Dysharmonia

„Asymetria” i „Dysharmonia” to znakomite i nieoczywiste thrillery Bartosza Szczygielskiego z nietuzinkową bohaterką Alicją Mort. Oba tytuły sugerują, że w kreowanej przez Autora rzeczywistości coś zgrzyta, psuje ład i porządek wprowadzając element chaosu. Czy to zepchnięta w niepamięć przeszłość dopomina się o uwagę wykrzywiając linię teraźniejszości? Czy może zakłócają ją otaczający Alicję ludzie, którzy okazują się inni niż myślała? A może w końcu to w niej samej tkwi sprzeczność, która z jednej strony pozwala jej być profesjonalistką, w tym co robi, a z drugiej nie zauważać sygnałów dotyczących jej sfery osobistej? "Niektóre sekrety powinny na zawsze pozostać w zamknięciu." Autor mocno zaczyna drugi tom, by stopniowo odkryć przed nami ścieżkę prowadzącą Alicję do jej tu i teraz. Jej życie okazuje się równie skomplikowane i niebezpieczne, jak sytuacja, w której się znajduje, a nieuchronne konsekwencje jej działań są w dużej mierze wynikiem nieustępliwości kobiety w dążeniu do prawdy. Również prawdy o niej samej. Bo czy wymazanie z pamięci szkolnej tragedii mogło być jej reakcją obronną na wydarzenia sprzed lat? I czy ze swoją umiejętnością czytania ludzkich emocji mogła tak bardzo pomylić się w ocenie swojego mentora? Czy ten mógł być zamieszany w mroczne sprawy związane z zaginięciami kobiet na przestrzeni wielu lat? Z dreszczykiem ekscytacji ponownie dałam się wciągnąć Autorowi w dynamiczną i pełną napięcia opowieść, w której intrygi, zbrodnie i niepokojące odkrycia splatają się w fascynującą całość, a przeszłość odciska swe mroczne piętno. Postać Alicji przyciąga swą tajemniczością i wielowymiarowością. Z jednej strony łatwo można się z nią utożsamić, z drugiej jej motywacje i decyzje nie zawsze są oczywiste, a Autor, stawiając bohaterkę w moralnie niejednoznacznych sytuacjach dodaje jej głębi. Jeśli zaintrygowała Was postać Alicji koniecznie rozpocznijcie spotkanie z nią od „Asymetrii”, co pokaże Wam, jak zmieniała się nie tylko sytuacja zawodowa i osobista kobiety, ale i ona sama. I prócz tajemnicy z przeszłości, to właśnie podejście Autora do Alicji ujęło mnie w tej części najbardziej, bo pozwolił jej ewoluować wraz ze zmieniającymi się realiami, ale jednocześnie zachował jej skomplikowany charakter. W „Dysharmonii” zyskamy odpowiedzi na kilka pytań, ale niektóre wątki pozostaną otwarte budząc naturalny apetyt na kontynuację. A zakończenie? Mimo że w pewnym stopniu się go domyśliłam, to Autor i tak zdołał mnie zaskoczyć. Czekam z niecierpliwością na kolejną część, a Was szczerze zachęcam do delektowania się dwiema poprzednimi, zanim Alicja po raz trzeci zapuka do naszych drzwi.

Alicja Mort próbuje zmienić kierunek swojego życia. Można powiedzieć, że jest status zawodowy wskoczył na poziom wyżej. Jest bardzo blisko objęcia bardzo dobrego stanowiska i względnie wyjść na prostą. Tylko czy Alicji Mort pisany jest spokój i normalne życie? W jej byłej szkole, w trakcie remontu zostaje wykopana kapsuła czasu sprzed 30 lat. W środku tego symbolu przeszłości zostają znalezione szczątki rówieśniczki z klasy, która zaginęła mniej więcej w czasie kiedy ją wkopywano. Pewne ślady znalezione na szczątkach kierują śledczych bezpośrednio do Alicji. Chcąc nie chcąc Mort musi podjąć prywatne śledztwo – to jest dla niej sprawa honorowa. Wydawałoby się, że Alicja to samodzielna i silna kobieta, która trzyma swoje życie w ryzach. Niestety najprawdopodobniej to tylko pozory. Ktoś steruje wszystkim wokół niej i pcha ją w szpony nie do końca jasnego przeznaczenia. Czy zakończenie tej historii będzie mieć szczęśliwy finał? „Dysharmonia” to moje drugie spotkanie z twórczością Bartosza Szczygielskiego. Tak się złożyło, że były to dwa spotkania od razu z serią. Lepszej przygody z tym autorem nie mogłem sobie wyobrazić. Drugi tom to dosłownie sztos. Autor podniósł poprzeczkę na taką wysokość, że nawet Armand Duplantis miałby problem przeskoczyć ją za pierwszym razem. Napiszę krótko, wprost do autora. Panie Bartku – przeszły mnie dreszcze, proszę o jeszcze. Brawo Polecam gorąco!

„Dysharmonia” mrozi krew w żyłach niczym kolor okładki. Idealna lektura na upalne dni. Alicja Mort, kiedyś pracowała w policji, a teraz działa na własną rękę. Pewnego dnia odwiedza ją prokurator Kos, która przekazuje jej dziwną informację. Gdy Alicja miała 8 lat, w jej szkole została zakopana kapsuła czasu. Niedługo po tym zaginęła Wiktoria Żarska, koleżanka Alicji. Nigdy jej nie odnaleziono. Teraz jednak podczas prac remontowych kapsuła czasu została naruszona i postanowiono ją otworzyć. W środku zastali coś, czego nikt nie spodziewał się zastać. Były tam odcięte ręce Wiktorii… Alicja staje się podejrzana, bo pod paznokciami znaleziono DNA dwóch osób, w tym jedna była powiązana z Alicją. W życiu prywatnym Mort nie układa się najlepiej, a i w pracy nie jest lepiej. Jak to wszystko wpłynie na Alicję oraz co stało się z Wiktorią? Książka na początku wydaje się przyjemna, akcja rozkręca się powoli. Jednak z każdą kolejną stroną staje się coraz bardziej wciągająca i przerażająca. Autor prowadzi akcję dwutorowo, w chwili obecnej oraz kilka dni wcześniej. To pozwala czytelnikowi powili odkrywać, co się stało, snuć teorie. Jednak zakończenie jest niesamowicie zaskakujące. Dla mnie to był szok. Jednocześnie czytając ostatnie strony miałam gęsią skórkę, dużo się działo. Ta książka jest dopracowana pod każdym względem. Autor konsultował się z wieloma osobami, dzięki czemu jest zachowana autentyczności i profesjonalizm. Jest to wyczuwalne podczas czytania. Jeśli szukasz dobrego kryminału, czytaj „Dysharomonię”!