Dom wyjątkowy. Tom 2. Po stronie piekła

Mówi się, że to „wyjątkowi ludzie tworzą wyjątkowe miejsca”. I faktycznie, coś w tym jest 🙌🏻 To ludzie budują atmosferę, sprawiają, że i w tych najcięższych momentach w życiu, gdy ma się obok siebie kogoś życzliwego, jest nieco łatwiej. Tak, jak bohaterom powieści autorstwa Katarzyny Majewskiej-Ziemby „Po stronie piekła”. To drugi tom serii Dom Wyjątkowy. Zastajemy w nim bohaterów znanych z pierwszej części - „Pod milczącym niebem”, po wybuchu II wojny światowej. Mieszkańcy Domu Wyjątkowego, czyli sierocińca prowadzonego przez siostry zakonne, są już dorośli, wychowankami są już inne dzieciaki. Wszyscy zmagają się z innymi troskami dnia codziennego, do których dochodzą wszelkie obostrzenia związane z wybuchem wojny. Życie w strachu i pod tzw. butem okupanta nikomu nie służy. Wszechobecne ubóstwo i głód wyzwalają w ludziach najgorsze cechy. Instynkt przetrwania daje o sobie znać, zmienia niektórych na gorsze i popycha do kumoterstwa i kolaboracji z nazistami. Także strata bliskich i poczucie winy nie pomagają. Czy mimo wszystko bohaterom uda się przetrwać te najgorsze momenty i ocalić człowieczeństwo? „Po stronie piekła” to niezwykle przejmująca opowieść o trudnych wyborach. Wyborach między powinnością, robieniem tego, „co potrzeba”, a ratowaniem siebie, swojego życia. To też historia o rozdzielonych rodzinach, o bliskich znajdujących się po dwóch stronach muru. To też powieść o ludziach, którzy mieli odwagę. Odwagę, by walczyć - nie zawsze z bronią w ręku, ale chociażby przez ocalenie drugiego człowieka - bo w końcu to życie ludzkie jest najważniejsze! Powieść mnie urzekła. Zachwyciła tak samo, jak i pierwszy tom. Autorka w niebywały sposób oddała charakter tamtych czasów - okupowanej Warszawy. Po mistrzowsku połączyła fikcję literacką z prawdą historyczną - w powieści pojawiają się takie postaci jak chociażby Irena Sendlerowa czy doktor Korczak. Do tego wciągająca fabuła i postaci - niepowtarzalne i jedyne w swoim rodzaju, aż chce się więcej!

(...) Wrzesień 1939 r. Życie w Domu Wyjątkowym prowadzonym przez siostry zakonne musi zderzyć się z wojenną codziennością. Nieustanny lęk, głód, choroby. Zakonnice starają się by dzieci jak najmniej odczuły skutki wojny, jednak i do ich drzwi wkrótce zapuka śmierć w mundurze. Jednocześnie dawni wychowankowie, Rączka, Jurek, Inezka, Marianna, Gerek starają się odnaleźć w tej okrutnej rzeczywistości. Ale to co najgorsze dopiero ma nadejść... "Po stronie piekła" to przejmująca tragedią wojny, pełna bólu i emocjonalnego ładunku historia, która nie pozostawia czytelnika obojętnym i na długo zapada w pamięć. Autorka stworzyła fabułę, która trzyma w podskórnym napięciu z przeczuciem, że stanie się coś, czego tak bardzo byśmy nie chcieli. Momentami czytałam ze ściśniętym gardłem i łzami w oczach. Wojna ukazana tu przez pryzmat cierpienia, strachu, walki o człowieczeństwo, ma wpływ na każdego, bez względu na wiek, status społeczny. Przekonali się o tym bohaterowie powieści, którzy zdają się być jej największą siłą. Zwyczajni, pełni emocji i wewnętrznych rozterek, muszą każdego dnia podejmować wybory, z których żaden nie jest dobry. Mierzą się z własną bezsilnością wobec bezwzględnej siły wroga, ale i zdradą najbliższych, co chyba najbardziej boli. Na naszych oczach rozpada się z dnia na dzień ich życie, a my możemy tylko zastanawiać się jak sami byśmy postąpili. Ogromne wrażenie na mnie zrobiła odwaga tych, którzy podjęli walkę na miarę swoich możliwości. Znajdziemy tu motyw przemycania dzieci z getta na aryjską stronę, organizowanie fałszywych dokumentów, niesienie pomocy za mur, co wiązało się z ryzykiem utraty życia. Ale najbardziej wzruszający wątek, to chyba ten o doktorze Korczaku i "jego" dzieciach, bo autorka w fikcyjną opowieść wplotła sytuacje, które naprawdę miały miejsce i nazwiska, znane z kart historii. Pokazała też jak wojna potrafi zmieniać ludzi, wystawić sumienie na najcięższą próbę, ale jednocześnie, jaka siła drzemie w człowieku i ile znaczy solidarność nawet w najmroczniejszych czasach. Ta opowieść oparta na ludzkich emocjach jest zdecydowanie warta uwagi. Polecam!!!