Dobra dziewczyna, zła dziewczyna

Dobra dziewczyna / zła dziewczyna to trochę thriller psychologiczny, a trochę obyczajówka. Spodoba się czytelnikom i pierwszego i drugiego gatunku. Robotham wykonał dobrą rzemieślniczą pracę kreując bohaterów, ich historie z przeszłości, charaktery, reakcje i splot zdarzeń. Akcja dzieje się na wielu poziomach. Jednocześnie śledzimy sprawę zabójstwa niejakiej Jodie, piętnastolatki której kariera łyżwiarska dopiero się rozkręcała i reakcje jej najbliższej rodziny na wiadomość o śmierci. Wszystko to pod czujnym okiem Cyrusa Havena, psychologa klinicznego współpracującego z policją, który wraz z zaprzyjaźnioną policjantką próbują rozgryźć sprawcę na własną rękę. Oczywiście pierwsze skrzypce gra tu zupełnie inna postać - Evie, zbuntowana nastolatka z trudną przeszłością, o której krok po kroku będziemy dowiadywać się coraz bardziej przerażających faktów. Podsumowując jest to dobra, nawet bardzo dobra, przeciekawa historia. Polubiłam bardzo głównego bohatera i jego dziwną relację z Evie. Książka o wykorzystanym potencjale na full.

Można zamknąć tę książkę w kilku krótkich słowach: rewelacyjny thriller psychologiczny. Nie jestem jednak pewna czy to wystarczy by zachęcić innych czytelników do sięgnięcia po nią skoro na półkach księgarni i bibliotek aż roi się od dobrych thrillerów. Co więc wyróżnia ,,Dobrą dziewczynę'' od reszty? Kunszt tworzenia historii tak, byśmy mieli wrażenie, że akcja pędzi na złamanie karku, a zarazem nie ma tu natłoku zdarzeń i historia morderstwa młodej dziewczyny i głównej bohaterki Evie toczą się swoim niespiesznym rytmem. Równolegle poznajemy też życiowe losy drugiej głównej postaci - psychologa Cyrusa Havena, który tak jak Evie przezył w swoim życiu niewyobrażalną traumę i pewnie dzięki temu ci dwoje potrafią się porozumieć jak nikt inny. Zaplecze psychologiczne jest tu imponujące i zdecydowanie warto się w ten aspekt zagłębić. Świetnie się to czytało.

