Detektywi z podstawówki. Tajemnica kierowcy Ogórka

„Tajemnica kierowcy ogórka” to moje pierwsze spotkanie z odsłoną twórczości Alicji Sinickiej, które skierowane jest do młodszego czytelnika. Jakie było moje zdziwienie, gdy okazało się, że historię przeczytałam w trymiga i było mi mało! Fabuła książka opowiada o przygodach Kasi, Karola i Wojtka, którym przyszło się zmierzyć z dość intrygującą tajemnicą. Cała akcja poprowadzona jest w taki sposób, że nie ma w niej miejsca na nudę, ale za to jest go dużo na popuszczenie wodzy fantazji i przeniesienie się do świata naszych bohaterów, którzy zyskują sympatię już od pierwszych stron. Podoba mi się jak Autorka nawiązała w książce do agroturystyki, życia na wsi, pracy w gospodarstwie. Uczy co jedzą zwierzęta, jak się zachowują i przede wszystkim jak z nimi obcować. To świetnie przekazana lekcja, która intryguje malucha i pozwala mu poznać coś nowego. Ogromny plus należy się także samo wydanie. Twarda okładka, sztywny papier, duża czcionka i cudowne ilustracje Łukasza Silskiego, które przyciągają uwagę czytelnika w każdy wieku. Do tego książka podziela jest na rozdziały, dzięki czemu można delektować się jej czytaniem przez kilka wieczorów. Jednak prawda jest taka, że chyba każdy chce jak najszybciej poznać jej zakończenie. „Tajemnica kierowcy ogórka” to świetna książka nie tylko dla dzieci, ale i ich rodziców. Dlatego koniecznie razem sięgnijcie po tę książkę i dajcie się porwać sprawie rozwiązania tajemniczej zagadki. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Mała godzinka i bajka została przeczytana. Miała tutaj świetne przesłanie, mianowicie, by nigdy nie osądzać nikogo bezpodstawnie. Według mnie autorka na tym temacie skupiła się najbardziej. Tytułowi bohaterowie to Kasia, Karol i Wojtek. Już z początku czytamy o tym, że dzieciaki czeka wycieczka szkolna, tylko jest jeden problem, bo Karol zgubił gdzieś swój zegarek. Każdy z uczniów znał jego znaki szczególne i dlatego, kiedy pojawia się nowa uczennica, w dodatku mająca na dłoni taki sam zegarek jak ten zaginiony, od razu interesują się tym tematem. Jednak podejrzanych zaczyna przybywać, bo jeden z kolegów ma wgniecione miejsce po zegarku, którego na wycieczkę nie zabrał, oraz kierowca autobusu zaczyna zachowywać się bardzo podejrzanie. Nawet jeden z psów szczeka na niego niemiłosiernie, kiedy w trakcie drogi dochodzi do podejrzanego wyczynu. Chyba ogórki kiszone nie były bardziej ukwaszone niż mina kierowcy autobusu. W ten dzień chyba nic nie poszło po niczyjej myśli. Detektywi bacznie obserwowali każde jego posunięcie, oraz każdego, kto zachowywał się co najmniej dziwnie. Jednak czy powód jego złości, faktycznie mógł się dotyczyć zegarka? Czyżby nowa koleżanka również mogła być złodziejką? A może to Ksawery, który nosił identyczny ślad jak po pasku zguby, tylko nie miał odwagi się do tego przyznać? Czy detektywi odnajdą odpowiedź na to pytanie? Autorka świetnie rozwinęła tą historię pokazując, że nawet jeśli wyraźnie widać kto mógłby zostać winowajcą, to jednak nie przyłapany na gorącym uczynku, nie może być sądzony. Często w życiu dochodzi do różnych okoliczności, kiedy osądzamy innych, bo nam tak się wydaje, bo wszystko na to wskazuje, bo ktoś dziwnie się zachowuje, lub ma, według nas, dziwne wytłumaczenie. Nigdy to jednak nie oznacza, że jest winnym. Na wszystko potrzeba dowodów. Lektura bardzo mi się podobała, miała kilka kolorowych obrazków, które obrazowały niepewność domniemanych oskarżonych, duży druk i na końcu pokazała, że cierpliwość popłaca. Polecam:-)