Daydream

Dwa poprzednie tomy przypadły mi do gustu, więc i teraz nie mogło być inaczej:-) Jedyna różnica jest w tym, że ten trzeci tom ma niesamowicie barwione brzegi, które wyglądają jak regał pełen książek! Coś wspaniałego dla osób kochających czytać:-) Początek jest pewnym wyjaśnieniem od autorki na setki zapytań odnośnie tej serii. Zaznaczyła, że jej postacie mają różne choroby, ale ona jedynie o nich napomina, a nie zajmuje się diagnozą i leczeniem ich w swojej książce. Cokolwiek pisze jest faktem stwierdzonym, gdyż liczy się tutaj nie tylko treść ale i w dużej mierze charakter postaci. Zdradziła nam, że każdy z nich jest jedną cząstką niej samej. Każdemu z nich nadała miano swoich cech i przypadłości z którymi sama się zmaga. Dlatego nie należy traktować niektórych jako osoby, które są niedojrzałe, gdyż oni wiedzą o tym, co jest ich słabą stroną, tylko radzą sobie w sposób im znany. Niektórzy doceniają to, co mają i chcą iść w kierunku, który jest dla nich ważny, jednak bywają i tacy, którzy duszą się w życiu i związku, gdyż oczekują przyzwolenia swojego ciała na doznania, do których ma nadejść, a nie każdy to szanuje. Natarczywość w związku bywa torturą, choćby partnerem był najładniejszy chłopak z wysokim stażem liczby poprzednich kobiet. Problem w nim był ten, że wydawało mu się, że każda ma prawo mu ulegać, bo był tym hot. Bardzo się tutaj pomylił, więc nie wszystko poszło po jego myśli. Cała opowieść jest napisana z punktu widzenia postaci, więc wiemy nie tylko co robią, ale i co myślą. Czujemy ich strachy, porażki oraz wzloty. Wiemy co się dla nich liczy, dlatego jeśli ktoś to neguje, to nawet nas to denerwowało. Sceny potrafią być bardzo intymne, a same postacie nie wstydzą się używać pospolitych nazw garderoby czy części ciała. Bywa tutaj żenująco, ale i bardzo humorystycznie. Postacie to młodzi ludzie z wariacją hormonów, które nie zawsze bywały unormowane. Pokazali nam swoje życie od podszewki i najchętniej poznają je młodzi ludzie, którzy są pełnoletni. Nie musicie czytać tych tomów po kolei, ale całość jest bardziej ujmująca. Mi się podobała:-)

– Czyli potwierdzasz: kłócimy się – oznajmiam. Jestem przekonana, że mówię to poważnym tonem i wyglądam onieśmielająco, ale on nadal się uśmiecha i całuje mnie w czubek nosa. Najwyraźniej się nie przejmuje. „ᴛᴏ ᴊᴀᴋ ꜱɪę ᴘᴏꜱᴛʀᴢᴇɢᴀᴍʏ, ʀóżɴɪ ꜱɪę ᴏᴅ ᴛᴇɢᴏ, ᴋɪᴍ ɴᴀᴘʀᴀᴡᴅę ᴊᴇꜱᴛᴇśᴍʏ” Henry Turner zdecydowanie ma dużo na głowie- łączy naukę z funkcją kapitana drużyny hokejowej, a na dodatek nie może się uporać z zaliczaniem zajęć z literatury. Nie tylko jednak sprawy uniwersyteckie zaprzątają myśli chłopaka, ponieważ jego piętą Achillesową są również interakcje społeczne i brak umiejętności odczuwania emocji, brak mu również asertywności. Szukając pomocy młody mężczyzna wybiera się do księgarni, gdzie przypadkowo trafia na spotkanie klubu literackiego w którym prym wiedzie Halle- pisarka , która pragnie stworzyć pełne emocji i namiętności opowiadanie. Kłopot w tym ,że nie ma doświadczenia w sprawach damsko-męskich. Nieoczekiwanie dla nich samych para szybko "łapie" nić porozumienia. Czy bohaterowie zdołają sobie pomóc i co wyniknie z tego układu? Tego musicie się dowiedzieć. To już trzecia odsłona cyklu Maple Hills pióra Hannah Grace. O ile Icebreaker mnie rozczarował, Wildfire dał się polubić, Daydream zdecydowanie jest moim ulubieńcem. Motyw przyjaźni przeradzającej się w miłość, lekcje randkowania, wiele rozmów i empatii, a przy tym zwrócenie uwagi na neauroatypowość bardzo mnie rozczuliły i wzruszyły. Coś świetnego, już czekam na kolejną perełkę od Hannah. 🩷💜