Diabelski młyn. Tom 1

Dwunastoletnia Heidi mieszka wraz z tatą i jego drugą żoną w niewielkiej miejscowości Hovenäset. Rodzina właśnie wróciła z Gotlandii , a dodatkowo Jennifer spodziewa się dziecka. Pewnego dnia młoda lokatorka znajduje pod podłogą w swoim pokoju dziewczynka odkrywa tajemnicze przedmioty ,wyglądające jakby pochodziły z innej epoki. Zaintrygowana pragnie podzielić się z kimś swym nowo odkrytym skarbem , jednak wkrótce wychodzi na jaw, że Fredde może stracić ukochany dom, ponieważ mężczyzna zmaga się z problemami finansowymi. Właśnie wówczas w niewielkiej rybackiej miejscowości pojawia się wesołe miasteczko, którego największą atrakcją jest Diabelski młyn. Wszyscy mieszkańcy wydają się być tym fakem zachwyceni.. Z wyjątkiem babci Heidi. Ingeborg bowiem, mimo ,że bardzo podupadła na zdrowiu z uporem ostrzega wnuczkę przed karuzelą. Tymczasem jej właściciel szuka miejsca w którym mógłby się zatrzymać na czas pobytu w Hovenäset.. Mimo, że Fredde , ojciec nastolatki jest sceptyczny, Bill wynajmuje mieszkanie znajdujące się w piwnicy budynku.. Zło zaczyna się budzić, a Heidi wraz z przyjaciółmi Alvą i Harry'm muszą je powstrzymać. Czy im się uda? Co wydarzyło się ponad sto lat wcześniej i jaki ma związek z obecną sytuacją? Przeszłość bywa mroczna i często wraca w najmniej oczekiwanych momentach.. Kurczę dawno nie czytałam książki przeznaczonej dla dzieci, która tak by mnie zaintrygowała. Byłam ciekawa jaką tajemnicę skrywa William, a kolejne elementy układanki naprawdę mnie przestraszyły. Książkę Kristiny Olhsson czyta się niesamowicie przyjemnie i lekko i choć w zamierzeniu skierowana jest do młodszych odbiorców bardzo mi się spodobała. 🎡

Dlaczego sięgnęłam po „Diabelski młyn”? Jego autorka Kristina Ohlsson jest jedną z najbardziej popularnych szwedzkich autorek kryminałów, a jak już dobrze wiecie, koło literatury skandynawskiej nie potrafię przejść obojętnie. Po drugie opowieść ta polecana jest fanom Stranger Things i Wednesday — tak, to właśnie ja. „Diabelski młyn” to opowieść grozy i pierwszy tom trylogii o trójce przyjaciół oraz ich wakacyjnych przygodach. Ta książka jest jak przejażdżka na starym diabelskim młynie z tabliczką: Uwaga wsiadacie na własną odpowiedzialność-grozi katastrofą! Atmosfera jest mroczna, tajemnicza i niepokojąca, momentami wieje grozą, co na pewno spodoba się dorastającym dzieciakom, bo to do nich skierowana jest ta książka. Heidi nie ma najłatwiejszej sytuacji rodzinnej, jej rodzice się rozwiedli, matka mieszka za granicą, a ojciec i jego nowa partnerka spodziewają się dziecka. Ukochana babcia bardzo podupadła na zdrowiu, co tylko przysparza dziewczynce dodatkowych zmartwień. Jednak jest w jej życiu ktoś, na kogo zawsze może liczyć, jej najlepsi przyjaciele, i to dzięki nim lato tego roku okaże się niezapomniane. Autorka przemyca tu sporo współczesnych zagadnień, takich jak funkcjonowanie w patchworkowej rodzinie po rozwodzie rodziców, demencja ukochanej babci, wsparcie bliskich osób i wartość przyjaźni. Wydanie książki przyciąga wzrok: twarda oprawa, elegancka wyściółka, duża, czytelna czcionka i fajny poręczny format.

