Dzień tryfidów

Dzień Tryfidów, obok wydanego ostatnio Rękopisu Hopkinsa, to kolejna książka postapokaliptyczna, która ukazała się w ramach serii Wehikuł czasu. Mamy tutaj wiele klasycznych motywów dla tego typu literatury - koniec świata, z którego obronną ręką wychodzi zaledwie znikoma część ludzkości, wszechobecny chaos i bezprawie w pierwszych dniach, czy próba stworzenia własnej bezpiecznej przystani, która będzie samowystarczalna. Tym, co jednak wyróżnia Dzień Tryfidów jest fakt, że większość ludzi traci wzrok w czasie oglądania komety oraz tytułowi Tryfidzi. Są to rośliny, które z początku wydają się być zupełnie nieszkodliwe, a przy tym mające dużo cennych właściwości z rolniczego punktu widzenia. Z czasem okazuje się, że stają się niebezpieczne, atakują ludzi i o zgrozo, mogą się przemieszczać. Jak wyglądają mniej więcej oddaje to ilustracja okładki, a motyw roślin zjadających ludzi nie jest obcy we współczesnej literaturze i można je spotkać w wielu grach komputerowych czy filmach. Dlatego cieszę się, że mogłem poznać tę historię. Książka Wyndhama powstała ponad 70 lat temu, więc opis tego, co dzieje się następnego dnia po tym, jak wszyscy ludzie oglądający kometę tracą wzrok, współcześnie nie różni się od wielu innych książek postapokaliptycznych. Podobnie jak i dalsze wydarzenia - plądrowanie sklepów, żeby zdobyć jedzenie, próba jakiejś organizacji, czy stworzenia własnej enklawy, która byłaby samowystarczalna. Interesującym czynnikiem są tutaj Tryfidzi, ponieważ bardzo uprzykrzają życie bohaterom, przez co codziennie obowiązki nie są wcale takie łatwe, a zginąć przez nie można bardzo łatwo. Oczywiście po tylu latach wiele z przedstawionych tutaj wydarzeń może lekko trącić myszką, niekiedy nie wszystkie decyzje bohaterów są logiczne i zrozumiałe. Pomimo pewnych wad to nie ukrywam, że książkę czytało mi się bardzo dobrze. Dużą w tym rolę odgrywa Bill Masen, który znów niczym się nie wyróżnia, nie jest jakimś bohaterem, a jednak z przyjemnością śledziłem jego losy oraz ludzi, którzy się do niego przyłączyli. W Dniu Tryfidów Wyndham stworzył prostą, ale dobrze napisaną historię, z motywem roślin zjadających ludzi, osadzoną w postapokaliptycznym świecie. Pomimo upływu lat opowieść wciąż potrafi zainteresować.

Od dawna fascynowały mnie książki czy też filmy katastroficzne, kataklizmy, ogólnie post-apo i science fiction, choć bardziej w filmach uwielbiałam te emocje. Dlatego też z przyjemnością pokazuje Wam dzisiaj książkę ,,Dzień Tryfidów" Johna Wyndham, która jest moim zdaniem klasyką gatunku post-apo, ale nie tylko ona jedna zresztą. Czy ktoś z Was już czytał albo ma w planach? Świat stworzony przez autora zaskakuje, a główne motto brzmi: co zrobić, żeby przeżyć. Bohater tej książki imieniem Bill będzie musiał zmierzyć się z tym zadaniem, jakże trudnym, gdyż będzie miał wielu różnych przeciwników. Ucieknie od jednych, będzie musiał zmierzyć się z kolejnymi. To obraz zagłady, na którą zapracowali sobie ludzie. Historia ta ma już wiele lat i to widać choćby w języku, jakim posługuje się autor. Z całej książki najbardziej rzuca się w oczy świat wykreowany przez autora. Widać, że skupił się w 99% na tym i na zagładzie. Bohaterowie są bardzo przezroczyści. Są, bo są, ale nie wnoszą nic szczególnego, przynajmniej to są moje odczucia. Odgrywają jedynie przypisane role. Mimo to czyta się ją przyjemnie. Apokaliptyczny obraz świata przeraża, budzi wiele emocji. Jest to na pewno książka, która pozostawia nam przestrzeń na rozmyślanie, która wywołuje ciarki na plecach, a to mi wystarczyło, aby stwierdzić, że książka jest warta przeczytania.