Dom pod Akacjami

Mamy rok 1925, dom towarowy „Pod Akacjami” tętni życiem. Eliza i Malwina dostały w nim prace. Obie dziewczyny są zupełnie różne, Eliza ucieka od życia na wsi, chce być niezależna i zależy jej na rozwijaniu swojej kariery. Malwina natomiast została wysłana do pracy przez matkę, w jej domu każdy grosze się liczy, dziewczyna jest nieśmiała i nie chce się rzucać w oczy, woli trzymać się w cieniu. Pewnego dnia ta druga poznaje brygadzistę Michała i już coraz mniej tęskni za domem. Obie dziewczyny z dala od domów zaczynają zupełnie inne życie niż dotychczas. Każda pragnie czegoś innego. Jak im się będzie układało w pracy w domu towarowym? Czy obie osiągnął swój cel? Czy poradzą sobie z dala od rodzin, rzucone na głęboką wodę? Mało kiedy w moje ręce wpadają książki, których akcja dzieje się przed II Wojną Światową, a ta historia mnie naprawdę zaciekawiła. Autorka rewelacyjnie ukazała klimat tamtych czasów, gdzie tylko osoby z wyższych sfer miały możliwość ubierać się w domu towarowym, w suknie szyte na miarę. Teraz mamy tyle sieciówek, a w każdej niemalże to samo. Wtedy każda suknia była wyjątkowa i niepowtarzalna. Główne bohaterki pracując w „Domu pod Akacjami” mają okazję zaznać innego życia. Wcześniej mieszkając na wsi ich praca była znacznie cięższa. Eliza nie wyobraża sobie powrotu do domu rodzinnego, jest na tyle odważna i dąży do swoich celów, że naprawdę sobie świetnie radzi nawet w kontaktach z klientkami. Malwina jest jej przeciwieństwem. Do pracy wysłała ją matka by mogła dokładać się do budżetu rodzinnego. Dziewczyna tęskni za domem rodzinnym, jest nieśmiała, unika jak ognia kontaktu z obcymi, ale w głębi duszy marzy o tym by być kochaną. Podobało mi się to, że dwie główne bohaterki były zupełnie inne, mogliśmy razem z nimi zobaczyć jak okrywają inny świat, ich sukcesy, oraz porażki. Bardzo mi się podobała ta historia, może trochę długo ją czytałam ale w trakcie czytania zaczęłam urlop, a tam zupełnie nie było czasu na czytanie. Gdyby nie to podejrzewam, że przeczytałabym ją w mgnieniu oka. Powieść obyczajowa, ale zupełnie się przy niej nie nudziłam, ciągle wyskakiwało coś nowego, co tylko podsycało moją ciekawość. Co do zakończenia bardzo ciekawe, i autorka pozostawiła wiele spraw nie do końca wyjaśnionych, ale też zapowiedziała, że będzie ciąg dalszy. Tak więc mi nie pozostało nic innego jak niebawem sięgnąć po kolejną część.