Lubisz „Wednesday” i „Stranger Things”? 💬
Ja uwielbiam oba seriale i wszystko, co utrzymane jest w podobnym klimacie. Dlatego, gdy tylko zobaczyłam „Diabelski młyn” autorstwa Kristiny Ohlsson, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę! „Diabelski młyn” to dość niepozorna powieść — okładka przyciąga uwagę, ale nie zdradza zbyt wiele. Choć liczba stron jest niewielka, wyczuwa się z niej niepokojącą energię, która wywołuje dreszcze. To ta energia przyciąga i sprawia, że książkę chce się przeczytać od razu po dotknięciu okładki. Serio! Ja tak miałam, i moja przyjaciółka też! Wciągnęłam się w historię Heidi już od pierwszych stron. Lekki język, ciekawa fabuła, szczypta grozy, tajemnice i dziwne wydarzenia, które zaczynają się dziać w dotąd spokojnym miasteczku, sprawiły, że czytałam książkę z ogromnym zaangażowaniem i nawet nie zauważyłam, kiedy dotarłam do końcówki! Całość jest mocno nieprzewidywalna i przede wszystkim dynamiczna. Akcja naprawdę pędzi jak szalona (momentami może nawet zbyt szybko), przez co niektóre wątki nie są do końca rozwinięte. Czy mi to przeszkadzało? Zdecydowanie nie. Tym bardziej, że byłam mocno skupiona na całej sprawie i próbowałam dociec, o co tak właściwie chodzi i jak to się może skończyć. Bardzo spodobał mi się tutaj motyw diabelskiego młyna jako czegoś złowieszczego. Autorka świetnie go wykorzystała, dodając fabule dozę tajemniczości oraz niepokoju, który otulił małe miasteczko Hovenäset niczym puchowa kołderka. Trzeba zaznaczyć, że jest to książka z gatunku dla młodzieży, więc groza, elementy horroru, tajemnice z przeszłości i wątek paranormalny są tutaj dość stonowane i wyważone, ale mimo to robią ogromne wrażenie i potrafią przyprawić o gęsią skórkę. Cieszę się, że to początek trylogii, i szczerze mówiąc, nie mogę się już doczekać kontynuacji. To książka idealna dla fanów powieści z dreszczykiem i niepowtarzalnym klimatem. Serdecznie polecam!

Diabelskie młyny fascynują przede wszystkim dzieci. Kto z nas w dzieciństwie nie korzystał z tego typu rozrywki by zapewnić sobie niezapomniane wrażenia i podziwiać panoramy miejskie? Przejażdżki na diabelskim młynie zawsze kojarzyły się z radością i ekscytacją. W książce Kristiny Ohlsson ta fascynująca karuzela ma zgoła odmienne zadanie. W spokojnym miasteczku Hovenäset dzieją się dziwne rzeczy. Heidi nie ma dobrego kontaktu z mamą odkąd jej rodzice się rozstali. Wraz z tatą i jego ciężarną partnerką zamieszkała w pięknym starym domu, w którym właśnie trwa remont. Pewnego dnia podczas pracy, stolarz znajduje pod podłogą w pokoju Heidi stary dziecięcy bucik i grzechotkę. Jedyną rzeczą, która wydaje się naprawdę super, jest to, że do Hovenäset przyjechał właśnie diabelski młyn. Karuzela należy do miłego Billa, który szybko wprowadza się do pokoju gościnnego w piwnicy domu Heidi. Ale coś jest nie tak. Ciężarna dziewczyna taty chodzi dziwnie zmęczona. Do tego każdej nocy szaleje straszliwa burza i Heidi słyszy, jak ktoś zakrada się do pokoju obok niej, kiedy idzie spać. Zdezorientowana babcia Heidi wydaje się być przerażona diabelskim młynem i każe Hiedi usunąć zarówno diabelski młyn jak i jego właściciela. Wkrótce dziewczynka dowiaduje się co wydarzyło się w domu, w którym mieszka. Najgorsze jest to, że to coś, może się wydarzyć ponownie. „Diabelski młyn” to książka, która od pierwszych stron wciąga w swoją historię niczym pędzący ekspresowy pociąg. Napisana lekkim językiem z ciekawą fabułą oraz nutką tajemniczości i grozy. Podczas czytania wciąż czuje się towarzszącą niepewność, lekki dreszczyk emocji i ogromną ciekawość. Autorka w doskonały sposób wzbogaciła całą opowieść o dodatkowe detale nawiązujące do horrorów dzięki czemu stworzyła dość zawiłą opowieść, w której tle odkrywamy tajemnice przeszłości i potykamy się o wątki paranormalne. Do tego świetna okładka, która od razu wprowadza nas w mroczny klimat. Polecam ją wszystkim, którzy lubią się bać😊. To idealna propozycja dla fanów historii z dreszczykiem. Książka jest pierwszym tomem trylogii o przygodach trójki przyjaciół, dlatego czekam z niecierpliwością na kolejną część.