Czy mając za sobą trudną przeszłość, która daje, o sobie znać na każdym właściwie kroku można o niej zapomnieć, czy żyć nią nie ujawniając nic z tego, co się wydarzyło, aby o tym stale nie myśleć? Przyznam, że od samego początku książka pt.''Dobra dziewczyna, zła dziewczyna'' autorstwa Pana Michaela Robothama należąca do gatunku literackiego kryminału tworzył zbyt wiele jak dla mnie tajemnic. Samo nadanie książce tytułu uważam, że było trafne, gdyż odzwierciedlało ono to, co ukrywało się w głębi przeżyć jednej z dwóch w występujących w niej głównych bohaterów o imieniu Evie, o której nikt nic nie wiedział, ponieważ nie każdy mógłby ją zrozumieć, gdyby poznał jej ból i to z czym się zmagała, a być może nie chciała o tym mówić, a może omawiać szczegóły wydarzeń z jej przeszłości osobom, którym nie ufała. Zaufanie w takiej sytuacji, w jakiej znalazła, się Evie jest bardzo ważne na każdym etapie wydarzeń tych, których można uniknąć, a co jeszcze należy poprawić w relacjach odgrywającą znaczącą rolę. Lubię, kiedy nieznajomy do tej pory autor z gatunku literatury, który jest, mojemu sercu bardzo bliski potrafi mnie zaskoczyć czymś wyjątkowym, a jeśli nie to chociaż podejmuje próbę, abym mogła spróbować dać mu szansę za to, że nie poddaje się, lecz wykazuje się odwagą i siłą pokonania własnych przeciwstawności i pomysłowości, lecz nie wszystko wyszło mu tak, jak by tego chciał idealnie. Polubiłam Cyrusa Havena, który to jako policyjny psycholog ma wiele przed sobą zawodowych i prywatnych wyzwań, nigdy się nie poddaje, ale również nie pozwala na to, aby coś zostało przed nim ukryte, dzielnie walczy z tym, co kiedyś było dla niego bólem, a może pogodził się z tym w głębi serca, może tylko udaje, że nie. Jest w nim, coś takiego, że nawet ja nie potrafię go rozszyfrować do samego końca. Wiem, że umie być dobry, troskliwy, ale uczuciowo ma problem, by ujawnić, jakie jest jego prawdziwe oblicze, a może go nie ma? Obserwując zachowania, co poniektórych bohaterów odnoszę takie wrażenie, jakby byli dla siebie samych obcy, nieufni, maskujący się idealnie, a jednak mimo szczerych chęci mają w sobie strach, że jednak sekrety ich zostaną ujawnione. Kryminał ten przedstawia obraz rodziny zamordowanej nastolatki Jodie Sheehan z jednej strony dążenie do rodzinnego idealizmu, z drugiej strony ukrywanie prawdy o rodzinie, a trzecia strona medalu to miłość do zainteresowania łyżwiarstwa na pokaz, aby udowodnić, że można sukcesami przezwyciężyć wszystko i zarobkami, jakie ono daje, wykorzystując do tego ulubienicę rodziny, aby móc cieszyć się, że jest, coś warta nie patrząc na to, czy ona podoła planom rodziców w nią zapatrzonych, a nie zwracając uwagi na syna potrzebującego również od rodziców zainteresowania. Czytając, ten kryminał można wyciągnąć wiele wniosków i zastanowić się, co jest ważne dla osób, które czują się odrzucone, czego im brakuje w życiu, a może jest coś takiego, czego najbardziej oczekują od życia, a może mają poczucie braku zaufania, co ich martwi, a co cieszy? Warto dzięki przeczytaniu tego kryminału zastanowić się nad problemami młodzieży i być może znajdzie się wspólne rozwiązanie wyjścia z trudnych sytuacji, jakie je w głębi otaczają a najważniejsze porozmawiać z nimi, czy potrafią zrozumieć słowa: dobro i zło? Czy potrafiliby się odpowiednio zachować, kiedy widzą zło u swoich rówieśników bądź rodziny i czy umieliby sobie z nim walczyć, a może w ukryciu nie mówiąc nic nikomu rozwiązać problem z użyciem środków nie zawsze pasujących do sytuacji, która zagrażałaby choćby utracie życia, które jest jeszcze przed nimi ? Mylące było dla mnie kto tak naprawdę odpowiada za morderstwo nastolatki Jodie Sheehana, która powinna żyć, a niestety nie znalazł, się nikt kto wyciągnąłby do niej pomocną dłoń, lecz istniał inny sposób na, jej nieoczekiwany problem mogący wiele zmienić, a jednak dał o sobie znać. Problemy poruszane w tym kryminale udowadniają, że życie toczy się dalej, ale mimo wszystko nie można obwiniać innych za nie, lecz siebie za to, że żyje się w świecie, w którym widzi się jedynie indywidualizm i widoczny narcyzm, o którym się nie mówi, bo wolimy oskarżać innych, a nie siebie za popełniane błędy w trakcie wychowania młodego pokolenia na przyzwoitych obywateli, a jednak pojawia się zawsze coś na drodze negatywnego zamiast pozytywnego dla osiągniętego w przyszłości idealnego celu i zadowolenia, że zrobiło się coś dobrego. I pojawia się nagle cień nadziei z trudnej przebytej przyszłości, czy uda się naprawić go, a może jedynie zapomni się o nim na chwilę i znów on z dalekiej przebytej podróży na chwilę powróci, tego nie wiemy, dopóki nie pojawi się ktoś na horyzoncie i nam pomoże się go pozbyć, a może sami spróbujemy o nim zapomnieć, choć to nie jest takie proste, ale czas pokaże i może wyleczy rany, które kiedyś zostawiła po sobie nieprzewidywalna przeszłość. Nie podobało mi się to, że kryminał zawiera za dużo rozdziałów. Polubiłam twórczość autora za to, że mogłam do samego końca poznać losy wszystkich bohaterów. Polecam przeczytać ten kryminał.

Na wstępie powiem wam, że nie ma co szufladkować ludzi, to to, czy ktoś jest dobry, czy zły, to naprawdę zależy od punktu widzenia i znajomości danej osoby. Często poprzez maski, które ludzie na siebie zakładają widzimy ich takich, jakich chcą, żebyśmy ich widzieli. Zazwyczaj prawda, wygląda zupełnie inaczej. Napomknęłam o tym, bo tutaj mamy przedstawione różne obce dziewczyny i choć bohaterzy wydadzą tutaj osądy, to jednak nie oznacza to, że w ten sposób mamy je postrzegać. Mają cechy prawdziwych ludzi i śmiało można by rzec, że nie grają, tylko zachowują się normalnie, według wytycznych tego, co przeżyły. Jedna z postaci za młodu przeżyła życie niczym wyjęte z prawdziwego horroru. Przez lata obserwowała ludzi, patrzyła na ich zachowania i nerwowe tiki. W ten sposób potrafi odróżnić kto kłamie, a kto jest szczery. Jej losy zetkną się tutaj z policjantem, który widzi możliwość współpracy z dziewczyną. Poszukując sprawcy pewnej gwizdy, wydaje mu się, że jego talent w byciu psychologiem policyjnym jest nieco niedokładny. Sam mając własną burzliwą przeszłość, dostał się do pracy z powodu traum z dzieciństwa. I tutaj mamy ciekawą zależność, bo prosząc o pomoc dziewczynę nie wie, że jej demony wciąż grasują na wolności i sama nie potrafi o nich zapomnieć. Jak zatem sądzicie, czy dwoje skrzywdzonych ludzi może mieć wspólne spojrzenie na przyszłość? Celowo nie zdradziłam ważnych faktów, gdyż uważam, że to one robią na czytelniku największe wrażenie. Język postaci bywa dosyć wulgarny, ale nic dziwnego, skoro kogoś wychowała ulica. Tam wiadomo, że stajemy się potworami po to, by już nikt nas więcej nie skrzywdził. Poprzez częste dialogi zauważamy, że agresja jest tu na pierwszym planie. Nie ma możliwości, by przerwać czytanie, gdyż mamy tu bardzo dynamiczną akcję. Każdy tutaj walczy o swoje i nie mamy się temu dziwić. Bywają momenty, że okropne opisy nie robią na nas wrażenia, jednak są i lżejsze, które bardzo grają na naszym dobrym sercu i chęci ochrony przed złem. Po skończeniu długo nie można o niej zapomnieć. Świetny thriller psychologiczny, bardzo go polecam!