Niektóre historie w całości bywają zmyślone, gdzie autor oddaje się wodzy fantazji i kreuje świat, który jawi mu się przed oczami. Każda taka historia zasługuje na przeczytanie, jednak, kiedy we wstępie czytamy, że znajdziemy tu prawdziwe losy kogoś z rodziny, więc siłą rzeczy odbiera się ją bardziej prywatnie, choćby nawet nas to nie dotyczyło. Od razu przypominamy sobie losy swojej rodziny, których również czas nie potraktował sprawiedliwie. Ja bardzo się cieszę, że nie żyłam dawniej w tym ciele, gdyż nie zniosłabym, gdyby to ktoś nakazał mi wyjść za mąż, lub przy pierwszej schadzce aby ludzie słowami już wiązali węzeł małżeński. Jednak najbardziej niezrozumiałe dla mnie było to, że rodzice potrafili wygnać krew ze swojej krwi, ciało ze swojego ciała. Wyrzucić z domu z tym jak się stoi bez najmniejszych myśli, że wyrządzają jeszcze większą krzywdę, niż już została dostąpiona. Podczas lektury rzuciło mi się w oczy jak różnorodnie jesteśmy zbudowani. Z ilu braków bądź obfitości składa się nasze myślenie. Opowieść ukazuje dawne czasy, jeszcze przed wojenne, gdzie młode dziewki wyganiano do pracy, aby wiodło się lżej. Ktoś szepnął jakieś słowa i urządzono nabór dziewcząt na obsługę w domu handlowym. Wszędzie szeptano, że tylko bogacze chadzają do niego wydawać swoje tłuste pieniądze. Jako, że naszej szesnastoletniej postaci ciężko było w domu, gdzie zły los odebrał sprawność zdrowotną jej ojcu, ona sama miał podjąć się swojej pierwszej dorosłej pracy. I tam przyjęte panny zostały ułożone w jednym pokoju, ale ich kierunki myślowe były zgoła różne. Była tam taka dziewczyna, która bała się chyba wszystkiego. Cicha i spokojna zerkała na swoje dłonie ułożone na kolanach i raz na jakiś czas podnosiła spokojny wzrok. Była jak kaczuszka na polu z kaczkami, gdzie przerażał ją nawet najmniejszy dźwięk. I to właśnie Eliza, jej totalne przeciwieństwo, postanowiła dowiedzieć się co ją tak przeraża. Tym czasem rozpoczynają pracę i jak strach miał wielkie oczy, tak przełożona, pani Matylda, ma jeszcze większe. Jest niczym kapusta zbudowana z głąbu, z oszkloną obudową, która potrafi jedynie gromić swoją osobistością, a tornada i nawałnice wylatują tylko z jej ust. Świat tutaj jakby dzieli się na dwa, gdzie w jednym dziewczyna chce być wykształcona i bogata, a druga pragnie spokoju i powrotu do wsi, lecz na drodze staje jej przyspieszone bicie serca, powiew wiatru, szelest skrzydeł motyla i czerwień wypływająca na twarzy przy każdym spojrzeniu na przystojnego kawalera. Tylko, czy jego osobowość, rodzina oraz myśli, również przemawiają w szczerych wyznaniach? Piękna historia zaklęta w dwóch młodych ciałach, które miały różne pragnienia. Czyta się ją niczym smakowanie lodów Magnum, gdzie delektujemy się nie tylko całością, ale i przypisami samych postaci. Wiele dialogów ukazuje nam zdania innych niemal na każdy temat. Czuć tutaj podtekst majętności, wywyższenia spowodowanego wypchanym portfelem i marzenia ulotne niczym bańki mydlane, gdzie trwają, dopóki starczy sił. Bardzo ją wam polecam:-)

"Dom pod Akacjami" to debiutancka powieść Małgorzaty Kołakowskiej, osadzona w realiach Polski lat 20. XX wieku. Historia dwóch młodych kobiet, Elizy i Malwiny, które rozpoczynają pracę w eleganckim domu towarowym, łączy wątki obyczajowe, romansowe i społeczne, ukazując trudności i marzenia kobiet w epoce międzywojennej . Akcja powieści rozpoczyna się w 1925 roku. Eliza to ambitna dziewczyna, zdeterminowana do osiągnięcia zawodowego sukcesu. Mierzy się z konserwatywną przełożoną, panią Matyldą, która staje na drodze jej aspiracji. Z kolei Malwina jest nieśmiała i zmuszona do pracy z powodów finansowych, marzy o powrocie do rodzinnej wsi, aż do spotkania z przystojnym Michałem. Losy dziewcząt splatają się z tajemniczą hrabiną Wiśniewską, wprowadzając do fabuły wątki intryg i klasowych podziałów . Małgorzata Kołakowska kreśli