach, lecz na zaufaniu, wsparciu i obecności. Taki rodzaj uczucia, o którym myśli się z cichą zazdrością, bo każdy chciałby choć raz w życiu doświadczyć czegoś takiego. Na końcu pojawia się również wątek historyczny, który zapowiada się bardzo interesująco. Szkoda jedynie, że nie został szerzej rozwinięty. Liczyłam na bardziej rozbudowany obraz wojennej rzeczywistości i zmagań bohaterów w tamtym czasie. Ten fragment pozostawia lekki niedosyt, jakby autorce zabrakło jeszcze kilku stron, by domknąć go w pełni. Mimo to „Dama w kapeluszu” jest książką, którą czyta się z przyjemnością i zaangażowaniem. To opowieść o miłości, przyjaźni, wewnętrznej sile i o tym, że nawet pośród trudnych doświadczeń nie warto rezygnować z dobra i nadziei. Cicha, elegancka historia, która nie krzyczy emocjami, ale zostawia po sobie ciepły, trwały ślad.