Dungeon Crawler Carl. Tom 1

Najlepsze co czytałem od lat :-)

Czy jesteś w stanie wyobrazić sobie świat, w którym Twoje przetrwanie zależy od tego, jak bardzo jesteś… rozrywkowy dla widzów? „Dungeon Crawler Carl” Matta Dinniman’a to książka, która już od pierwszych stron daje jasno do zrozumienia, że nie będzie w niej miejsca na nudę, logikę ani zdrowy rozsądek. I wiesz co? bardzo tego potrzebowałam! Tym bardziej, że wchodząc w tę historię czułam się jakbym zagłębiała się w grze RPG, w której nie znam zasad, ale wiedziałam, że zaraz coś wybuchnie. I wybuchło. Punkt wyjścia w historii jest totalnie absurdalny: kosmici niszczą Ziemię, a garstka ocalałych trafia do lochu, który okazuje się być międzygalaktycznym reality show. Brzmi jak żart? Trochę tak. Ale i, dalej zagłębiamy się w historii dostrzegamy, że pod warstwą groteski kryje się coś więcej. Bowiem czuć ostrą satyrę na naszą potrzebę oglądania cudzej walki o przetrwanie, tych wszystkich realisty show z ich największymi „dramami” byle tylko było „ciekawie”. Carl jako bohater to strzał w dziesiątkę. Zwykły facet wrzucony w totalnie nienormalne okoliczności, który reaguje dokładnie tak, jak można się spodziewać - frustracją, niedowierzaniem i próbą ogarnięcia chaosu, który nie daje się ogarnąć. I o ile bardzo polubiłam Carl to jednak prawdziwą perełką tej historii jest… Królewna Pączuś. Ja jako osoba, która nie lubi kotów (wybaczcie kociarze) mówię to całkiem serio i z pełnym przekonaniem. Ta kotka kradnie każdą scenę. Jej charakter, sarkazm i absolutne poczucie wyższości tworzą z Carlem duet, który jest jednocześnie komiczny i… dziwnie autentyczny (kto ma kota, albo kociarza blisko siebie wie o co chodzi). Jednak to, co mnie kupiło najmocniej w tej historii, to balans między brutalnością a humorem. Przychodzą momenty, kiedy autor jest naprawdę bezwzględny dla bohaterów, bo świat lochu nie wybacza błędów. A jednak za chwilę napięcie zostaje rozbrojone czarnym, absurdalnym humorem w taki sposób, że śmiejemy się w momentach, w których chyba nie powinniśmy. Do tego tempo książki nie pozwala nawet na chwilę oddechu. Tu ciągle coś się dzieje - nowe poziomy, nowe zasady, nowe zagrożenia. Trochę jak w grze, w której nie możesz zapisać postępu i wyjść. I może właśnie dlatego tak trudno się od niej oderwać. Ocena 8,5/10 - „Dungeon Crawler Carl” to totalny chaos, ale chaos kontrolowany. Ta książka ma być przede wszystkim rozrywką i świetnie spełnia tę rolę. Jeśli szukasz czegoś, co wyrwie Cię z czytelniczego marazmu i pokaże, że literatura nadal potrafi być dzika, nieprzewidywalna i… po prostu zabawna - to jesteś w dobrym miejscu.

Czy jesteś w stanie wyobrazić sobie świat, w którym Twoje przetrwanie zależy od tego, jak bardzo jesteś… rozrywkowy dla widzów? „Dungeon Crawler Carl” Matta Dinniman’a to książka, która już od pierwszych stron daje jasno do zrozumienia, że nie będzie w niej miejsca na nudę, logikę ani zdrowy rozsądek. I wiesz co? bardzo tego potrzebowałam! Tym bardziej, że wchodząc w tę historię czułam się jakbym zagłębiała się w grze RPG, w której nie znam zasad, ale wiedziałam, że zaraz coś wybuchnie. I wybuchło. Punkt wyjścia w historii jest totalnie absurdalny: kosmici niszczą Ziemię, a garstka ocalałych trafia do lochu, który okazuje się być międzygalaktycznym reality show. Brzmi jak żart? Trochę tak. Ale i, dalej zagłębiamy się w historii dostrzegamy, że pod warstwą groteski kryje się coś więcej. Bowiem czuć ostrą satyrę na naszą potrzebę oglądania cudzej walki o przetrwanie, tych wszystkich realisty show z ich największymi „dramami” byle tylko było „ciekawie”. Carl jako bohater to strzał w dziesiątkę. Zwykły facet wrzucony w totalnie nienormalne okoliczności, który reaguje dokładnie tak, jak można się spodziewać - frustracją, niedowierzaniem i próbą ogarnięcia chaosu, który nie daje się ogarnąć. I o ile bardzo polubiłam Carl to jednak prawdziwą perełką tej historii jest… Królewna Pączuś. Ja jako osoba, która nie lubi kotów (wybaczcie kociarze) mówię to całkiem serio i z pełnym przekonaniem. Ta kotka kradnie każdą scenę. Jej charakter, sarkazm i absolutne poczucie wyższości tworzą z Carlem duet, który jest jednocześnie komiczny i… dziwnie autentyczny (kto ma kota, albo kociarza blisko siebie wie o co chodzi). Jednak to, co mnie kupiło najmocniej w tej historii, to balans między brutalnością a humorem. Przychodzą momenty, kiedy autor jest naprawdę bezwzględny dla bohaterów, bo świat lochu nie wybacza błędów. A jednak za chwilę napięcie zostaje rozbrojone czarnym, absurdalnym humorem w taki sposób, że śmiejemy się w momentach, w których chyba nie powinniśmy. Do tego tempo książki nie pozwala nawet na chwilę oddechu. Tu ciągle coś się dzieje - nowe poziomy, nowe zasady, nowe zagrożenia. Trochę jak w grze, w której nie możesz zapisać postępu i wyjść. I może właśnie dlatego tak trudno się od niej oderwać. Ocena 8,5/10 - „Dungeon Crawler Carl” to totalny chaos, ale chaos kontrolowany. Ta książka ma być przede wszystkim rozrywką i świetnie spełnia tę rolę. Jeśli szukasz czegoś, co wyrwie Cię z czytelniczego marazmu i pokaże, że literatura nadal potrafi być dzika, nieprzewidywalna i… po prostu zabawna - to jesteś w dobrym miejscu.