Zadam przewrotne pytanie. Czy ta zła dziewczyna jest rzeczywiście zła, a ta dobra zasługuje na takie miano? Mam wątpliwości co do prawdziwości tych stwierdzeń. Mam dziwne przeczucie, że jest właśnie odwrotnie. A jak było naprawdę? Już za chwilę można się przekonać … Dwie bohaterki całkiem sobie obce, nie mające ze sobą nic wspólnego. Evie po sześciu latach życia w ukryciu zostaje odnaleziona. Była zaniedbana, brudna i nieobliczalna. Nikt nie znał jej tożsamości, wieku, nic nie wiadomo o rodzinie. Dziewczyna widmo. Została umieszczona w domu dla trudnej młodzieży. Z czasem jej opiekunem prawnym został psycholog policyjny, Cyrus Haven. Mężczyzna, który miał za sobą traumatyczne przeżycia. Może równie bolesne jak przeżycia Evie? Między nimi nawiązała się nić porozumienia. Evie ma jeden dar, który sprawia, że jest nieoceniona. Jej pomoc okaże się istotna w postępowaniu, w którym bierze udział jej opiekun. A zajmuje się sprawą morderstwa drugiej bohaterki, nastoletniej Jodie Sheehan, dobrze zapowiadającej się łyżwiarki. Jodie miała wszystko, kochających rodziców i liczne grono przyjaciół i znajomych. Ale nad nimi ciążyło widmo kłamstw i sekretów, rodzinnych skrywanych tajemnic. To one doprowadziły do śmierci dziewczyny. Gdyby ujrzały światło dzienne, postawiłyby rodzinę w niekorzystnym świetle. Ale czy jakakolwiek tajemnica rodzinna może być usprawiedliwieniem dla morderstwa? Jak trzeba być zdesperowanym, aby pozbawić życia piętnastoletnią dziewczynę, która dopiero wkraczała na drogę dorosłości? Dobra dziewczyna, zła dziewczyna to intrygujący, pełen tajemniczości i niedopowiedzeń thriller psychologiczny. Fabuła toczy się wobec głównego wątku, morderstwa nastolatki. Wszystkie zabiegi autora zmierzają do ujęcia sprawcy, i jak się okazuje wielu bohaterów idealnie wpisuje się w profil mordercy. Mieli powód, aby pozbyć się dziewczyny. Autor często i celowo nasze podejrzenia kieruje ku danej osobie, by za chwilę wyprowadzić nas z błędu i oczyścić ją z podejrzeń. Nie mamy ani chwili spokoju i wytchnienia, musimy być czujni i uważni, aby czegoś nie przeoczyć. Autor miał znakomity pomysł na fabułę. Świetnie skrojona i wykonana, na miarę mistrza. Przenikliwość i spryt autora nie ma granic, napięcie utrzymuje się od pierwszej strony. I z każdą chwilą się potęguje, osiągając kulminację w finale. Powiedzieć, że autor zaskoczył mnie zakończeniem powieści, to tak, jakby nic nie powiedzieć. Takiego końca się nie spodziewałam. Ale to tylko świadczy o wielkich umiejętnościach autora. Utrzymać do końca w tajemnicy rozwiązanie zagadki i zszokować czytelnika, to wielki wyczyn. Ta powieść porusza bardzo ważne zagadnienia. Nie ominą nas rodzinne tajemnice i tragedie, uzależnienie od narkotyków, korupcja, zakłamanie i obłuda, zniewolenie dzieci przez rodziców, układanie im przyszłości po swojemu, nie bacząc na ich marzenia. W tę lekturę się przenika całym ciałem, ona wchłania bez opamiętania. Nie sposób się od niej oderwać. Rewelacyjna. Fabuła jest przedstawiana z perspektywy Aniołka, czyli Evie, i jej opiekuna. Zarówno kobieta, jak i mężczyzna, te same wydarzenia widzą i przekazują inaczej, na inne aspekty zwracają uwagę, inaczej przeżywają i radzą sobie z emocjami. Ten zabieg urozmaica przekaz, mamy szerokie spojrzenie na całą sytuację i łatwiej nam ją zrozumieć. Polecam, znakomita i elektryzująca! Mocna i odważna! Bierzcie ją w ciemno i się nie zastanawiajcie ani przez chwilę!