Dziennik Reni Spiegel

„Dziennik Reni Spiegel” to niezwykłe świadectwo życia młodej polskiej Żydówki z Przemyśla, która na kartach swojego pamiętnika zapisuje codzienne przeżycia, marzenia, wiersze i emocje związane z pierwszą miłością. Wraz z wybuchem II wojny światowej świat szesnastoletniej Reni zmienia się bezpowrotnie. Dziewczyna zostaje oddzielona od matki, obserwuje narastający terror okupantów, deportacje mieszkańców oraz utworzenie przemyskiego getta, do którego ostatecznie trafia. Sięgając po tę książkę, spodziewałam się historii bardziej skupionej na wydarzeniach wojennych. Tymczasem otrzymałam przede wszystkim zapis codzienności nastolatki, która dorasta w niezwykle trudnych czasach. Z tego powodu lektura momentami mnie nużyła, zwłaszcza że nie przepadam za formą pamiętnika. Długie opisy uczuć i codziennych przeżyć nie zawsze potrafiły utrzymać moje zainteresowanie. Dużym atutem książki są natomiast wiersze Reni. Pokazują jej wrażliwość i talent poetycki, a także nadają całej historii wyjątkowy charakter. Szczególnie poruszyła mnie obecna niemal na każdej stronie tęsknota za matką. To właśnie ten motyw najbardziej zapadł mi w pamięć i sprawił, że historia Reni stała się bardzo osobista i autentyczna. Mimo że książka nie do końca trafiła w mój gust, uważam ją za niezwykle wartościową. Jest poruszającym świadectwem codzienności młodej Żydówki żyjącej w okupowanej Polsce. Nie jest to typowa literatura wojenna, lecz przede wszystkim prawdziwe wspomnienia dziewczyny, która przeżywa pierwszą miłość, przyjaźnie, złości i lęki w cieniu wojny. Myślę, że odbiór tej książki zależy od oczekiwań czytelnika. Jednych zachwyci jej autentyczność, innych może rozczarować mniejsza ilość opisów wydarzeń wojennych. Ja jestem gdzieś pośrodku. „Dziennik Reni Spiegel” nie jest książką, która mnie zachwyciła, ale z pewnością jest książką ważną. To historia prawdziwa – i właśnie to stanowi jej największą wartość.