portrety bohaterek z wyczuciem. Eliza symbolizuje kobiety wyprzedzające swoją epokę, podczas gdy Malwina reprezentuje te, które tkwią w tradycyjnych schematach. W tle pojawiają się postaci drugoplanowe, jak Felicja, która wzbudziła moje zainteresowanie. Jednym z największych atutów powieści jest dbałość o detale epoki. Autorka oddaje atmosferę domu towarowego z jego eleganckimi witrynami, stukotem obcasów na marmurowej posadzce i społecznymi konwenansami. Opisy mody, relacji klasowych oraz wyzwań zawodowych kobiet tworzą przekonujące tło, które zachwyca miłośników retro . Wątek emancypacji kobiet i walki z patriarchalnymi ograniczeniami jest wyraźnie zaznaczony. Eliza, próbująca przebić się w świecie zdominowanym przez mężczyzn, staje się symbolem determinacji, ale też samotności w dążeniu do celu . Małgorzata Kołakowska pisze lekkim, przystępnym językiem, co czyni powieść idealną do czytania na relaksujące popołudnie. Dynamika akcji. i emocjonalne momenty (jak wieczorne plotki czy pierwsze miłości) wciągnęły mnie do tego stopnia, że nie mogłam oderwać się od lektury. Jednak niektóre wątki, zwłaszcza romantyczne, bywają przewidywalne, a rozwiązania konfliktów zbyt idealistyczne. "Dom pod Akacjami" to idealna propozycja dla miłośniczek lekkich historii obyczajowych z nutą nostalgii. Jeśli cenicie klimat "Stulecia Winnych" lub serialu "Złotopolscy", ta powieść przypadnie Wam do gustu. Książka sprawdzi się też jako wprowadzenie do realiów międzywojnia dla młodszych czytelniczek, choć brakuje w niej historycznego ciężaru gatunkowego . Debiut Małgorzaty Kołakowskiej to historia o marzeniach, sile kobiet i dylematach epoki, która balansuje między tradycją a nowoczesnością. Książka zasługuje na uwagę za klimat, wyraziste postacie i uniwersalne przesłanie. Jeśli szukacie literackiej podróży w czasie, która nie przytłacza dramatyzmem to "Dom pod Akacjami" będzie trafnym wyborem. Miłośniczki retro klimatów, lekkich romansów i silnych kobiecych postaci będą zadowolone z lektury. Z niecierpliwością będę czekała na kolejny tom. Moja ocena: 7/10 ⭐️ Czytajcie! BRUNETTE BOOKS

Debiut literacki Małgorzaty Kołakowskiej „Dom pod Akacjami” jest wielowątkową historyczną powieścią obyczajową z wątkami romansowym i kryminalnym. Książka przyciąga ciekawą okładką pokazującą oryginalne wejście do tajemniczego budynku. Przechodząc przez widoczne na okładce drzwi przenosimy się w czasie do roku 1925 do domu towarowego z tekstyliami Henryka Wierzchowskiego pod nazwą „Dom pod Akacjami”. Dlaczego „pod akacjami” dowiecie się podczas lektury. W tym miejscu właśnie rozpoczynają pracę dwie pierwszoplanowe postacie powieści Eliza i Malwina. Obie dziewczyny przyjechały ze pobliskich wiosek. Eliza marzy o życiu w mieście, z dala od ciężkiej pracy i presji szybkiego zamążpójścia, Malwina przyjechała wbrew sobie, zmuszona biedą w domu i brakiem innych możliwości zarobkowania. Fabuła powieści jest okazją przedstawienia czytelnikom przez pisarkę perypetii życiowych obu dziewcząt, tych związanych z pracą jaką przyszło im wykonywać, ale także tego co wydarzyło się w ich życiu osobistym. „Dom pod Akacjami” jest książką o życiu kobiet na początku XX wieku w Polsce, bo to kobiety są tu bohaterkami zarówno pierwszo jak i drugoplanowymi. Poznajemy kontrast między ich życiem na wsi i w mieście, ale także ten wynikający z różnicy związanej ze statusem społecznym i finansowym. Klientkami domu towarowego są bowiem osoby pochodzące z okolicznej arystokracji. Jedną z nich jest trzecia główna postać powieści czterdziestokilkuletnia majętna wdowa, hrabina Helena Wiśniewska, jedna z najbogatszych kobiet w okolicy. W tle przewija się motyw miłości zarówno wśród postaci pierwszo jak i drugoplanowych. Jedne są szczęśliwie zakochane, inne zmagają się z wyborem między uczuciem a odpowiedzialnością, obowiązkiem, a jeszcze inne poznają smak zdrady i