Dziewczyna sapera

Chciała udowodnić sobie i innym, że da radę. Że ona również może wyjechać na misje i nieść pomoc. Pomimo ciągłego wmawiania, że się nie nadaje, że jest słaba i przecież to kobieta. Ale ta książka udowadnia, że kobieta również ma siłę, determinację i potrafi zawalczyć o siebie. Inga wyjeżdża jako tłumacz na misję do Afganistanu, jednak już przed wylotem poznaje Wiktora, który jako jedyny nie traktuje jej jak nadbagażu. Jednak Wiktor z uroczego mężczyzny potrafi stać się z miejsca dogryzającym bucem. Ale wiecie jak to mówią, kto się czubi ten się lubi. Czy młodzi w końcu się przełamią i czy miłość na misji w ogóle ma racje bytu ? „Nie zwracał uwagi na to, co się wokół działo, patrzył tylko na mnie. Na zwyczajną, prostą dziewczynę...” Wciągająca historia, która pokazuje, że miłość może pojawić się w każdym momencie. Nigdy nie zastanawiałam się, jak wygląda życie na misji, a tu mieliśmy namiastkę tego. Nie wiem, czy autorka bazowała na jakiś wywiadach, czy własnych doświadczeniach, ale czasami niektóre akcje były jakieś takie według mnie surrealistyczne, ale nie oceniam, bo ja też nie zagłębiałam tych tematów, więc w tej sferze się nie wypowiem. Ale wiem jedno. Naprawdę była fajną, wciągającą historią, dobrze napisaną. Nie wlokła się, nie opisywała zbędnych sytuacji, nie ciągnęła na siłę akcji. Chyba to były największe plusy i dodatkowo takie realne postaci, które naprawdę da się lubić. Polecam Wam, bo jest to naprawdę fajnie napisana książka. Oceniam na mocną 9!