Dobra Pani

"Była kolejnym skrzywdzonym przez politykę pokoleniem, kolejnym, które dla swoich potomków chciało lepszego życia." Marianna Orańska, czyli tytułowa dobra Pani doświadczyła boleśnie drugiej strony życia na dworze. Zaznała pięknego uczucia, które szybko zostało zdeptane, a aranżowane małzeństwo z księciem Albrechtem, choć na początku było dobre, to jednak liczne zdrady męża doprowadzały do upadku związku, a sztywne zasady pruskiego dworu były nie do wytrzymania dla królewny. Ta kobieta roznosiła wokół siebie radość, miłość do dzieci i sztuki, kochała podróże, dzieliła się z ubogimi tym co miała. Wyprzedzała swoje czasy, mówiła co myśli, kochała rozmawiać z ludźmi. W tej książce urzekło mnie to, że Marianna była silną kobietą. Mimo tego co ją spotkało, uśmiechała się, pomagała, żyła dla innych, tylko zakończenie jej życia bardzo mnie zasmuciło. Marianna była przedsiębiorczą kobietą, przykładem tego jest np. budowa Pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim. Nigdy tam nie byłam, ale po przeczytaniu książki przeglądałam zdjęcia pałacu w sieci i wyobrażałam sobie kolejne procesy. "Dobra Pani" to opowieść oparta na faktach. Poruszająca, pokazująca wytrwałość w dążeniu do celu, ale i obrazująca jak kobiety miały ciężko w XIX wieku. Nawet mając pieniądze, często żyły w cieniu męża, były jego ozdobą i miały zajmować się dziećmi. Ta powieść niesie też ból matki, żony i córki. Wiele tragedii spotkało Mariannę, za każdym razem traciła cząstkę siebie. W pewnym momencie miała przy sobie przyjaciela, który okazał się dla niej ogromnym wsparciem. Muszę jeszcze wspomnieć o pięknych opisach krajobrazów. Marianna dużo podróżowała, a autorka swoim piórem pokazywała piękno otoczenia, które miałam od razu przed oczami. Klimatyczna, tragiczna, bolesna, a momentami bardzo piękna opowieść o życiu Marianny Orańskiej, którą polecam ❤️

Myślę, że niejedna z nas, będąc małą dziewczynką marzyła, by być księżniczką, wyobrażając sobie którąś z postaci bajek Disneya. Gdyby zestawiono nas z prawdą, ciemniejszą stroną życia, jakie niósł za sobą owy tytuł, z pewnością byśmy się zastanowiły, czy chciałybyśmy takiego życia. Choć status arystokraty i pieniądz otwierał wiele możliwości, wiązał się też z niemałą ceną, jaką było trzeba ponieść. Sylwia Winnik przedstawia nam kulisy takiego życia, zapraszając do podążania życiowymi ścieżkami wraz z Marianną Orańską. Postacią, która bez wątpienia może stanowić autorytet odwagi i walki o własne marzenia. Jednym z nich, było pozostanie sobą w surowym świecie narzucającym sztywne zasady etykiety. W tej powieści biograficznej odnajdziemy silną kobietę, która pomimo wielu ciosów i cierpienia, odnajdywała w sobie wręcz niesamowitą siłę, by iść naprzód, a przy tym wciąż pamiętającą o innych, dostrzegającą potrzeby drugiego człowieka, zwłaszcza tych z niższych klas, dążąc do poprawy ich bytu. Czytając książkę trzeba docenić ogrom pracy, jaką autorka wykonała przy tworzeniu książki oraz kształt jaki nadała słowom. Nie mam poczucia czytania suchych faktów z życia, mogę odczuć emocje i wczuć się w postać głównej bohaterki. Mam ochotę przenieść się do opisywanych domów, ujrzeć te urzekające widoki, które i królewna Marianna miała przed sobą. Piękna to książka i choć wiele się nie mówi o Mariannie Orańskiej to cieszy mnie, że Sylwia Winnik przybliża jej postać, postać która może stać się inspiracją dla wielu. Choć wstęp może sugerować, że to będzie bardziej kolejna książka dla kobiet, myślę, że odnajdzie się w niej także niejeden czytelnik, lubujący zgłębiać historię.