fałszywych obietnic. Kobiety bez względu na wiek i status materialny chcą być kochane, szczęśliwe i adorowane. Jednak nie zawsze obiekty ich uczuć są uczciwi i szczerzy. Pisarka zwraca uwagę na lęki matek obawiające się o los córek, żeby nie zostały wykorzystane, porzucone, źle traktowane. I to bez względu na ich status społeczny, bo o swoją córkę boi się zarówno matka Malwiny jak i hrabina Wiśniewska. Ale dojrzałe, bogate kobiety także narażone są na różne niebezpieczeństwa ze strony mężczyzn, co widzimy na kartach powieści. Relacje męsko-damskie są niezmiernie interesującym i ważnym motywem w tej historii. Główna część akcji utworu koncentruje się na funkcjonowaniu domu towarowego, w związku z czym mamy okazję poznać, jak wyglądały relacje w miejscu pracy w latach 20-tych XX wieku. Obserwujemy tworzenie się więzi między dziewczynami, które już pracowały w sklepie i „nowymi”, między przełożonymi a „szeregowymi” pracownikami, nawiązywanie się przyjaźni i rodzenie się odpowiedzialność za siebie nawzajem. Widzimy także jak tradycja dotycząca prowadzenia interesów i sprzedaży ściera się z nowoczesnością w postaci wprowadzania reklamy czy doradzaniu klientkom. A także jak wygląda awans społeczny kobiet zatrudnianych w takich miejscach i ich dylematy wyboru między karierą a rodziną. Wprowadzony przez autorkę wątek kryminalny dodaje powieści atmosfery tajemniczości, napięcia i zagadkowości, ubarwia ją. Rozwiązanie zagadki jest zaskakujące i jest pretekstem do zwrócenia uwagi na tajemnice z przeszłości, które wpływają na teraźniejszość determinując ludzkie zachowania. Jak widać autorka do przedstawianej fabuły zręcznie wplata szereg tematów społecznych takich jak prawa kobiet, ich awans społeczny, ambicje, uwikłanie w przestrzeganie społecznych konwenansów i ról jakie powinny spełniać, stereotypy związane z kobiecością, ale także relacje męsko-damskie i relacje w pracy. Wśród postaci mamy całą plejadę osobowości, charakterów i temperamentów. Jedne dziewczęta marzą o założeniu rodziny i miłości a inne chciałyby mieć sukcesy zawodowe, coś osiągnąć. Niektóre są pewne siebie, odważne, zdecydowane w swoim postępowaniu, gotowe przełamywać stereotypy, mieć swoje zdanie i je prezentować. Inne są wycofane, niepewne, lękowe, niechętne nowościom, z tęsknotą wypatrują możliwości wejścia w znany im schemat życia. Realistyczne, autentyczne postacie, ich zachowania i decyzje, czasami kontrowersyjne z łatwością angażują emocjonalnie czytelnika. Jedne budzą sympatię inne irytację, ale trudno pozostać wobec nich obojętnym. Ich losy śledzimy z autentyczną ciekawością. Książka jest napisana w lekkim stylu, jest przyjemna w odbiorze, ponadczasowa pod względem wielu poruszanych kwestii. Akcja płynie na ogół w swoim tempie, ale wprowadzony wątek kryminalny i niespodziewane wydarzenia powodują wzrost napięcia, akcja wówczas przyspiesza, co ponownie rozbudza czytelniczą ciekawość. Pisarka dobrze poradziła sobie z oddaniem realiów epoki, co dodaje realizmu całej opowieści. Podsumowując dzięki lekturze mamy okazję do mnóstwa ciekawych obserwacji życiowych i refleksji, a konkluzją jest stwierdzenie, że mimo zmiany epoki i upływu czasu motywacja postępowania ludzi i pewne schematy ich zachowań pozostają takie same. Kobiety wciąż szukają miłości, uwagi, szacunku, a nie zawsze trafiają na odpowiedzialnych i wartościowych partnerów. W miejscu pracy płeć piękna nierzadko rywalizuje z mężczyznami, a nowe pomysły trafiają często na mur niechęci doświadczonych pracowników. Widzimy także, że warto marzyć i podejmować działania w kierunku ich spełnienia. „Dom pod Akacjami” jest intersującą powieścią obyczajową wyróżniająca się oryginalną fabułą i dopracowaną strukturą. Dla mnie był odpoczynkiem od ostatnio czytanej literatury wojennej i takiej z wątkami patriotycznymi. Szkoda tylko, że na dalsze losy bohaterek przyjdzie trochę poczekać.

