Dziadek Tomek

Książka, której lektura wywołała we mnie mieszane uczucia, a nawet trochę mnie strwożyła. Wszystko za sprawą fabuły do złudzenia przypominające wydarzenia z czarnych kart historii... "Dziadek Tomek" autorstwa Stepana Zavrela opowiada o pięknej relacji tytułowego dziadka z wnukami. Ilustracje są bardzo charakterystyczne dla tego autora, który jest również ich twórcą. Książka jest częścią projektu „Ja, Europejczyk” mającego "za zadanie wspieranie i promowanie różnorodności kulturowej oraz językowej". Dziadek Tomek jest człowiekiem pełnym życia pomimo swego wieku. Zaraża otoczenie swoją pozytywną energią i szalonymi pomysłami, a jego bogata wyobraźnia zabiera jego wnuki i dzieci z sąsiedztwa w podróże do niezwykłych, baśniowych krain. Wszystko zmienia się za sprawą burmistrza, który pewnego dnia w telewizji oznajmia, iż stworzył wspaniałe miejsce dla wszystkich babć i dziadków - Szczęśliwy Dom. Pod płaszczykiem troski o staruszków, burmistrz ma zamiar umieścić wszystkich w jednym miejscu, wbrew ich woli. Uruchamia oddział dziadkowych łapaczy, których zadaniem jest schwytać nawet tych najbardziej opornych, w tym dziadka Tomka. Następnie, pod osłoną nocy, wszystkie babcie i dziadkowie zostają wywiezieni autobusami do domu wesołej starości. Dzieci wyrażają zaniepokojeni zniknięciem swoich bliskich, ale rodzice zapewniają ich, że staruszkowie są szczęśliwi nowym miejscu. Niedługo potem w telewizji pojawia się propagandowy reportaż ukazujący wspaniałe życie w Szczęśliwym Domu. Komfortowe wnętrza, soczysto zielone ogrody, szeroki wachlarz aktywności... Jednak dzieci od razu zauważają, że żaden z pensjonariuszy nie uśmiecha się, a dziadek Tomek jakby przygaszony, nieszczęśliwy. Wnuczęta postanawiają uwolnić swoje babcie i dziadków i sprowadzić do ich domów. W tajemnicy przed rodzicami, wdrażają w działanie plan ratunkowy. Jak się skończy ta historia? Na szczęście, dobrze. Jednak czytając ją i analizując ilustracje, nie potrafię oprzeć się wrażeniu, że jest to pewnego rodzaju nawiązanie do przykrych wydarzeń z przeszłości - wyłapywanie staruszków, wywożenie ich w nocy i umieszczanie wbrew ich woli w zamkniętym ośrodku... Bez wątpienia budzi pewne refleksje.