Dentysta, który bał się dzieci

Historie przekazywane z pokolenia na pokolenie mogą wywoływać lęki. Na własnej skórze przekonał się o tym Anatol Szczęka - dentysta, który przez lata, podczas rodzinnych obiadów, nasłuchał się wielu historii o ostrych jak brzytwa dziecięcych szczękach, odgryzionych palcach, czy dziwnych odgłosach dochodzących zza drzwi poczekalni, w której to swej wizyty oczekują dzieci. Nastawiany negatywnie względem małych pacjentów Anatol tak bardzo bał się, iż któreś z tych przedziwnych zdarzeń spotka także jego, że kategorycznie odmawiał przyjęcia dzieci w swoim gabinecie. Na samą myśl o siedzącym na fotelu dentystycznym dziecku czuł na plecach zimny dreszcz. Pewnego dnia przerażony Anatol poznaje Leonię. Jak skończyło się to spotkanie? Czym dziewczynka zaskoczyła dentystę? Czy Anatol Szczęka zmienił swoje nastawienie? Sprawdźcie koniecznie, zaglądając wspólnie z dzieckiem do książki pt. "Dentysta, który bał się dzieci" od Wydawnictwa Kropka. Ta przewrotna, niezwykle zabawna historia niesie w sobie ważną lekcję dla nas rodziców/opiekunów. Historia Anatola pokazuje, że powielane od wieków opowieści potrafią wzbudzić w człowieku paniczny strach przed nieznanym. Czy aby na pewno trzeba się czasem aż tak bać? Nie wpajajmy dzieciom własnych leków, strachów naszych dziadków i pradziadków. Niech doświadczają świata po swojemu, wolni od duchów przeszłości.

Słyszeliście o traumie przekazywanej z pokolenia na pokolenie? Właśnie czegoś tego doświadczył Anatol Szczęka, który zawód stomatologa miał we krwi. Jak daleko sięgnąć pamięcią, wszyscy jego przodkowie byli dentystami i wszyscy bali się dzieci. Ten strach sięgał aż prehistorycznych czasów, gdy praprzodek Anatola uciekał przed hordą dzieci, ścigających go na mamutach. Zresztą, rodzinne opowieści z czasów faraonów, czy XVII wieku były jeszcze bardziej przerażające. Nic więc dziwnego, że Anatol, kategorycznie odmawiał przyjmowania dzieci w swoim gabinecie. Na samą myśl o tym, że mógłby to zrobić, ogarniała go panika. Zawsze dbała o to jego sekretarka - Pani Ubytek, ale tego dnia, nie mogła przyjść do pracy i Anatol sam odbierał telefony. I pech chciał, że trafił na niezwykle przekonującą mamę małej Leonii. Biedak, pod wpływem jej proszącego, hipnotyzującego głosu, tak się zakręcił, tak bardzo próbował odmówić, że w końcu się zgodził. Jak myślicie, czy dziewczynka okazała się równie krwiożercza, jak dzieci z opowieści na rodzinnych obiadów? Czy Anatol skończył z odgryzionymi palcami i czy dźwięki, wydawane na fotelu przez Leonię, rzeczywiście były takie straszne? Jak skończyła się ta wizyta? Koniecznie przekonajcie się sami! Ta historia wykorzystuje klasyczne i bardzo lubiane przez dzieci, odwrócenie ról. To dentysta, a nie maluch, jest cały w nerwach, chowa się za fotelem i pyta „czy będzie bolało?”. I to mała dziewczynka bierze na siebie zadanie uspokojenia dorosłego. W efekcie mamy przezabawną opowieść, która zdejmuje z wizyty u stomatologa ciężar strachu i daje dziecku okazję do pośmiania się z dorosłego. W dodatku spanikowanemu Anatolowi tak śmiesznie plącze się język, że już sam tekst rozbawi małych czytelników do łez. Opowieść dopełniają też świetne ilustracje, które aż promieniują zdenerwowaniem Anatola i stoickim spokojem małej Leonii. Jestem zachwycona tym pomysłowym podejściem do tematu lęku przed dentystą i gorąco polecam Wam tę książkę! Od 3 roku życia!