Lubię sięgać po debiuty, bo ich lekturze zawsze towarzyszy niewiadoma i jednocześnie nadzieja na wyłowienie z literackiego oceanu drogocennej perły. Gdy tylko przeczytałam opis „Domu pod Akacjami”, który przenosi w realia mojego ulubionego okresu w literaturze – dwudziestolecia międzywojennego – wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. I rzeczywiście, czytając, miałam wrażenie, że Autorka uchyliła przede mną drzwi do świata, który odszedł, ale wciąż mieni się tysiącem barw. Z każdym rozdziałem czułam tę samą tęsknotę, jaka budziła się w sercach głównych bohaterek powieści Elizy, Malwiny i hrabiny Heleny. Tęsknotę za wolnością, miłością i prawdą. Ich radości były jak delikatne płomyki świec, a smutki jak ciężkie krople deszczu spadające na brukowane ulice. Towarzyszyłam ambitnej Elizie, gdy z bijącym sercem opuszczała wieś, która dla niej była jak ciasny gorset, duszący, uwierający, skazujący na życie, którego nie chciała. Miasto kusiło ją niczym wystawa pełna koronkowych rękawiczek i kapeluszy z piórami obietnicą innego, piękniejszego, bardziej własnego życia. Praca w Domu pod Akacjami od początku była dla każdej z dziewcząt niepewnym gruntem. Niosła wiele możliwości, ale jeszcze więcej zagrożeń. Jednak nie tylko w pracy można było stracić grunt pod nogami, bo każda z bohaterek, od młodziutkiej Malwiny po dojrzałą hrabinę Helenę, pragnęła być ważna dla kogoś, kochana. Nawet za cenę złamanych zasad i własnej dumy. Bo miłość w tej powieści przypominała wzniosłą balladę, do której zakradały się fałszywe nuty zaślepienia, wykorzystania, niespełnionych nadziei. Czytając, nie mogłam nie myśleć o tym, jak trudne było wówczas życie kobiet, które próbowały wyrwać się z utartych ról. Świat dawał im coraz więcej pozornych możliwości, ale wciąż wymagał, by wybierały pomiędzy pracą a małżeństwem, niezależnością a spełnianiem oczekiwań innych. Autorka ukazała odwagę kobiet, by wyjść poza schemat i zawalczyć o prawdę oraz własne szczęście, nawet kosztem ryzyka utraty pracy czy ostracyzmu społecznego. W tej powieści znajdziemy jednak dużo więcej niż sklepowe plotki o życiu właścicieli domu towarowego, klientek i pracownic, także intrygujący wątek kryminalny. Wyjaśnienie przyczyny piętrzących się niepokojących zdarzeń, kradzieży, sabotaży, gróźb, ciekawiło mnie równie bardzo jak miłosne perypetie bohaterek. „Dom pod Akacjami” nie tylko mnie zaintrygował i wzruszył, ale też otulił jak stary szal, pełen zapachów minionych lat, utkany z całej gamy emocji, nadziei, rozczarowań, pierwszych pocałunków i niespełnionych obietnic, ale też marzeń sięgających daleko za horyzont rodzinnej wsi oraz nostalgii za bliskością, która nie zna wieku ani statusu. Cudownie będzie sięgnąć po kolejną część, bo zakończenie sugeruje, że możemy jej z niecierpliwością wyczekiwać.