Dezorientacje. Biografia Konopnickiej

Historia życia niedocenionej poetki spisana na nowo - tak, żeby każdy czytelnik miał szansę po nią sięgnąć i przeczytać z przyjemnością co bardzo doceniam. Autorka bazowała głównie na listach wysyłanych do Konopnickiej i przez Konopnicką do dzieci, przyjaciół, stryja oraz Elizy Orzeszkowej, z którą relacja była bliska, choć paradoksalnie pełna dystansu. To dzięki Elizie, po latach tułaczki Konopnicka dostała w darze od Państwa Polskiego dworek, gdzie co prawda nie umarła, ale po raz pierwszy w życiu miała bezpieczną (choć dla niej zbyt wielką) przystań. Jej największą miłością była poezja, rzecz jasna - tuż za poezją Dulębianka, a zaraz potem podróże. Wspaniale było oglądać świat jej oczami i przenieść się do czasów, które zniknęły z mojej świadomości na długie lata. Cieszę się, że miałam okazję do nich powrócić dzięki ,,Dezorientacjom’’.

Kolejna mistrzowska biografia spod pióra Grzebałkowskiej. Czapki z głów droga Pani, bo tak przedstawić, opisać osobę, po której wbrew pozorom nie zostało tak wiele materiałów to wielka sztuka. Napisana głównie na podstawie listów biografia Konopnickiej to pokręcony i długi rollercoaster, raz na wozie, raz pod wozem. Pewnych zdarzeń sam Spielberg by nie wymyślił, bo problemów Konopnicka miała bez liku, lecz cóż, któż z nas ich nie ma. Wielką siłą tej biografii jest styl w jakim jest napisana - filmowy, dosadny, sceny dosłownie przewijają nam się przed oczami, aż w pewnym momencie myślałam, czy jej udręki się kiedyś skończą? Bo kiedy nie dręczyły jej wieści o chorej umysłowo córce kleptomance, dręczył ją kaszel i ból gardła. Jeśli nie traciła pracy w redakcji równościowego czasopisma, umierał jej syn. Życie wypełnione pracą i udręką, a mimo to znalazła przestrzeń i czas na uwolnienie wielkiego talentu, bo przytoczone tu krótkie fragmenty jej prozy i wiersze są do dziś niezwykle poruszające. Fajnie było dowiedzieć się jak powstała Sierotka Marysia i siedmiu krasnoludków (w dzieciństwie kochałam tę bajkę). Przede wszystkim jednak to opowieść o niezwykle silnej, mądrej kobiecie, prekursorce feminizmu, prekursorce wolności kobiecej i queerowej. Konopnicka powinna być patronką wszystkich nieheteronormatywnych, którzy żyją po swojemu oraz tych, którzy idą w życiu pod prąd.