Do nadejścia ciemności

4,25/5⭐ “Czasem droga do zwycięstwa jest ważniejsza niż sama wygrana.” Po stuletniej wojnie w celu upamiętnienia podpisania pokoju, co roku każda z ras jest zobowiązana do wyprawienia w swojej krainie obchodów, na które zapraszani są przedstawiciele każdego gatunku. W Roku Wampira odbywają się igrzyska zrzeszające najsilniejsze i najmądrzejsze istoty z całego świata. Vittoria jest aniołem - jednak urodziła się bez skrzydeł, ma też moc, która w dzieciństwie sprawiła jej sporo przykrości. Przez decyzję podjętą przez jej matkę i swoją „odmienność” została wyrzutkiem w społeczeństwie, jednak cały czas starała się pracować jak najciężej. Została wybrana jako przedstawiciel do tegorocznych igrzysk. Myślała, że wybór był zaszczytem, że dzięki temu udowodni swoją wartość pozostałym aniołom, niestety ten „zaszczyt” okazał się przekleństwem. Tori jest bardzo wyobcowana, w każdym nowo poznanym uczestniku widzi jedynie wroga, nie ma doświadczenia w relacjach międzyludzkich, więc trudno jest jej komukolwiek zaufać. Chociaż wiem, że jednym z głównych bohaterów męskich jest tutaj nasz tajemniczy wampir, to mnie urzekł również Lucas - przedstawiciel ludzi. Była to najbardziej urocza, przyjazna i uprzejma postać ❤️ Dracon - przedstawiciel wampirów - ma w sobie wiele tajemnic, a Tori bardzo go fascynuje. Sympatia do niego jest - mimo wszystko - wręcz naturalna i rośnie z każdą przeczytaną stroną i z każdym odkrywanym skrawkiem historii jego życia. 🪽Bardzo fajny motyw z dużą różnorodnością ras - nie mamy tutaj typowo tylko wampirów, wilkołaków, czarownic itp, tylko cały przekrój możliwości. Wpleciony motyw found family z bohaterką, która przez całe życie była odrzucana, jest urzekający ❤️. Myślałam, że turniej sam w sobie będzie trochę dłuższy - ale to co działo się do końca książki zdecydowanie rekompensuje! 😂. Jest to bardzo udany debiut i ciekawe wprowadzenie do świata - zdecydowanie czekam na kolejną część, żeby poznać dalsze losy Tori.

Dla wszystkich, którzy nadal nie wyrośli z baśni. Uwaga, tej księżniczki nie trzeba ratować! Da sobie radę sama!🫶 niepoprawnazaczytana ze skrzydełka 💋

Okładka książki jest przepiękna i cieszę się, że tak bardzo zbliżona do tej, którą autorka miała jako tymczasową. Prolog, który wprowadza nas do historii jest wspaniały I dokładny. Możemy się dowiedzieć z niego wszystkiego, co jest nam niezbędne do wiedzy o aktualnych wydarzeniach w książce. Główną bohaterkę, Vittorie powieści możemy poznać już na samym początku. Bardzo ją polubiłam, ponieważ się z nią utożsamiam. Jest odrzucona przez własną społeczność. Nazywana potępiona, ponieważ pozbawiona jest skrzydeł. Odważna, niezależna i silna. Ma w sobie pełno bólu i smutku, przez to co ją spotkało. Zostaje wybrana do udziału w Igrzyskach i tu dostrzega swoją szansę na pokazanie innym aniołom, że należy do ich społeczności. Chce swoją wygraną zyskać ich akceptację. W książce występuje 12 ras - każdą jest inna, ciekawa, posiada inne umiejętności i moce, każda z nich mieszka w innym królestwie, reprezentuje inne poglądy i wartości. Pojawia się tutaj także tajemniczy bohater - wampir, który coś skrywa pod swoją grzywką (nam oczywiście autorka od razu powiedziała, że to zez, qle sami musicie się przekonać 😅). Jest on tajemniczy, chłodny, nieprzenikniony i również jak Vittoria skrywa w sobie wiele bólu i cierpienia. Pokochacie go na 100% Występuje tutaj motyw igrzysk, slow burn, intryg i zdrad. Same igrzyska bardzo mi się podobały, ciągle coś się działo. Było pełno zwrotów akcji, ciągle coś zaskakiwała. Były mroczne, brutalne, ale i taki klimat towarzyszy przez całą książkę. Mi towarzyszyło pełno emocji podczas jej czytania. Książkę się wręcz pochłaniało, mi nie towarzyszyła ani minuta nudy. Relacja Vittorii i Dracona już od samego początku mi się podobała. Na początku tak tajemniczo, jego do niej ciągnęło, ona nie wiedziała co o nim myśleć. Bardzo podobał mi się wątek slow burn, który był wspaniale zbudowany, a jeszcze dobrze się nie rozkręcił i aż ciekawi, co się rozwinie dalej. Jak dla mnie to kolejna książka z tym motywem bardzo dobrze zbudowana, wszystko dzieje się w swoim tempie.

DNC przeczytałem w około 8 godzin, więc to dobra propozycja na jedno lub dwa posiedzenia z książką. Styl pisania przypomina mi Christin Golden, ale jest dostosowany do docelowej grupy czytelników (to typowa i lekka fantastyka młodzieżowa), więc historia jest łatwo przyswajalna i angażująca. Poza oczywistym nawiązaniem do Igrzysk Śmierci znalazłem też trochę Diablo, Baldurs Gate, Naruto, a nawet Piłę - mnogość motywów pozwala łatwo wyszukać coś dla siebie. Postacie wykazują potencjał do głębszej rozbudowy psychologicznej, nie stanowią jedynie wypełniacza przestrzeni. Chętnie poczytałbym więcej ich wewnętrznych monologów. Historia jest konsekwentna, wolna od błędów logicznych (a sprawdzałem bardzo dokładnie!), które mogłyby podważać wiarygodność świata. Narracja utrzymuje równomierne tempo akcji, co pozwala na zanurzenie się w fabule bez zbędnych przestojów - jeśli zwykle omijacie długie opisy otoczenia, to coś dla was: tu ich nie znajdziecie. Akcja goni akcje, nie ma chwili na nudę. Struktura powieści jest dobrze poprowadzona, a zakończenie płynnie przechodzi do drugiego tomu, którego treść znam, bo autorka to moja żona (dlatego jestem jej najbardziej czepliwym betaczytelnikiem xD), stąd wiem, że warto czekać.

"Do nadejścia ciemności" autorstwa Ewy Wnuk to powieść, która od samego początku wciąga czytelnika w świat pełen tajemnic, napięcia i mrocznych sekretów. Ewa stworzyła fascynujący świat pełen różnorodnych istot magicznych, które, mimo pokojowego traktatu, wciąż borykają się z własnymi problemami i konfliktami. "Do nadejścia ciemności" to powieść, która zachwyca zarówno złożoną fabułą, jak i głęboką psychologią postaci. Historia Vittorii jest pełna napięcia, dramatów i zaskakujących zwrotów akcji, a jej walka o uznanie i przetrwanie jest inspirującym przykładem wytrwałości i odwagi.